Alle inzendingen over haiku

wat zeur je nou toch de essentie der dingen is lekker swingen…

ogen doorgronden tot in mijn diepste lagen de ziel blootleggend…

drijvende wolken vormen een geducht schouwspel wereldopvoering…

je adem wordt wolk als wasem van je warmte in de winterkou…

Een zebra met flair die een bodypainting wou stond op haar strepen.…

twee duinkonijntjes koesteren zich in de zon - ik knoop mijn jas dicht…

na strenge koude eventjes een dooie boel tot lente weer warmt…

In de zucht naar meer Ligt de horizon verder Dan adem bereikt…

ze houden alletwee van sneeuw het klokje - en het vlokje een hemelsbreed verschil…

droom witte zwanen zwevend op sterke vleugels samen in een vlucht…

met een wijze blik draait hij zijn nek klokje rond en slaat op tijd toe…

Februari-zon op druipende ijspegels ik snak naar lente.…

appelbloesem rose wit wordt na een warme zomer Jonathan met pit.…

je ogen glimmen als rood gloeiende kooltjes lichtjes in de nacht…

Spelen met water Twee voeten over de kant rimpels dragen ver…

Stil glanst de hemel boven een zee, die wild kookt, brullend springt en schuimt: potvissen willen liefde, strijden genadeloos hard. een boomblaadje waait door takken, over vijvers, geeft zich aan het lot, gelijk de parachutist, die boven vreemde grond zweeft. Het fabrieksgrasveld is gemaaid, keurig effen. Maar - die enkele pollen vol…

Maar zonder de zon was alles hier op aarde al lang naar de maan.…

wervelend tussen steunbeer en kerkmuur dorre bladeren…

wind speelt met vogels tweespel hoog aan de hemel stilstaand zweef ik mee…

Onzichtbare lente heeft kussens geschud, berustende sneeuw in ochtendgloren. Hakblok, de warmte gesloten in de aderen van een bedrieglijke zon. Brokstukken van tijd, bottende knoppen, zaaigoed van ademende sterren. Weerschijn van toekomst, streling van bekentenissen bekleed met woorden. Tijd vergelijkt zich in versgeaarde wegen…

gevlochten klanken dwarrelen droef en donswit de zon tegemoet…

Kat op de deken Hij vindt het vanzelfsprekend oneindig aaien…

Vogels in nesten onder dreigende wolken zitten met een ei.…

Boven het loofwoud hangt een grauwe, stille lucht; tussen de bomen ruist en klettert welluidend geurige, oude regen. 's Morgens in het bos: lange spinragdraden brengen op stammen, over grond en varens schuchter kruipende glanzen. Genietend fiets ik over stille landwegen, langs al wat bestaat, zie slechts hetgeen even is, nooit meer…

Wilgen in de mist verzonken in hun zwijgen roerloos vers gekapt…

geschenk van de vorst winterwitte ijsbloemen geschilderd op glas…

guur weer en in nevelen gehuld de ministeries o thalassa een straaltje zon kietelt je wiegende huid…

Een reiger vloog op hij haastte zich evenwel op zijn manier niet…

de lege netjes van vetbollen voor vogels het enige groen…

Klapwiekend scheert pa zwaan over het water: plaats voor de mijnen! Aan het riviertje bloeit haagwinde in pollen én hoge zuilen. De regen klettert: het eikenbos dampt geurig, heeft een warm aanzien. De regen houdt op: het weiland heeft een broeilucht vol zoete loomheid. Op de kijkbuis komt een gezicht, dat zorgen beeldt: kunstschilders…