inloggen

biografie: Heiman Dullaert

1636 - 1684

[Rotterdam 1636 - 1684]

Heiman kreeg een opleiding als schilder: hij was in Amsterdam een leerling van Rembrandt.
Teruggekeerd naar Rotterdam legde hij zich toe op kerkelijke plichten.
Helaas had hij een broze gezondheid; hij stierf ongehuwd na een smartelijk lijden.

In 1719 verschenen zijn Gedichten met vooral geestelijke po√ęzie. Hij beschikte over een groot vakmanschap. Zijn religieuze innigheid spreekt de moderne mens aan, met name na de volledige erkenning die zijn werk bij Verweij vond.

Van zijn schilderwerk is nog bekend 'De Urinedokter', een werk dat te bewonderen is in het Groninger Museum voor Stad en Lande/ Natuurmuseum.

Inzendingen van deze schrijver

15 resultaten.

Aan mijne uitbrandende kaarse

poezie
4,1 met 9 stemmen 3.034
O haast gebluste vlam van mijne kaars! nu dat
Gij mijne voortgang stut in 't naarstig onderzoeken
Van nutte wetenschap, in wijsheidvolle boeken,
Voor een leergierig oog zo rijkelijk bevat, ...

Aan de drie wijzen uit het Oosten

poezie
4,0 met 2 stemmen 444
Gij die, gewoon omhoog met uwe geest te zweven,
de voorbeduidselen des Hemels, eer het daagt,
met gouden letteren op bruin azuur geschreven,
de op- en ondergang der aardse rijken vraagt:...

Aan alle de KAPITEINEN

poezie
Aan alle de KAPITEINEN
In deze zeeslag doodgebleven.
O dierbare Offeren de Vrijheid opgedragen,
In wie een fier gestarnt de krijgslust had verspreid, ...

Christus stervende.

poezie
Die alles troost en laaft, verzucht, bezwijmt, ontverft!
Die alles ondersteunt, geraakt, o mij! aan 't wijken.
Een doodse donkerheid komt voor zijne ogen strijken
Die kwijnen als een roos die dauw en warmte derft....

EEN KORENWANNER AAN DE WINDEN

poezie
4,2 met 4 stemmen 236
Ik offer vermiljoene rozen,
En leliën en violetten
En bloemen vers geplukt, die blozen,
Waar op de dauw haar paarlen zetten;...

Op gewiekte vissen in Amerika

poezie
4,0 met 2 stemmen 1.144
Men ziet, daar 't daglicht, hoog gerezen in zijn vlucht,
De kringen brandt en blaakt, neervallen uit de lucht
Oprechte vissen, die, de gulzigheid ontvlogen
Van roofziek zeegedrocht, en, zwakjes van vermogen...

Op Maria Magdalena.

poezie
3,5 met 2 stemmen 667
Hoe laat zij in het nat de schone lokken slingeren!
Hoe stilt een regenvlaag nu die gekrolde zee!
Zij is niet meer het spel van spiegel, strik en vingeren.
Haar maakt nu ander vocht als reukrig vocht, gedwee....

Op de aard der Vooreilanden van Amerika.

poezie
In 't aangenaam gewest, waar nooit het groen verdwijnt,
Komt nooit d'onvruchtbre winter beven.
Slechts kan het lieflijk wit, dat op de lelie schijnt,
Het schijnsel van zijn sneeuw daar geven. ...

DE BEKEERDE MOORDER

poezie
Die langs het aardrijk zworf om wat op buit te passen,
Wiens flukse wakkerheid de reizenden verried,
Heeft hier, dus vastgekneld, de volheid zelf bespied,
En komt het Hemelrijk tot roofgoed te verrassen....

Op het graf van ene ZANDLOPERMAKER

poezie
3,9 met 11 stemmen 703
Hij die door stoffig zand, terwijl hij heeft geleefd,
‘t Verloop van ieder uur in 't glas gewezen heeft,
Wijst in zijn eigen stof, aan d'ogen daar toe open,
Nu 't aller uren uur, dat niemand kan ontlopen....

Verraderlijke kus

poezie
3,9 met 13 stemmen 3.516
En Judas tot Jesus komende zeide,
Wees gegroet Rabbi; en hij kuste hem.
Matth. 26.29.
Wat vriendelijker schijn bij vijandelijker haat!...

Christus stervende

poezie
3,0 met 8 stemmen 1.851
Die alles troost en laaft, verzucht, bezwijmt, ontverft!
Die alles ondersteunt, geraakt, o mij! aan 't wijken.
Een doodse donkerheid komt voor zijne ogen strijken
Die kwijnen, als een roos die dauw en warmte derft....

Minnezuchten

poezie
4,0 met 6 stemmen 2.094
Vertroosters van de minnesmarte,
Die door mijne aders vloeit op een bezielde lucht,
Volmaaktste kinderen van 't allerziekste harte
Dat immer in het rijk der liefde heeft gezucht! ...

OP HET GRAF VAN DE VOORSPOED

poezie
2,4 met 9 stemmen 1.882
Hier rot de Voorspoed, die zo vrolijk groeide en bloeide,
totdat de grootse Praal hem, tot zijn nadeel, ving,
in gulden zalen sloot, met zijden strikken boeide,
aan gouden ketenen en paarle snoeren hing,...

Christus in ’t hofke

poezie
3,9 met 15 stemmen 5.139
Wat rode klonteren besmeuren deze gronden?
Wordt gij van zonde en wet, van dood en heel omringd?
Zeg, heeft de liefde uw hart in hare gloed verslonden,
Uw hart, dat smeltende door huid en kleed’ren dringt?...