inloggen

Alle inzendingen van Julien Grandgagnage

18 resultaten.
Sorteren op:

wegpiraat

netgedicht
3,3 met 3 stemmen 102
vroem weg tuut zak  laat door weer laat verdomd paljas ga weg meer gas hm snel oei bocht oef niks gebeurd wat? stop? ik niet pats vlieg? oei mens nou ja carwash weer schoon…

Vrienden, Romeinen, landgenoten, leen mij uw oor

netgedicht
4,0 met 3 stemmen 310
Vrienden, Romeinen, landgenoten, leen mij uw oor; Ik kom niet om Caesar te prijzen,  maar om hem te begraven. Brutus zei het al: Caesar had ambitie; Was hij het niet die in het barre Noorden de Stam der Belgen heeft ontdekt, wijl ieder dacht dat dit verloren volk reeds lang bezweken was aan drank? Want Caesar, al kom ik niet om hem te prijzen…

De machinist

netgedicht
4,2 met 4 stemmen 103
de machinist verveelt me want hij vernauwt zijn blik  tot de sporen voor de trein maar zelf ben ik meestal ook zo: eens je teveel traagheid hebt opgeslorpt kan je immers niet sneller eens je horizon bepaald kan je soms niet meer terug…

Evocatief

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 165
Van Sonja weet ik nog het meest  omdat zij d'eerste is geweest De dagen met Christine  zijn slechts herinnering De week met Truus  is nu confuus En wat Marianne betreft:  die kon niet velen dat mijn hondje keft En met Ida,hoe zat dat weer? Ach ja, dat was een feeks, zonder meer Voor jou, Suzanna, leed ik nog het meest  daar je me ontrouw…

Pampers

hartenkreet
5,0 met 31 stemmen 93
Pampers, Ze ruiken fris, vers uit de doos, je zou er zo in bijten maar nee, ze zijn niet om te eten, ze dienen om te sch...…

Hectors dood

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 159
HECTOR SPREEKT ACHILLES TOE MET ZIJN LAATSTE ADEM (naar de 'Ilias' van Homeros) Gij, bronsgehelmde vleugelvoetige hoort mij aan vóór uw langschachtige speer mijn laatste adem rooft Laat mij niet verscheuren door de rauwvretende honden noch door de leverpikkende kraaien,  Gij, een Griek, toont toch steeds eer aan uw schimmigvergleden…

Oersoep

netgedicht
4,0 met 4 stemmen 121
De oersoep was een troebele boel met heel wat potentieel Van al dat levend gekrioel ben ik het kroonjuweel Eerst schoot de bliksem in de prut en zo ontstond het leven Wie er precies die lichtstraal smeet dat is me om het even De evolutie deed zijn werk wat blind, op het gevoel, de keuzen waren onbeperkt het spel met genen zocht een doel…

Het oor van Van Gogh

netgedicht
5,0 met 2 stemmen 133
Het oor van Van Gogh Daar valt niets over te vertellen Tenzij: Er was veel wind die dag, en de schilder werd er woest van Er was ook veel waanzin die dag en een mes in handbereik en het schilderen lukte niet zo aardig, de verf klonterde en  er vloog een haar van zijn baard  in die prachtige wolkenpartij Tja, dat was voorgoed naar de kloten…

Fietsen

netgedicht
3,0 met 2 stemmen 80
Ik ben dol op fietsen als mijn wielen flitsen en gensters schieten in de zon iedereen moet fietsen naar de zon en naar de zee want een fietser is tevree ik ben dol op fietsen vrij van lage listen en mijn rotteevee geen vrouw kan mij nog klissen want ik wil mijn fiets niet missen voor een zoen of voor wat rozengeur ik ben een…

Internet

netgedicht
3,0 met 3 stemmen 139
Ik ontmoette je op internet je zat op een terras verdwaald Ik sprak je aan met tekens op mijn scherm Fel kraste je Fuck you, laat me alleen! Mijn cursor knipoogde verleidelijk tot je bezweek Met een beangstigende 814 bytes per second vond ik bij jou soelaas We interseksten machinaal tot jij je scherm doofde Don’t bother to come back waren…

Cola

netgedicht
4,3 met 3 stemmen 140
Het was niet voor niks dat ik je die cola gaf, daar in dat café Ik had er minstens een kus of wat passie voor verwacht Misschien was hij iets sneller deed hij zijn zet terwijl ik me verbeeldde  hoe je lippen dorstig naar mij zouden smachten Hoe we mateloos en wild elkaar zouden verkennen eens je voor mijn cola uit de kleren ging, maar…

Lysistrata

netgedicht
3,0 met 2 stemmen 110
We liepen erbij als een bloem zo gedwee maar als ze afkwamen dan zeiden we  "Nee!" Ons bed werd een burcht, ons lichaam taboe en als we ons wasten dan keken ze toe; Groot en pijnlijk stond hun verdriet geen rust vond de zwelling in hun tuniek Geen zwaard was ons wapen, geen leger met ons wij gaven de mannen gewoon eens de bons; Tot slot…

UFO

netgedicht
4,8 met 4 stemmen 64
In de nacht van drie op vier oktober nam ik je waar Je vloog zo laag dat ik je kon grijpen Drie whiskies lang probeerde je vergeefs je hitteschild te koelen Terwijl ik zoetpratend naderde viel je radar uit en begonnen al je boordinstrumenten te flikkeren Ik sloeg toe voor je opnieuw controle kreeg over je zwalpend toestel, dwong je…

Mijn gitaar

netgedicht
4,1 met 9 stemmen 281
Ik til ze op mijn schoot en span haar snaren tot ze kreunt en trilt zoals ik wil dan  streel ik haar strak  gepolijste lendenen Ik  verstevig mijn greep en ontlok akkoorden vanuit de donkerte van haar buik tot heel de kamer  is vervuld van haar geluid dan pas demp ik haar snaren    …

Cocon

netgedicht
5,0 met 4 stemmen 151
In je cocon als onberoerd van vele vragen slaapdronken wiegend in de armen van de dood nog mooi steeds met je haren zacht om je wasbleke gelaat verglijd je langzaam in zijn koele schoot Versluierd in je ogen die me eens zoveel bewaarden rust je nu verstild in je gebaren alsof nooit je lichaam me had toebehoord verlaat je me berustend, zonder…

Vloedlijn

netgedicht
4,2 met 4 stemmen 122
als een schelpdier vermomd je lippen broos je adem breekbaar dansend langs de vloedlijn van mijn begeren je haren spoel ik door mijn vingers en vind jou  je weke schelp toch steeds weer een verrassing jij, verzoend met zand en zee je proeft het zout op mijn lippen  en weet niet waarom ik jou in tranen breek mijn mooiste schelp…

Ma déesse

netgedicht
4,7 met 3 stemmen 146
Ik mis je nu en dan, je strakke lijn en je fluwelen banken Dan droom ik hoe ik je bevingerde met graagte, je vitessen en je eigenzinnig stuur Hoe nauwelijks ik je rempedaal beroerde, want stilstaan wou je niet: je was gemaakt om hoog te vliegen Je stuwde mij hydraulisch op en neer je zweefvlucht hield nooit op Toen brak mijn…

Medusa

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 91
jonge Medusa zeewier om je hoofd oeverloos lijkt nu de zee waarin zich glanzend spreidt je lichaam, naakt verjongd door iedere golf die langs je dijen glijdt je rilt, de koestering van 't zilte water maakt je week en vol verlangen ik schreeuw je naam en even lijkt het  of je aarzelt maar als begerig mijn handen  om jou reiken zwijgt…