biografie: Halil Gur
Halil Gür (Karkise 1951)
woonde als kind in de stad Gaziantep in het zuidoosten van Turkije. Na zijn middelbare school studeerde hij architectuur in Istanbul. Na drie jaar was zijn geld op, en moest Halil Gür gaan werken als gids voor buitenlandse toeristen.
In 1974 kwam hij voor vakantie naar Nederland. Hij ging illegaal werken als schoonmaker en als kelner in een Amsterdams hotel.
Sinds 1981 heeft Halil Gür een Nederlands paspoort. Hij begon te schrijven voor kinderen en volwassenen. Zijn verhalen werden in kranten en tijdschriften gepubliceerd. Zijn eerste boek 'Gekke Mustafa en andere verhalen' verscheen in de jaren tachtig. Daarna schreef hij nog een aantal boeken en dichtbundels. In 1987 won hij de Jenny Smelik-Kiggenprijs voor het kinderboek 'Mijn dappere moeder' en in 1991 de Halewijnprijs voor 'Een kind vliegt door de nacht'.
De kinderboeken van Halil Gür spelen voornamelijk in Turkije. Vaak gaan ze over arme Turkse kinderen, maar die armoede is niet het belangrijkste. Het gaat om de avonturen in het gewone dagelijkse leven, en hoe kinderen zich daarin redden. De helden van Halil Gür hebben net zoals de schrijver zelf het motto: 'Zelfs de grootste problemen zijn als diamanten zo kostbaar omdat je ervan leert.' En: 'Bid alsof het je laatste dag is, leef alsof je het eeuwige leven hebt'.
Inzendingen van deze schrijver
4 resultaten.de ban
gedicht
3.2 met 41 stemmen 
13.205 schrik is een valse spiegel
trap er niet in
als de schrik je om het hart slaat
blijf er niet in steken
het is jouw plicht
de ban te breken
-----------------------------------------------
uit: 'Wakker het vuur niet aan', 1994.…
al het groen is van ons
gedicht
3.3 met 48 stemmen 22.437 manen van het witte paard
dat hinnikt aan de rand
aan de rand van wat ik ben
wie ik ben
vervreemding
stilte
eenzaamheid
Tegen de bergen omhoog
geruisloos - wat een moed!
Gesel van zorgen,
woedende stem die stamelt,
hakkelt, schreeuwt,
makker, kameraad!
In de donkere spelonken
van dit vreemde oord.
Daar gaat het witte paard, ervandoor…
dood, ik ben niet bang voor jou
gedicht
3.3 met 33 stemmen 16.161 Dood.
Besta jij eigenlijk wel?
Ik daag je uit,
't is maar dat je het weet,
ik ken geen angst.
Jou vrees ik niet,
dood.
De hemelkoepel,
de sterren,
de flonkering
ze hebben het me verteld.
Ik geloof in onsterfelijkheid.
Negen kinderen met negen diploma's.
Zoals mijn moeder rotsvast
daarin geloofde,
zo geloof ik in de onsterfelijkheid…
Verlost van al mijn zorgen
gedicht
3.6 met 29 stemmen 14.907 ik heb niet gekozen voor deze eenzaamheid
evenmin voor deze angst
als balling te leven in Amsterdam
om mij heen, ballingschap
in de palm van mijn hand
zie je nu maar te amuseren,
als een kind in een leemte,
ontheemd
ach, vriendschap door dik en dun,
ik ben bereid te versmelten met jou
in de stilte van de nacht
eerst zal ik hymnen zingen…
