496 resultaten.
ontwakende dag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
724 stil wachten dieren
op de nachtrand van het woud
tot de morgen breekt…
zomerdag
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
729 bleekblauw is de lucht
gewassen door de regen
een zomers kleedje…
cybergod
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.181 mocht toch de vrees
niet ongegrond zijn
dat God een reus is
op voeten van leem
dan is geloof niets
meer of minder dan
besturingssysteem
waarin elk bestand
door het virus van
de taal is opgelost
en waar gebeden,
hand over hand,
zijn verworden tot
ongewenste post
de werkelijkheid
hergeprogrammeerd
in nullen en enen;
de oude waarden…
dwaalwegen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.147 waar je ook belandt,
je wordt - nu of later
teruggevonden
in het woestijnzand
of in het zeewater
in Parijs of Londen
maar ben je in transito
het spoor verloren,
gewoonweg in je
eigen geest verdwaald
dan ben je, vrij vertaald,
voorgoed incognito
het beeld dat angstig
naar je terugstaart
uit het spiegelglas
toont alleen maar
wie je…
voorbije liefde
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
2.631 soms lig ik wakker
naast je in de nacht
en luister naar de
zachte fluister van
je ademhaling
huid aan huid, maar
lichtjaren van elkaar
in dit huis waarin jij
en ik alleen bestonden
heeft de tijd toch
haarscheurtjes gevonden
en allengs bleek, dat
wat eerst waarheid leek,
gewoon gelogen was
hartstocht afgezwakt
tot sleets gebeuren…
spookbehuizing
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
916 zonder bewoning
verwordt elk huis
tot nutteloos krot
lucht opgeslagen
tussen hout en steen
met blinde ogen
die vol schaamte
bijdragen aan
het hol geraamte
van dode kamers
die zich gelaten
schikken in het
niet te keren lot
het huis valt ten
prooi aan de
schimmel en rot;
spinnen en zelfs
kakkerlakken
moeten bij gebrek
aan voedsel wel…
pontius pilatus
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.704 als toch
na het al te lange zwijgen
het mensonterende gegil begint
weet dan
dat ik hieraan onschuldig ben
mijn handen zijn te vaak gewassen
als toch
de nieuwe dag vorm gaat krijgen
en het licht het duister overwint
weet dan
dat ik elke beschuldiging ontken
dit boetekleed zal mij niet passen
als toch
schriftgeleerden mij bedreigen
en…
verboden vrucht
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.539 zo zonder schaamte
lig je daar lonkend
met je ravenzwarte
haar, dat pronkend
over het kussen spoelt
daartussen je gezicht
met ogen fonkelend
vol heimelijk vuur
ongerepte bruid
ik tover raadsels
op je blanke huid
en luid kreunend
strekt je lichaam
zich wellustig
kronkelend onder
mijn lichaam uit
de ultieme zonde
voor de val sluit…
levenslang
netgedicht
4.3 met 65 stemmen
18.958 geen ander uitzicht
dan het stukje hemel
dat tussen de tralies
als gevangen ligt
geen vluchtweg staat
nog open dan de weg
naar binnen, waar een
soort leven verdergaat
alle dromen afgekapt;
de trein rijdt nog wel
verder, maar jij bent
te vroeg uitgestapt
elk denken ingekort;
als in een cirkelgang
rond en rond gedraaid
tot je er gek…
mijl op zeven
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
980 een gokker waant zich in het paradijs;
met één op zeven kun je niet kapot
misdadigers ontlopen het schavot
elke misdaad is gewoon altijd prijs!
oplossen hangt niet af van percenten,
zorg eindelijk eens voor meer agenten.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
(slechts 15% van alle misdaden…
gerede twijfel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.526 elke ochtend staat zij,
een dag rijker op,
en schudt de bedden,
poetst en schuurt tot
alles glimt en blinkt
in een simpel ritueel
tussen ontbijt en het
middagmaal ligt een
blanke zee van tijd
waarin haar energie
tomeloos kolken slaat
met koffie als hiaat
maar na de morgen
kruipt gestaag iets
van twijfel in haar
kleine zekerheid…
iglo
netgedicht
3.2 met 240 stemmen
38.813 als geblazen glas
een baarmoeder van sneeuw en ijs
warm en koud gelijk…
geheugenverlies
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.507 zolang zijn geest aarzelt
op de grens van weten en
vergeten, cirkelt hij rond
in huis, zoals de goudvis
in zijn glazen kom die
in de voorkamer op de
tafel te pronken staat
door het water glinstert
een goud vlammetje van
koudvuur met een kort
geheugen van maar drie
seconden, dus achter
elke ronde wacht een
heel nieuw avontuur
vreugde…
Zandsculptuur
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
5.629 Ik heb je
als zandsculptuur
opgebouwd
vanuit droge korrels
gaf ik je jouw gezicht
met mijn vingers
miljoenen verwerkend
vormde jou vanuit
een loze massa
je belijning
ragfijn
door kosmos omhuld
steeds dieper
groef ik
in mijn binnenste
haalde jou eruit
liet de wereld je zien
totdat de storm
je ondermijnde
en ik moest toezien
hoe jij…
Kleinbedrijf
gedicht
1.9 met 52 stemmen
30.452 Computergestuurd begint feilloos
in de ochtend mijn molen
aan de oude partijen trieste rijst
stop go stop go stop go stop,
Terwijl ik goed weet, met ziel en lijf
dat ik wilde, en zachte haver
leveren moet, heden dagelijks.
een ongezond bedrijf.
