inloggen

biografie: Stefaan van den Bremt

van den Bremt, Stefaan

Vlaams dichter en essayist (Aalst,1941).

Hij studeerde Romaanse taalkunde in Leuven en werd leraar Frans en geschiedenis te Brussel. Hij werd redacteur van het tijdschrift Kreatief. Zijn bezoek aan de Palestijnse vluchtelingenkampen in Jordanië in 1969 bracht hem in contact met het Palestijnse verzet en dit leidde uiteindelijk in 1974 tot een veroordeling wegens medeplichtigheid aan de Palestijnse aanslag van 1972 die hem zijn baan kostte.

Van den Bremt debuteerde in 1968 onder het pseudoniem Stevi Braem met de dichtbundel Sextant. Zowel in deze bundel als in de erop volgende Een valkuil in de wolken (1971) en Van het een komt het ander (1973) is zijn thematiek gericht op de verhouding tussen de versimpelde weergave en de complexheid van de werkelijkheid. In zijn Dossier Latijns Amerika (1972) en in Het spel van Angèle en Adèle (1976) richt hij zich op maatschappelijke en politieke vraagstukken. Zijn engagement blijkt ook uit de vertalingen die hij maakte van werk van o.a. Bertolt Brecht. In 1980 werd hem de L.P. Boonprijs voor zijn werk toegekend.

Werken:

Bommerskonten (samen met anderen, 1978); Andere gedichten (1980).


Inzendingen van deze schrijver

14 resultaten.

Zing een ode

gedicht
3.0 met 28 stemmen aantal keer bekeken 13.258
Zing een ode aan een wijder uitzicht. Nee, geen ode. Kom tot nader inzicht in de abdij, bijna onzichtbaar in het dal van Ter Kameren. Vraag in dit dal om inzage in het kamermuziekje van je ziel, terwijl het verkeer om je heen voortraast van nu naar nooit. En heb geen haast, maar gun je dit...

Geboorte van de kleuren

gedicht
2.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 9.662
Het grijs hield vol dat alles wit was wat niet zwart was, dat alles dag was wat niet nacht was. De vele kleuren verbleven clandestien in het zonlicht dat hen nog niet kon velen. Wat wij nu rood vinden was wijnwit. Oranje? Volle-melkwit. Geel was een heel oud wit. Groen, een grijzend...

Moissac

gedicht
2.0 met 32 stemmen aantal keer bekeken 7.145
Hoe moeten we door dit portaal naar binnen? Ik kan niet verder en blijf staan. Tussen de sleutels die Petrus peinzend koestert en Jesaja's neergeslagen blik rekken zich leeuw en leeuwin staande op leeuwin en leeuw. Naast Jeremias, rug aan rug met Paulus, starend naar de voorhal van een...

Lijflied

gedicht
2.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 7.101
Het is van mijn leven nog niet geschreven, nog nooit van m'n leven. Het staat om de dood nog niet te boek, om de dooie dood niet. Het voelt nog zo iel aan, of het mijn tong nog niet kan roeren; ik voel me beroerd. Hoor hoe het zou willen schreien. Ik wil het ooit nog eens op kunnen...

Waakvlam

gedicht
2.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 8.199
Eén grote waakvlam is de dag. Een baai van goud en diepblauw is de hemel. Jij zit in de tuin en kijkt op als een kraai hikt van de hitte en krast, of op een lei- en dak gegriffeld wordt. Je zit te schrij- ven in het eerste leerjaar. Hou je taai, 't is hanepoot en baksteen. Ben je blij- ven...

Het product

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 15.711
Dit is het product. Het is een product dat vrucht afwerpt. Wacht tot de vrucht voldragen is. Pluk niet de vroege vrucht, pluk niet de vrucht die nog zwelt, pluk de dag die onder baat en last niet bukt. Dat is het bijproduct. Het is de coupon van winst op het verlies, van lik op...

In Newtons boomgaard

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.740
Ik wacht tot de appel niet ver van de boom valt of de zwaarte ontstijgt. De appel is rood en hardstelig; hij hecht aan zijn tak, zwelt welbehaaglijk. Ik heb tijd zat. De appel weet niet dat de zwaarte kracht, wet is, dat de tak zijn dracht moe wordt. Het is herfst: appeltijd. De...

Naastenliefde

gedicht
2.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 6.461
Wie heeft de pad het pad zien oversteken? De boer op zijn tractor niet: hij heeft al honderd padden overreden. Het pad is smal, en de pad traag. Hij is een pelgrim, onderweg (misschien mist hij een kenteken?). Hij sleept zich naar de plas, de poel waarin herboren wordt zijn groene paradijs....

Zelfportret

gedicht
2.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.472
Ik die de nasmaak van loslippigheid geproefd heb, en zij is te jong en praat mijn mond voorbij en bijt als peper op mijn tong; ik die de vreemde kriebel van het woord gevoeld heb als het witte blad en zit te schrijven als vermoord ik het, al dat wit zat; ik die de ren van kippen...

Ode aan de mus

gedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 4.860
Schuim onder de vogels, schuim dat wegstuift en weer aanwuift als een kwetterende stofwolk, schorem dat vecht om elke kruimel, stof- badend plebs, honk- vaste landloper, Jan Rap die doodgaat zonder maat, brutale bek die stinkt naar paardenvijgen, gespuis dat vliegt....

Motief op reis

gedicht
2.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 20.961
Het motief was het moe maar een patroon te zijn in het vloerkleed. 't Wou de wijde wereld in, en ging als een klimoprank in het ijle. 't Rekte zich, op zoek naar een verband, dat er niet was dan in het kleed. Dapper steigerde het motief tegen de hemel, helmboswuivend. Omweef nu, hand,...

Reis om mijn schrijftafel

gedicht
2.0 met 151 stemmen aantal keer bekeken 30.193
Sterrenbeelden schietend uit de dierenriem - Weegschaal uit balans, ascendant: Sextant - en tussen aardgordels de koers bijster. De hemel was een valkuil in de wolken. Overleven? Een werk van lange adem. Nood brak wet en lente vorst, de dronken boot de klip. De rekening volgde op het...

Men kwam en ging. Men was en bleef...,

gedicht
3.0 met 26 stemmen aantal keer bekeken 8.976
Men kwam en ging. Men was en bleef die nam en gaf. Die bad en at. Bezat. Bedreef. Men las. Men schreef. Men nam en ging. Vernam. Vergat. Je kwam en ging. Je was en bleef die nam wie nam. Die gaf wie gaf. Het was te geef. Ik las. Ik schreef. Je ging. Je gaf. Gaaf en...

Aftelwerk

gedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 8.055
Aftellen van ouderdom tot kind - nog een zorgenkindje, oud geboren, jonggestorven, moederziel verloren in de hoop de het bijna ontbindt, terwijl de dwaze nagels, haar en baard blijven groeien. En maar knippen, scheren al wie zich op tijd niet weg kan scheren moet de bidder met zijn...