Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 89.274):

Bestaan

Ooit was ik hier nog niet,
nog nergens, ongekend
en door geen mens genoemd,
maar Gij hadt mij
al in uw hand geschreven,
Gij kreegt mij lief
en wekte mij tot leven.

Nu mag ik zoeken, zingen, dromen, zijn,
nu wilt Gij mij
in ‘t lot van mensen weven.

En wat ooit wordt
of groeit en bloeit,
wat eeuwen duurt
of maar heel even:
met U, met hen
mag ik het mee beleven.