biografie: C. Krzaka

de bomen strekken hun machtige armen uit om meer wind te vangen zo indringend de trekkracht van hun wortelstelsel te testen en wolken jagen als haastige geesten door vrij hoog spel te spelen maar baldadig én verdwaasd net als regenbuien te breken echter is dat niet wat ik zie de wereld verschuilt haar…

het zijn een paar rake waarnemingen door het licht dat niet gezien wordt een prisma dat pure ideeën scheidt van de ruis die bij energie vrijkomt maar raakvlakken vlammen scherp op als het brandpunt deze focus ontbeert verschijningen uit het zicht van de dag lachen niet het hardst in schemering waar de schaduwranden feller bijten de…

wie ooit de tocht door de krochten van de hel heeft gemaakt kent de smaak van zwavel en weet dat spreken daarover heroverde adem benemen kan de handen uit de grond rondom je enkels die branden het onmogelijke pad dat omhoog leidt in de hoop op verhelderend licht zonder zicht op de verlossing iedere afzonderlijke stem van een halfdode…

ook ik kan zwijgen als het graf zoals ze vroeger bij ons thuis zeiden en ik kan liegen als de beste alle leugens stapel ik tegen de klippen op ik veins ook graag zeer overtuigend maar vooral huichelaars bedot ik met plezier echter verraad ik niks en zeker niet als de waarheid onder grote druk staat misschien moet ik gewoon…

in het heetst van de strijd zullen zij hun zwaarden feller zwaaien om al die dolgedraaide maliënkolders sneller te doorklieven eventueel teruggrijpen op foltertechnieken waar goden en enkele bastaardzonen of dochters bloed noch visch van lusten en om toch aan de goede kant van de juiste grenzen te kunnen blijven staan volgens…

ik sta te wiebelen op mijn beentjes en kijk naar de andere kinderen op het plein die zo fijn aan het spelen zijn met elkaar met hun zelf bedachte regeltjes die altijd weer veranderen al naar gelang de nukken van het merendeel ik wil niet op mijn teentjes lopen om de anderen niet op hun te lange te staan of hen tegen de schenen…