Een vette duif, klaar om te stoven’
Voordat de havik in actie kwam
Gebaarde de duif: ‘Stop’
Geen gezeur of gezwam
Anders vlieg ik zo weer op
In mijn snavel heb ik een maretak
Wees gerust; ik zet je geen hak
Laten we samen praten
Hoe we dit pad kunnen verlaten
Van dood, verderf en ellende
Al millennia lang is het één grote bende
Laten…
En dan natuurlijk kluif met vette vellen.
Ik weet het, dat is niet goed voor de lijn,
maar in de snert daar hoort een poot van ’t zwijn,
ondanks ‘t gevaar dat mij de riem gaat knellen.
Dat ik zo breed word als een cherubijn,
het zal wel, toch kan ik het niet verhelen:
een vette kluif doet mij nu eenmaal dijn.…