4996 resultaten.
Mijn vliegbrevet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 Binnenkort hoop ik eindelijk te slagen,
voor mijn hoogstpersoonlijk vliegbrevet.
Wanneer paniek me laf weer overvalt,
hoef ik niet meer aan de grond te nagelen,
maar neem ik braaf en dapper wraak.
Niet langer hoef ik angstig toe te kijken,
wanneer ik zomaar van mijn koers af raak.
Van verre kan ik straks de oorzaak zien.
Van grote hoogte…
Met mijn hoed op...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
702 Hoeden maken de man,
en menige vrouw.
Zonder hoed voel ik me onzeker.
Ben ik depressief en lichtgeraakt.
Ben ik voer voor psychiaters.
Zonder hoed voel ik me naakt.
Mijn hoed geeft zin aan mijn bestaan.
Zònder hoed ben ik bijna niemand.
Mèt hoed kan ik mijn leven aan.…
Ken u zelf....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Geen fantasie, maar naakte feiten.
Herkennen wie ons EGO is.
Wat is daaraan fout of mis?
Ons EGO onder ogen durven zien.
Wie kan dat? Wie durft?
Ken u zelf....
Dat leerden de oude Grieken ons wijs.
Laten we die les opnieuw gaan leren,
voordat we ziende blind worden,
of gewoon te oud, en veel te grijs.…
Het Verdrinkingsleven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
535 Verdrinken kun je in water.
Omkomen in de chaos.
Sterven van angst.
Verdwalen kun je in de toekomst.
Zoekraken in het verre verleden.
Doodgaan in de overleden tijd.
Verdrinken kun je in het moment.
Dat is de énige, Goddelijke weg,
die tot ons ware leven leidt.…
Kaviaard van der Steur
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
480 Wie onschuldig bekakt is geraakt,
wordt groot onrecht aangedaan.
Zijn, of haar, veeleisend ego,
vraagt de hele dag om kaviaar.
Daarom lijden zij, vreselijk,
aan ernstige grootheidswaan.
Onze eigen minister van Justitie,
kent het probleem als geen ander.
Wel is hij tot op heden, terecht,
met vreemdelingen zeer begaan.
Maar met het dossier…
Balans van vandaag
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
648 De zon is brandend aan het ondergaan.
De avond is vredig aan het vallen.
En ik? Ik ben hier mijmerend neergestreken.
Hier, aan deze tafel, onder een oude beuk,
maak ik de balans op van de dag.
De toekomst wil ik hier vergeten.
Het verleden heeft al afgedaan.
Wat bleef zijn mijn sigaren,
een glas met koffie en Keizer.
Een vogel zingt een…
Méér zien...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
481 Eerlijkheid,
heeft me altijd aangesproken.
Meningen uiten,
zeggen waar het echt op staat.
Mensen in beide ogen kijken,
was me veel te recht door zee.
Nu ik maar één oog over heb,
heb ik daar geen moeite mee.…
Bruggen Bouwen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
739 Afstand scheppen kan bijna iedereen.
Gas geven,
en onverschillig achterom kijken.
Onderduiken,
en niets meer van ons laten horen.
Opstijgen,
en gewoon uit het zicht verdwijnen.
Ondergronds gaan,
en naar zwarte olie boren.
Wegen aanleggen,
dwars door problemen heen.
Bruggen bouwen,
die meningen verbinden.
Waterputten slaan,
in denkwoestijnen…
Vredesduiven!
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
604 En weer is het de waan van de dag,
die niet wil wijken.
De avond is al aan het vallen.
De stilte staat al rustig klaar.
En ik, ik wacht aandachtig,
op wat zal moeten komen.
Wanen wil ik niet langer zien.
Ik staar.
Ik staar naar verdrongen herinneringen,
die uit een ver verleden komen.
Ik staar naar onbereikbare horizonnen.
Ik zie mezelf…
Wie ik was en wie ik ben
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
559 Als kind wist ik precies,
wie ik niet was.
