inloggen

biografie: Anton Ent

Pseudoniem van Henk van der Ent, Nederlands dichter en prozaschrijver (Rotterdam 20.1.1939). Ent studeerde Nederlands en gaf vervolgens les in Apeldoorn. In zijn poëzie behandelt hij vooral christelijke thema's, zoals het lijden en de problemen rond de religie. In zijn verhalend proza wordt het moderne levensgevoel geconfronteerd met het geloof.

Ent debuteerde in 1969 met de poëziebundel Hagel en sneeuw, in 1971 gevolgd door de bundel De grote verzoendag. Verhalen verschenen in Op vrije voeten (1974), een bundel waarin ook gedichten zijn opgenomen.

In de uit cycli opgebouwde bundel gedichten De hoed van Kierkegaard (1983) is sprake van dood, mysterie en eenzaamheid, thema's die worden opgehangen aan de filosoof Kierkegaard en diens verbroken liefdesrelatie met Regina Olsen. In een van de cycli wordt het alledaagse voetbalspel omgesmeed tot een metafoor voor het leven. In veel van Ents poëzie wordt een wereld vol waanzin en agressie opgeroepen, die vervolgens bezworen wordt door een vonk van de goddelijke inspiratie.

Onder het pseudoniem Marieke Jonkman publiceerde Ent de dichtbundels Dochters van het donker (1991), Plejaden (1992), Dieptevrees (1993) en Amazonen (1996). Deze poëzie wijkt af van zijn onder Ent gepubliceerde werk door de ironische, zelfs sarcastische toon en thema's als ziekte, haat, zelfmoord en incest. In 1993 maakte Ent bekend dat hij zich achter Marieke Jonkman verborg.

In 2005 publiceerde hij onder de naam Anton Ent de dichtbundel Coolsingelwind.


Inzendingen van deze schrijver

8 resultaten.

6

gedicht
2.0 met 88 stemmen aantal keer bekeken 26.690
Op het terras. Verschijnt een hagedis in het gras? En weg! Ze wil niet weten welke soort Iedere vorm van kennis scoort laag vandaag Schaamte voor het verlangen naar anonieme schoonheid een naakte man in de branding Morgen verlaat ze dit eiland. Wat zij wilden is voorbij. Duinen geven geen...

In een duinpan

gedicht
2.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 5.582
Wat moet ik op dit eiland met het woord 'woestijn'? Op een zandplaat ligt het voor de hand maar hier in deze duinpan waarin ik Jesaja lees? Ah, het welig bloeien van de narcis! Jaloezie steekt de kop op want ik ben dor land. Hier klinkt de belofte dat het gloeiende zand een...

Je rook de trage warmte teer...

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.136
Je rook de trage warmte teer en kroop bij mij in bed. Je zweeg en keek. Je hand raakte mijn wang, meer niet. je luisterde aandachtig, bewoog ternauwernood, wachtte op de morgen. We lagen daar met droge mond. Dood was mijn moeder, was ze vermoord? Heb ik haar laatste woorden niet...

Overwintering aan zee

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.727
De elzen lopen uit. De weg van alle vlees gegaan, dagelijks in godvergeten grijs. De wind hield ik niet tegen. Stuifzand dit leven, vliegend schuim. Het leek mij, versteende vogel in regenpak, niet wijs op het glasloos terras te blijven. De vrees voor strop en gas joeg mij het strand...

Onweer

gedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 6.674
In nachten van zinledigheid toont god zijn pinksterdrift de hand van zijn aanwezigheid: vurige vingers in het zwart gegrift De wind slaat in de tuin, papieren waaien weg, waarheden vervallen De geest, in hart en nieren vuur, brandt in ons allen Hij dringt door in keel en hand Daden...

Op het terras

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.678
Op het terras. Verschijnt een hagedis in het gras? En weg! Ze wil niet weten welke soort Iedere vorm van kennis scoort laag vandaag Schaamte voor het verlangen naar anonieme schoonheid een naakte man in de branding Morgen verlaat ze dit eiland. Wat zij wilden is voorbij. Duinen geven geen...
Anton Ent23 oktober 2013Lees meer…

Bellis perennis *)

gedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.877
De dochter van de onbekende rots verdraagt vijftien graden vorst en steekt bij dooi de kop weer op Dit witte sterretje, dit eenzaam godsbewijs door vaders gele klomp elk voorjaar aangewezen ------------------------------------- uit: 'Binnen de wildroosters', 2012.
Anton Ent19 februari 2013Lees meer…

Ontbijt

gedicht
2.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 6.003
De schoonheid van het broodmandje! De bramenjam roept de emmer vol blauwzwarte vruchten op, de struik met lichtvlekjes, gevuld met grijpbare schatten. Vandaag kan het feest zijn. Het riet prijst de schepper om het goede dat hij gemaakt heeft. de dorens zijn vergeten, de schrammen...
Anton Ent4 november 2011Lees meer…