Ik liep door kamers waar ik mezelf vergat
tussen stemmen die vertelden wie ik moest zijn
ik droeg maskers die goed pasten
tot ik merkte dat ik eronder stikte
Ik zocht mezelf in anderen
in hun ogen, hun dromen, hun goedkeuring
maar ik vond alleen stilte
en in die stilte...
vond ik eindelijk mij
niet perfect, niet af,
maar echt
En dat is genoeg…
Op een stille ochtend komt hij even kijken. Een klein vogeltje, blauw en geel. De pimpelmees blijft niet lang, hij zit, hij kijkt, hij zingt. Zijn liedje is zacht maar het vult de lucht. Het zegt niets groots, alleen dit: de dag mag beginnen. En wanneer hij weer wegvliegt blijft er iets achter dat niet weggaat: rust, licht, een kleine glimlach.…
57
Bezig met laden