Niet mijn vaders evenbeeld.
Niet ijverig en oplettend.
Niet sportief.
Niet zo lief.
Abnormaal.
Als oude man wil ik,
wie ik wel ben niet meer weten.…
Twijfelen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Ieder mens verdient het,
het voordeel van de twijfel.
De mogelijkheid van verandering,
zit in onze genen ingebakken.
Ons bloed is instaat om te kruipen,
naar waar het kruipen moet.
Opnieuw vertrouwen geven,
waar vertrouwen werd geschaad.
Heel veel is daar niet voor nodig.
Een klein gebaar van vergeving,
een glimlach en wat levensmoed.…
Gedichten leven
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
457 Taal is denkbeeldig.
Zinnen zijn sprakeloos.
Woorden zijn symbolen.
Het woord voor 'plant',
kan geen zaden maken.
Alleen gedichten leven,
en stellen vragen.
Alleen woorden in gedichten,
kunnen ontkiemen, groeien
en sappige vruchten dragen.…
Oogst-tijd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
584 Ongevraagd geboren worden.
Opgevoed worden.
Naar school toe gaan.
De eerste liefde.
Een nieuwe baan.
Méér van hetzelfde?
Ouder worden.
Verval.
De dood nadert.
Al-tijd en over-al.
Blijven zaaien heeft geen zin.
Nemen we tijd om te oogsten?
Tijd om lief te hebben?
Heb ik wel geïnvesteerd?
En waarin?…
Kentering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 De kans is groot,
dat het niet gaat lukken.
Nooit, nee nooit,
worden we het eens.
Teveel van ons zijn tegen.
Samen zullen we gaan falen!
Diep in mij zegt iemand:
Dat nooit. NEE!
Zal die stem in de anderen,
ook zo tot hen spreken?
Ineens wordt de kans groter,
dat het wèl gaat lukken. Ja!
Misschien hebben we wel ongelijk,
en valt alles…
Schaamhaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.268 Ik schaam me zo,
voor mijn haren.
Waar vroeger haren groeiden,
waar ze horen,
groeien nu schaamharen,
in mijn neus en uit mijn oren.…
Van gedicht tot gebed
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
519 Een diep geworteld verlangen,
om gevoelens te uiten.
Een dwingende noodzaak,
om het onvindbare te zoeken.
De urgentie,
om ontdekte inzichten te delen.
Verlangen, noodzaak en urgentie,
maken van een gedicht een gebed,
dat ook door atheïsten wordt gebeden.…
De onzin van het lijden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 Onze Vader, Uw wil geschiede!
Ik blijf U trouw tot in eeuwigheid.
Nooit zal ik van U scheiden.
Zelfs niet wanneer niet U mijn,
maar ik Uw creator blijk te zijn.
Wie U ook bent, leg mij eens uit,
wat toch de zin is van geweld,
en de onzin van het lijden.…
Filosofie volgens Finkers
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
790 Sterven is eenvoudig,
we kunnen het allemaal!
Dat riep een filosoof opgewekt.
Mij stemt sterfelijkheid somber.
Ik lig weer sterfelijk in mijn bad.
Finkers ligt binnen handbereik.
Ik begin een stukje te lezen.
De zon gaat weer schijnen.
Ik lach.…
Torenkraai
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
593 Vandaag lunch ik,
met een torenkraai.
Hij kijkt geduldig toe,
terwijl ik op mijn broodje kauw.
Wat overblijft eet hij haastig op,
omdat horecamensen hem verjagen.
Maar kauwen eten graag met mij,
omdat ik heel veel van hen hou.…
Dichters zijn clowns
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
699 Kun je het leven wel serieus nemen,
wanneer je ongevraagd wordt geboren?
Wil je mensen om je heen wel begrijpen,
die elkaar naar het leven staan?
Wie kan begrip opbrengen voor de dood,
wanneer die je onverwacht besluipt?
De grap, de lach en de traan.
Humor levert ons de wapenen,
voor onze zinvolle strijd,
om ons bestaan.
