inloggen

biografie: Alice Nahon

1896 - 1933

Alice Nahon [Antwerpen 1896 – 1933]

Alice groeide op in een groot gezin met elf kinderen. Vader was geboren in Nederland. Moeder was afkomstig uit Putte bij Mechelen, waar Alice tijdens haar kinderjaren dikwijls verbleef. Zij verbleef er een jaar lang bij haar tante. Na de lagere school in Oude God volgde zij vanaf 1911 de lessen in de landbouwschool te Overijse, waar zij haar diploma behaalde. Bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog  werd zij  leerling-verpleegster in Antwerpen. Na weken van intensieve hulpverlening raakte zij oververmoeid en haar longen bleken aangetast te zijn. Zij volgde nog tekenlessen aan de Akademie van Antwerpen en de cursus letterkunde gegeven door Pol de Mont, maar ze moest de hieropvolgende jaren doorbrengen in sanatoria. Vanaf 1917 verbleef ze o.a. gedurende zes jaar in het Sint-Jozefsinstituut te Tessenderlo, dat niet geschikt was voor de verpleging van zulke patiënten. De geneesheren lieten er geen twijfel over bestaan dat haar als TBC-patiënte geen lang leven beschoren was. Zij werd depressief. De lectuur van haar lievelingsdichters, o.a.Guido Gezelle, en het schrijven van eigen gedichten vormden haar enige troost. In die periode verschenen haar eerste gedichten in "Vlaamsch Leven". Tijdens haar verblijf in Tessenderlo schreef zij twee dichtbundels : "Vondelingskens" (1920) en "Op zachte vooizekens" (1921). Zij werd hiermee populair. Van haar bundels met eenvoudige, gevoelige, weemoedige verzen werden 250.000 exemplaren verkocht. Haar gedichten getuigen van liefde voor de natuur, bewondering voor eenvoudige dingen en verdriet om eigen en andermans leed. Dank zij de gulheid van haar talrijke bewonderaars kon ze een buitenlandse arts raadplegen. In 1923 vertrok ze naar Luzern. Er werd vastgesteld dat zij niet leed aan tuberculose, maar aan chronische bronchitis. Zij werd zij naar Italië gestuurd waar ze in korte tijd genas. Na vervolgens enige tijd in de Landes en in Parijs verbleven te hebben keerde zij naar Antwerpen terug, om later nog nieuwe geneeskundige behandelingen in Den Haag en Amsterdam te ondergaan. Zij genoot van haar herwonnen vrijheid, reisde als gevierde dichteres door Vlaanderen en Nederland  en maakte vrienden in de artistieke milieus. In 1927 werd ze bibliothecaris in de stadsbibliotheek te Mechelen. Zij begon als een gezonde jonge vrouw te leven en behoorde tot de intimi rond avant-gardistische kunstenaars als Fernand Berckelaers en Geert Pijnenburg.  Zij was ook bevriend met meer traditionele letterkundigen als Maurits Sabbe en Gerard Walschap. Zij poogde in haar nieuwe bundel "Schaduw" (1928) los te komen van haar vroegere "brave" poëzie, maar slaagde daar niet in. In 1932 werd zij opnieuw ziek en moest haar betrekking als bibliothecaris opgeven. Het ging met haar gezondheid bergafwaarts. Vanaf  begin 1933 was zij ernstig ziek. Na een pijnlijke doodstrijd overleed zij in mei 1933, 36 jaar jong. Zij werd onder grote belangstelling begraven. Na haar dood verscheen in 1936 de bundel "Maart-april" met jeugdgedichten en nagelaten verzen.

 Werk:

* Vondelingskens (1920)

* Op zachte vooizekens (1921)

* Schaduw (1928)

* Alice Nahon en haar gedichten. Keur uit haar werk (1932)

* Maart-arpil. Jeugdgedichten en nagelaten verzen (1936)

* Bloemen van 't veld (1970)

* Alice Nahon. Verzamelde geichten (1983)

* De mooiste gedichten van Alice Nahon (1983)

 

Het graf van Alice Nahon  (Schoonselhof, Antwerpen)


Inzendingen van deze schrijver

62 resultaten.

In de bril van Bertha Teughels

poezie
3,9 met 12 stemmen 2.877
In de bril van Bertha Teughels
Is er somtijds veel te zien.
’t Is precies een speelgoedwinkel:
Aan twee kanten een vitrien....

Ik dank u

poezie
3,7 met 9 stemmen 3.693
Ik dank U voor het goed onthaal,
Dat was van weinig woorden,
Gelijk àl goede dingen zijn,
Die ooit ons hart bekoorden....

EENVOUD

poezie
4,0 met 18 stemmen 4.242
Ik voel m’n ziel verwant met kleine simpele dingen,
Die op ons wegen staan als bloemen van het veld…
Verdoken in het gras, door weinigen geteld…
Al dragen z’in hun kelk de zoetste zegeningen....

BIDDEN

poezie
3,5 met 19 stemmen 4.585
Bidden is niet enkel knielen;
’t Is in ’t huis van onbeminden
En in grauw mizerie-zielen
Veel verborgen liefde vinden....

MASKERS

poezie
3,6 met 21 stemmen 3.951
De mensen doen hun maskers af,
ze kijken vreemd elkander aan
verwonderd dat ze naast elkaar
lijk vreemden staan....

Aan 't verre dorpken

poezie
3,7 met 9 stemmen 3.533
Waar de hei te bloeien staat
Speelde ik ééns als kind;
'k Lachte en zong er, vroeg en laat,
Stoeide er met de wind,...

