inloggen

biografie: Arnold Sauwen

1857 - 1938

Arnold Sauwen wordt te Stokkem geboren op 22 maart 1857 als zoon van Leonard Sauwen en Maria Kempeneers. Arnold wordt opgevoed bij zijn grootouders in het Molenveld. Sauwens lagere- schooluitslagen zijn uitstekend. Hij gaat naar Lier om verder te studeren. Daar behaalt hij in 1876 het onderwijzersdiploma.

In 1880 wordt hij benoemd in het gemeentelijk onderwijs te Antwerpen. Hier raakt Sauwen snel ingeburgerd. Hij ontmoet er vele literaire vrienden als Paul De Mont en Victor de la Montage. Bij deze laatste leert hij Pauline Jehotte kennen met wie hij op 5 juni 1886 trouwt. Het paar opent op de Schoenmarkt een papier- en boekhandel.

De zaken floreren en Sauwen geeft zijn onderwijzersambt op. In 1887 wordt een zoon en in 1888 een dochter geboren. Helaas sterft zijn zoontje in 1894. Het wordt begraven in de familiekelder op het oude kerkhof te Stokkem.

Limburg blijft hem aantrekken.

In 1908 komt Sauwen terug naar zijn Maasland. Te Lanklaar (Dorpstraat 45) bouwt hij villa Litzberg. Hier dicht, werkt en renteniert hij.

Een zeer gevoelige slag is het overlijden van zijn vrouw in 1916. Nu voelt Sauwen zich hulpeloos eenzaam. Door familieomstandigheden gedwongen verlaat hij voor een tweede keer Limburg voor Antwerpen waar hij inwoont bij zijn dochter. In de Scheldestraat is hij een graag geziene gast bij de vele Stokkemenaren die er zich gevestigd hebben en regelmatig samenkomen in hun vriendenkring "De Verenigde Stokkemenaren", gesticht in 1922, waarvan Sauwen lange tijd de gewaardeerde voorzitter was. In 1927 doopte zijn geboortedorp een laan naar zijn naam.

Leed blijft hem achtervolgen. Zijn dochter sterft in 1930 en nu verblijft hij enige tijd met zijn kleinkinderen in Dilsen.

Wanneer zijn kleindochter Ernestine trouwt met de heer Lochtmans, trekt Sauwen voor een derde keer naar Brasschaat-Antwerpen. Hier overleed hij op 11 mei 1938.

De bijzetting in het familiegraf op het oude kerkhof te Stokkem gebeurde onder een enorme belangstelling. Stokkem bleek Sauwen nooit te zijn vergeten, ook al woonde hij langer elders. Hij was er tijdens zijn leven zo dikwijls te gast en wilde er ook begraven worden.

Sauwen voelde mee met zijn dorp, zijn Maasland. Hij kende er de mensen en hield ervan. Getuige hiervan zijn zijn vele gedichten.

Werken:

Langs de Maas (1882); De stille delling (1912);

Uren van eenzaamheid (1920);

De laatste garven (1924);

De zingende krekel (1929);

Avondschemer (1936).


Inzendingen van deze schrijver

12 resultaten.

Winternacht

poezie
4,5 met 2 stemmen 393
Zwijgend en als uitgestorven
ligt het dal in winternacht.
In haar kleed van blanke vlokken
sluimert de aard, zo diep, zo zacht. ...

Dies irae.

poezie
De doodsklok galmt met doffe slagen,
een naar gelui, dat dorp en gouw
de droeve mare melden zou:
een dode wordt ter kerk gedragen....

LIJNPAARDEN

poezie
Aan de lange lijn gekoppeld
waar het zware schip aan drijft;
druipend van het zweet dat droppelt
langs hun lenden oud, verstijfd;...

Stoppel-veld

poezie
3,0 met 2 stemmen 916
De velden liggen stoppelbloot,
geplunderd en geschoren;
geborgen in der schuren schoot
ligt dorsensklaar het koren....

De kranen

poezie
3,7 met 7 stemmen 1.105
Over heiden, over venen,
drijvend in de hoge lucht,
Door de avondgloed beschenen,
trekt de wilde kranenvlucht....

DE HERBERG

poezie
3,2 met 4 stemmen 706
Herbergzaam huis, dat wel een eeuw daar ligt
de landweg langs die leidt naar verre steden,
hoe velen hebt ge, als tot een gastvrij sticht,
uw uitgesleten dorpel op zien treden....

OP GODS GENADE

poezie
2,3 met 3 stemmen 704
Vedelspelers, orgelkramers,
drijf de nood uit muffe kamers
ons door 't land met wijf en kind;
door de zwerverszucht gedreven...

ZWERVERSLEVEN

poezie
2,5 met 4 stemmen 615
Wat norse wrevel legde in uw borst
die wondre drang om, met uw kinderbende,
jaar in jaar uit te zwerven zonder ende,
uw orgel draaiend voor de schrale korst;...

HET VADERHUIS

poezie
3,5 met 2 stemmen 792
Ginder in de delling
onder 't blaârgeruis
van die hoge beuken,
ligt mijn vaderhuis....

KLOKKENKLANK

poezie
3,1 met 9 stemmen 1.046
'k Zit zo vaak in 't avondgrauwen
over 't veld naar u te schouwen,
waar ge nog in gouden schijn
ligt te scheemren, dorpje mijn!...

DE BLADEREN VALLEN

poezie
2,6 met 11 stemmen 1.130
De bladeren vallen
stil, een voor een.
De vogelkens alle
die gaan nu heen....

DE HERBERG

poezie
2,2 met 5 stemmen 720
Herbergzaam huis, dat wel een eeuw daar ligt
de landweg langs die leidt naar verre steden,
hoe velen hebt ge, als tot een gastvrij sticht,
uw uitgesleten dorpel op zien treden....