Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 89.557):

adres vergeten

gekreukelde grauwwitte bladzijden uit onze
vroegere correspondentie probeer ik vochtvrij
te bewaren in een doos met andere brieven

het zijn ongecontroleerde emoties verdwaald
op zoek naar pure troost tijdens nachten van
intieme waanzin samengevat in zoete ernst van liefde

eenvoudige opgeschreven kale feiten over de
kleuren van bloemen en het behang en het
belang van echte aandacht geven

nu opent zich een zachte bries tussen de regels
het oude papier ademt weer een warme toekomst in
alsof elk woord van toen een nieuw begin voorspelt
de letters lichten op en wijzen ons de weg
naar de mooie dagen die nog voor ons liggen

het deksel blijft van de doos want het licht mag erbij
de geur van toen vermengt zich met de zon van vandaag
geen spoor is echt gewist we dragen het met ons mee
als een kompas van liefde dat ons altijd gidsen zal

op weg naar nieuwe straten vol met bloemen in de bloei
zo reizen we samen verder zonder kaart of vast adres
bevrijd van de muren en de angst om te vergeten
vinden we elkaar telkens weer opnieuw uit in de tijd

een open brief geschreven in de lucht van de middag
waar elke regel straalt en lacht naar wat nog komt