biografie: Lieuwe Schipper
1808 - 1870
Liewe Schipper
30 september 1808 te Zaandam geboren en overleden op 7 oktober 1870 te Velp,
Hij werkte als schoolonderwijzer en woonde later zonder een baan te bekleden in Arnhem.
Lieuwe Schipper schreef tal van kinderboeken, o.a.: Gedichtjes voor de jeugd; Nieuwe versjes voor kinderen (1839); Dichtbundeltje voor de beschaafde jeugd (1843); Nieuw dichtbundeltje (1865); Kinderalbum (1870) en Luim en ernst (1875).
Inzendingen van deze schrijver
5 resultaten.Grootvaders klacht, bij de dood van zijn kleinzoon.
poëzie
4.0 met 2 stemmen 
2.221 Daar ligt hij op de baar,
Ach, nog geen negen jaar!
En de afgeleefde staf
Geleidt de jeugd naar 't graf.
O God! hoed mij voor 't kwaad,
Dat ik Uw' duistre raad
Niet morrende bedil!
Geslagen hart, zwijg stil!
Wat zeg ik, stil? - o neen!
Hoe ik zijn dood beween',
Hier, bij dit zielloos stof,
Breng ik d' Alwijze lof:…
REPOS-AILLEURS
poëzie
4.0 met 2 stemmen 1.876 Als de baren u vervaren,
Op de onstuime zee,
Laat de hoop uw geest bedaren,
Op een stille ree;
Schoon de noodstorm u onthutst,
Elders rust.
Pelgrim, door de dorre zanden,
Van dees rampwoestijn!
Laat de dorst uw keel verbranden,
Doet de tocht u pijn,-
Eéns wordt al uw leed gesust,
Elders rust.
Ja, het leven is doorweven,…
Gedachten bij het graf van A.C.W. Staring.
poëzie
4.3 met 3 stemmen 1.097 Met diep ontroerd gemoed
Wijde ik uw graf mijn groet,
Te vroeg ontslapen zanger!
Gij, Staring! de aarde ontrukt...
Waar is de plaatsvervanger,
Die uwe voetstap drukt?
Treur, achtbre Wildenborch!
Uw bloei was al zijn zorg;
Hij gaf u vreugd en leven; -
Uw heldre zon zeeg neer;
't Is somber in uw dreven...
Uw landheer is niet meer…
Vita mortalium vigilia
poëzie
4.5 met 2 stemmen 912 Een nachtwake is het leven,
De wieg grenst aan het graf;
Wij jagen en wij streven,
Door de aardse disteldreven,
Als brak het nimmer af!
Een nachtwake is het leven,
Roemzuchtig oorlogsheld!
Hoe hoog in macht verheven,
Het is de dood om ’t even,
Ras ligt ook gij geveld!
Een nachtwake is het leven,
Moed, lijdende onschuld! moed,
Waartoe…
DE LASTER
poëzie
4.0 met 1 stemmen 1.100 Hoe de laster smaal',
En door vuige taal,
Deugd haar kroon bezwalke, -
't Schendend lipvenijn,
Schoon het de aard' verschalke,
God verblindt geen schijn!
Zie, de nevel zwicht,
Voor het zonnelicht,
Dat de waarheid bloot leit;
En de pest der aard',
Staat, in al zijn snoodheid,
Naakt geopenbaard.
Wat zijn helse tocht,
Gruwlijks samenwrocht…
