biografie: Michiel Boelhouwer

Een bos lijkt een paradijs herbergt een kwaad Sluimerend tussen de bomen net zoals de nevel en de mist Stopt bij een huisje gaat naar binnen eindigt een leven veroorzaakt ellende Jaren verstrijken Daders vast Al snel blijkt Onschuldig.…

Elke dag geef jij liefde Vanaf het moment dat jij ons leven gaf Haar hele leven zorgt zij voor jou troost zij jouw tranen Zelfs als jij jouw eigen weg gaat Zij lacht met jou mee Bij alles wat jij vertelt Ook al is het soms niet grappig Zij voedt jou op Zij kan boos, kwaad worden straf geven als jij net iets te ver door ging…

Vroeger stalde men een fiets er voor een bakkie soep Maar al een eeuw lang serveert men in stijl het eten Niet aan aparte tafels gewoon gezellig naast elkaar En uit respect liet men de das hangen.…

Bijna alle slechte dingen van de wereld en wat god heeft verboden heb ik gedaan Althans zo voelt het Gerookt Gedronken Gebruikt Alcohol Sigaren Wiet Hasj Lachgas Helium Vaarwel Is niet het goede woord Pas als iemand mij temt.…

Bijna is het zover Dan is het voorbij En sluit ik de deur achter mij Hoewel ik er luchtig over denk Weet ik niet Hoe ik zal zijn Als de laatste dag is aangebroken Het is anders dan normaal Het gevoel is dubbel Het is genoeg Aan alles komt Een einde.…

Het leven speelt zich af Om haar heen, in en op Urenlang kunnen turen Naar het kabbelende water Jochies die steentjes keilen Boten die haar bevaren Als men naar haar kijkt Verzonken in gedachten Vergeten zij even Hun zorgen en kwalen Scheidt zij Zuid van het vaste land Ook al behoren zij tot Rotterdam.…