Mizerie-mensen

poezie
3,8 met 11 stemmen 2.783
I
Ik heb u lief, mizerie mensen,
Die geen genoden werdt
Van 's levens blij festijn,...

Allerzielen

poezie
3,8 met 18 stemmen 4.262
Zwijgende mensen
Over de straat...:
't Is of ze peizen...
Wellicht komt er een lief gelaat...

God moet mij geren zien

poezie
3,8 met 10 stemmen 3.152
God zei dat ik een liedeke moest maken.
Ik zei dat ik niet kon.
Hij leê* mijn weifel-hand en wilde bij me blijven
zoals een moeder doet die kindeke leert schrijven...

Armoe

poezie
3,6 met 5 stemmen 2.320
'k Heb zo'n honger naar een lied
In dit huis van eenzaam wezen,
Waar 'k nog in geen blik mocht lezen,
Dat een mens me geren* ziet....

Het halssnoer

poezie
3,6 met 7 stemmen 2.289
Ach Here de vrijheid
klatergouden geschenk
dat de liefste mij geeft als hij gaat
Ach Here,...

Onder uw handen

poezie
3,7 met 14 stemmen 3.098
Onder uw handen
die veilige ogieven*
word ik weer de stille
de zachte ...

Wintergepeinzen

poezie
3,4 met 16 stemmen 2.550
Dat ook ons hart rusten kon
lijk 's winters velden doen,
die liggen daar onder Gods hemel wijd
de waarde te vieren...

Herfst

poezie
3,6 met 7 stemmen 1.961
Achter de oude kloosterwoning
Hing wat rode zon…
Onder goud-getinte linde
Bad een jonge non...

Misdeelden *

poezie
3,3 met 26 stemmen 2.632
Ze zeggen nog wat,
Ze zeggen nog wat,
Ik heb zo vaak aan mijn hart gehad
Als trage brand die node* verging,...

Blarenlied

poezie
4,0 met 17 stemmen 2.374
Wij, dorre en dode blaren,
Wij komen stil gevloon*
En vlechten door uw haren
Een goud- en bronzen kroon....

't Is goê

poezie
3,7 met 24 stemmen 4.211
't Is goê..., 't is goê!...
Vraag niet, o kind, waarom en hoe
Die weemoed over uw vreugde vlot.
Men moet in ieder groot genot...

Kussen

poezie
3,7 met 23 stemmen 3.505
Kussen is een troon van morgenlicht,
waar men heersen leert en nederknielen;
Kussen is een kostbaar evenwicht,
tussen mensenhart en mensenziele....

't is de ure der getijden

poezie
4,2 met 9 stemmen 2.369
Daar is, in iedere zuster-cel,
Bij 't ronken van de wekker-bel,
Een vaag gerucht begonnen:
't Is 't mommel- momp'len van gebeden,...

Kindje

poezie
4,4 met 8 stemmen 2.118
Op de peul mijns herten
rust uw hoofdeke van goud...
't Is of ik uw frêle zielke
tussen bei mijn handen houd:...

aan een kindeke

poezie
3,3 met 32 stemmen 2.937
Ik had zo geern uw wiegeken
Met blommekens getooid;
Zo geren om uw hoofdeken
Wat verzekens gestrooid;...

Goenavond

poezie
3,8 met 20 stemmen 3.284
Ik fluister u zacht 'goedenavond'
Mijn schamel, m'n simpel bezit
Al ligt er zo menig illusie
Begraven in 't kamerke wit....

O kinderen van mijn dromen

poezie
3,4 met 17 stemmen 2.374
O kinderen van mijn dromen,
O bloemkens van mijn tuin,
Wat buigt ge droef en lome
Uw tengere kopkens schuin....

Mist

poezie
3,9 met 16 stemmen 2.390
Dees dag is lijk een moede man,
Die langs een strate, grijs en stil,
Zijn droefenis niet kroppen kan
Maar toch niet schreien wil....

Stervens-pijn

poezie
4,0 met 22 stemmen 3.405
Daar hangt wat adem van mijn ziel
Op iedere weg, in iedere bloem;
Daar blijft een beetje van mijn hart
In al de namen, die 'k vernoem....

avondliedeke 3

poezie
3,9 met 52 stemmen 5.491
't Is goed in 't eigen hart te kijken
Nog even voor het slapengaan
Of ik van dageraad tot avond
Geen enkel hart heb zeer gedaan ...

vondelingskens

poezie
3,5 met 10 stemmen 1.782
'k Vond z'in Vlaanderen, waar geen hand
Zegent d' idealen...;
Waar men, als een vreemde bant
D' eigen zoete tale....

de kinderen van" de soetewey"

poezie
4,7 met 9 stemmen 1.499
Ze trekken ter schole ten halleveracht,
- Het dorpje ligt ver van 't gehucht, -
Om 't even, of liefelijk 't zonneke lacht,
Voor wind noch voor regen beducht....

Zo zong de bloem in de vaas

poezie
3,6 met 21 stemmen 3.048
Ik ben een bloem van 't veld
Wie droeg mij mee ter stede
Waar 'k nooit of nooit meer bidden zal
Lijk ginder in het rustige dal...

AAN GUIDO GEZELLE

poezie
3,2 met 29 stemmen 3.360
Daar weet geen één de stille troost,
Die door m'n kale kamer bloost,
‘t En is geen zonlicht van de Oost,
‘t En is geen lief dat kust en koost......