Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 89.558):

ons korte bezoek

Hij vraagt aan ons
om binnen te komen
in een minimalistisch beeld
van een beperkte kamer

een stoel en tafel zonder details
en één glas met een door mij
gehalveerde inhoud
– zegt hij

Waar hij vervolgens
de liefde op plakt
in een tijd die plotseling
verlopen zou zijn

Ik weet dat ik niet gedronken heb
want ik heb nog altijd dorst!
maar wie dan wel
is vooralsnog een onopgelost raadsel

Wij mogen dan toch tenminste hopen
dat het hier om Grote Liefde gaat
zo eentje waar hij
nog jaren om grienen kan

zodat wij die lezen
lang kunnen genieten van
de abominab’le staat
van zijn liefdesverdriet

- of was dit niet
de bedoeling
van ons korte bezoek
aan die lege kamer?