Kleine prikkels vallen als regen
Uit een inktzwarte lucht
Dwars door kaalgevallen bomen
Dwars door de mist van mijn zucht
De zucht waarvan ik het bestaan niet weet
De prikkels die mijn slaap verstoren
De angst die mij in tweeën spleet
De wereld draait als nooit tevoren
Mijn gevoel heeft nog nooit gelogen
Ik probeer trillend om te staan…
Het kampvuur is een rustpunt
een waar ik snel weer weg wil
vonken trekken aan mijn ogen, lonken
duwen m'n wangen, uren, naar waar het fris is, weg.
Anderen praten heel timide
laten terloops de waarheid vallen
over hun helden serieus, of
grappig over corpsballen
Jij staat midden in het vuur, je schreeuwt
"Ik lach alleen als jij lacht"…
35.519
Bezig met laden