Humoristen zijn…
Spinnend in mijn hart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
596 Onze beste vriend,
is gestorven.
Mijn oude wijze kater,
leeft niet meer.
Hij heeft me geleerd,
wat aandachtig leven is.
Hij heeft me getoond,
hoe ik moet mediteren.
Jij voelde feilloos aan,
hoe eenzaam ik me voel.
Nooit meer zullen we samen,
gedichten schrijven.
Diep in de nacht,
bij het eeuwig brandend vuur.
Jij keek dan aandachtig…
Op eigen risico
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
615 De kans was oneindig groot,
dat ik nooit zou zijn geboren.
Desalniettemin werd de kans nul,
dat ik nooit zou hebben bestaan.
Toch bestaat het eigen risico,
dat ik nooit bewust geleefd heb,
en dus zinloos dood zal gaan.…
Ik twijfel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
539 Niemand van ons mensen weet,
wat leven is.
Astronomen zoeken leven,
in het verre duister.
Biologen experimenteren,
bouwen prachtige theorieën,
op wat hun eigen ogen zien.
Filosofen strijden.
Chirurgen snijden.
Dichters dichten.
Theologen weten van God,
helemaal niets.
En ik?
Ik twijfel aan mezelf.
Dat is tenminste iets.…
Voor de duvel niet bang.
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
548 Wanneer paniek ons wil wurgen,
wil ik naast je staan.
Samen zullen we rennen voor ons leven,
door tegenslagen en de zwaarste storm.
Als het moet, ons lange leven lang.
Wanneer we om durven kijken zien we,
hoe angstig onze laffe duivels zijn.
Ze vluchten!
Panisch rennen hoeft niet langer meer.
Voor paniek zijn we niet meer bang.…
Violide
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
537 In het diepste geheim wordt gewerkt,
aan een vernietigend wapen.
Het effect zal huiveringwekkend zijn.
Atoomwapens zijn straks kinderspel.
Violide transformeert testosteron,
en zet dat om in endorfine.
Wanneer het mondiaal wordt verspreid,
betekent dat het einde van de mensheid,
zoals wij die nu kennen.
Het einde van het voetbalspel.
Het…
Tussen wieg en graf
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 Voordat we werden geboren,
kenden we nog geen verdriet.
Maar tussen wieg en graf,
zullen we verdriet ervaren.
Angst en pijn zal een deel,
van onze blijdschap zijn.
Tussen wieg en graf,
moeten we leren leven.
Tussen wieg en graf,
moeten we leren geven.
Tussen wieg en graf,
en zullen velen vragen,
waarom ze hebben gehaat,
en wie hen…
Vraag en antwoord
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
528 Toen ik begon als dichter,
wilde ik vragen stellen
en antwoorden geven.
Nu ik op gang ben gekomen,
wil ik antwoorden stellen
en vragen geven.…
Ten dode opgeschreven
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
605 Natuurlijk bestaat de dood,
niet.
Al wat bestaat blijft leven.
Moleculen worden weer atomen.
Zalmen keren stervend terug,
naar hun geboortebron.
De dood is een menselijk ego,
door deze dichter,
ten dode opgeschreven.…
Rijbewijs-Stembewijs
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Brexit is een noodzakelijke leerschool!
Om aan het verkeer deel te nemen,
moet je een geldig rijbewijs hebben.
Om aan de democratie deel te nemen,
mag je zonder stembewijs stemmen.
De toekomst wacht!
Het mondialisme!
Dichters zullen blijven dichten.
Nationalisten zullen zwichten.…
Bevestiging
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
463 In het ongelooflijke wonder,
dat je er als mens mag zijn,
kan bijna geen mens geloven.
Geen mens kan vinden,
wie of wat hij al is.
Wat je van nature bent,
kan nooit worden gevonden.
Toch blijven we zoeken.
Naar erkenning.
Naar aanzien en naar macht.
Naar status en schone schijn.
Naar mensen die moeten bevestigen.
Dat wij recht hebben…