inloggen

biografie: Hans Lodeizen

1924 - 1950

Johannes August Frederik Lodeizen  [Naarden 1924 - Lausanne 1950]

Hans studeerde korte tijd rechten te Leiden; hij switchte naar de studie  biologie en volgde daartoe colleges in Amherst, Massachusetts(V.S.), waar hij in aanraking kwam met de belangrijke dichter James Merrill en andere jonge talenten. Mede door zijn slechte gezondheid (hij leed aan leukemie) brak hij zijn studie af, keerde naar Europa terug en bracht de laatste maanden van zijn leven door in een Zwitsers sanatorium.

Zijn enige bij leven verschenen bundel 'Het innerlijk behang' (1949), wordt gekenmerkt door een romantisch verlangen en de ontoereikendheid ervan. Het besef van `deze wereld is niet de echte' doet wel een greep naar werelden van de droom, maar bereikbaar blijken deze niet. Deze melancholie heeft Lodeizen in een beperkt aantal motieven (tuin, haven, zee) uitgewerkt in een vrije versvorm, qua beeldspraak verwant met de vroege surrealistische poëzie van Paul Éluard.

De associaties waarmee hij leven en verlangen verbindt, zijn voor de Nederlandse poëzie omstreeks 1950 verrassend nieuw, waarbij zijn werk preludeert op de Vijftigers (de experimentele dichters als Lucebert). Zijn poëzie heeft wel iets weg van een dichterlijk dagboek, een in persoonlijke stijl geschreven verslag van een ontoereikend bestaan, dat ook nu zijn zeggingskracht en ontroering  behouden blijkt te hebben.

In 1951 werd hem postuum de Jan Campertprijs toegekend. In de  publikaties na zijn dood komen dezelde thema's en kwaliteiten naar voren, waarbij duidelijker naar voren  komt hoe hij als homoseksueel de wereld om zich heen beleefde.


Inzendingen van deze schrijver

20 resultaten.

als je triest bent

poezie
3,0 met 27 stemmen 16.089
als je triest bent zegt de dokter
moet je meer eten klieren die slecht
werken hebben voedsel nodig om
op toeren te raken dat is logisch...

Een lege postbode verdrinkt op de landweg

poezie
4,0 met 2 stemmen 1.933
Voor A. Morriën
het is verdomd al weer haast herfst
en mijn vermoeid lichaam dat geen honing kent
lichaam zwak boven mate en gespleten ...

Narcissus leunend op een voet van marmer

poezie
3,7 met 3 stemmen 1.284
kijk daar staat Narcissus geleund
op een voet van marmer zodat
het haast lijkt alsof hijzelf van marmer is
zijn mooi lichaam wil ik in mijn armen...

spinnenwebben van moeheid

poezie
spinnenwebben van
moeheid dragen over
grandioze zeeën zijn
ellendig hart. en toch...

als we maar hoop hebben

poezie
3,3 met 3 stemmen 3.651
deze oude vieze wereld
die kun je gerust weggooien:
de romantiek van
uilskuikens...

In de rododendrons sliep ik

poezie
4,4 met 5 stemmen 2.558
In de rododendrons sliep ik
terwijl mijn gedachten als een
sproeier in de tuin ronddraaiden
mijn lichtgevende dromen mijn sterren...

Narcissus

poezie
4,0 met 4 stemmen 4.102
in het hart van het water vind ik
een jongen dromend tussen bloemen
en alle jongens van de wereld
zingen in het bos ik ben verliefd...

IK BEN HET ZUIVERSTE DIER OP AARDE

poezie
5,0 met 6 stemmen 4.949
ik ben het zuiverste dier op aarde
ik slaap met de nacht als met mijn lichaam
en de nacht wordt groter in mijn hart
in het donkere weefgetouw van je vingers...

Zij waren altijd samen

poezie
5,0 met 2 stemmen 19.483
Zij waren altijd samen
als zij het verkeerd gedaan hadden
in de herfst
als zij in de lente lagen...

ANGST

poezie
5,0 met 4 stemmen 6.561
Een spin holt in de lente
angst is de veer van het horloge
het is bijna tijd.
Dan, dan: o kinderen ...

Weeekend in Metropolis

poezie
4,0 met 2 stemmen 4.469
Zo dikwijls als ik over de lange
populierenlanen liep zacht zingend,
denkend aan de avond haar witte
plaveisel waar ik gestorven ben. - ...

Allemaal steden

poezie
3,6 met 8 stemmen 6.670
de stad weifelt over de huizen
de morgen vaart over de daken
de stad binnen
de zon staat op tussen de huizen ...

Vader, hier zijn de kleine

poezie
2,6 met 26 stemmen 16.017
Vader, hier zijn de kleine
Bomen waar de mandarijnen
Groeien van het plezier.
"Het is als Perzië hier."...

voor vader

poezie
3,2 met 38 stemmen 21.566
o vader wij zijn samen geweest
in de langzame trein zonder bloemen
die de nacht als een handschoen aan-
en uittrekt wij zijn samen geweest...

Langzaam

poezie
3,3 met 39 stemmen 21.553
winter, jij bent een slechtaard
in de huizen verstop je je
als een kind zie ik je alle scholen
binnen hollen met je lichaam...

'Een lege postbode verdrinkt op de landweg'

poezie
3,6 met 43 stemmen 12.824
(Voor A. Morriën)
het is verdomd al weer haast herfst
en mijn vermoeid lichaam dat geen honing kent
lichaam zwak boven mate en gespleten...

De buigzaamheid van het verdriet

poezie
3,3 met 140 stemmen 65.002
in een wereld van louter plezier
kwam ik haar tegen, glimlachend,
en ze zei: wat liefde is geweest
luister ernaar in de bomen...

ik heb mij met moeite alleen gemaakt.

poezie
3,0 met 68 stemmen 22.202
je zou niet zeggen: je zou niet zeggen dat
het zoveel moeite kost alleen te zijn als
een zon rollende over het grasveld
neem dan - vriend!- de mieren waar...

luister

poezie
3,3 met 174 stemmen 70.935
luister:
toen ik nog met hem
leefde en wij de wereld samen
maakten, wevend en rafelend...

Je hebt me alleen gelaten...

poezie
3,7 met 332 stemmen 52.424
je hebt me alleen gelaten
maar ik heb het je al vergeven
want ik weet dat je nog ergens bent
vannacht nog, toen ik door de stad ...