----------------------
uit: 'Retro', 2001.…
Een berg van emoties
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
7.060 De pieken waren zeer heftig,
De dalen ontzettend diep,
Nooit meer zal ik met jou op een recht pad lopen!…
Wortels in mijn ziel
hartenkreet
4.0 met 26 stemmen
1.170 Berust in mijn gedachten
achterwege de lange nachten
van achter de coniferen
mijn hoofd aan het verweren
wortels in mijn ziel
verstrikt als een debiel
verweven in lange melancholie
was ik maar als A. Jolie…
Treurwilg in het nauw
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
1.291 Treurwilg in het nauw
grauw staande in de sombere nachten
lachten zij vroeger of niet
ziet zij nog immer het heden
steden in vuur geeft haar oogkleppen
zappen naar een andere tijd
spijt van haar toekomstig vertrouwen
rouwen wil ze slechts alleen
heen naar die andere morgen
zorgen voor haar alleen
veen haar sappig fundament
kent haar als een…
de stilte lengt
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
652 de stilte lengt
de dagen nieuw
naar zomers vol
gevoel
klein
zoals intens
geluk kan zijn
het vijverwater
valt in druppels nieuw uiteen
schittert lucht als bellen
vol plezier
klettert leven
slechts tot hier
in mij
gaat alles
verder
met vleugels
als verlangen
water als
gezangen
voor mij
en wie
het hoort..…
Ik heb het vaak gedacht, maar nooit gedaan
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.823 Ik weet het nog goed
Onze eerste ontmoeting
Ik kon me ogen niet van je afhouden
Ik was verliefd
Mijn allereerste liefde
Ik wist niet wat me overkwam
Ik kon uren naar je kijken
Zonder ook maar iets te zeggen
Te doen, alleen maar kijken
Elke keer weerr verbaasde me het
Hoe mooi je was
En nu is het over
Je verliet me waar je een eigen…
Vrijheid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.005 door het venster van mijn ogen
glijdt een zwaluw door de lucht
heerlijk zwevend op haar vleugels
waar de wind naar adem zucht
waar een blauw geverfde hemel
met een zon die warmte straalt
in een wolkenloos beloven
al mijn hoop naar boven haalt
het leven geurt naar vers verlangen
naar het kennen van een zin
naar het stoppen met…
De laatste uren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
614 de laatste uren
zoals er veel nog zijn
en zullen gaan
ze sterven in mijn adem weg
zo mijn stappen even klinken
hol weerkaatsend om mij zingen
in het rusten van de nacht
tel ik de kaarsen
één voor één
zie ze vuren
branden
rook verkringen
als de tijd die smeltend leeft
als de nacht die langzaam dag wordt
en ons zo momenten geeft…
Een mens?
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.461 Getatoeeerde kaalkop,
ringen in zijn oor.
Een mens, zo zeggen ze zachtjes,
maar ik weet het niet zeker, hoor.
Echter, als ik stiekem luister
naar alles wat hij zegt,
ga ik toch weer twijfelen
en lijkt hij bijna echt.
Wel van een andere wereld,
van een planeet in verre baan.
Uit een koud, wreed universum,
hier lichtjaren vandaan.
Totdat…
stamceltransplantatie
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.135 fel steekt hij af
tegen de witte hemel
een wolk van rood omkranst
door zilveren slangen
als een druppel langs het raam
glijdt de rode cel
gedreven door de zwaartekracht
langzaam naar beneden
het eindpunt nadert snel
vol ingehouden vreugde
brengt hij nieuw leven
in het oude lijf…
en de grond verliest
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
914 en
de grond
verliest
verkiest
de morgen
dag
na
dag
wolken
schrijden
haasten
mijden
vastheid
die
niet
is
de grond
verliest
en kent
slechts
waarde
in
de
droom
die
ons
beziet
en
laat
voor
wie
we
zijn…
Waar de sneeuw de morgen legt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
831 de nacht valt in de stilte
oude vormen tonen vreemd
in zichzelf onherkenbaar
als de tijd
het donker weent
snelle stappen dragen haastheid
dragen ver van mij vandaan
en ik kijk in het verleden
waar de tijd zich
laat vergaan
oorlog, honger
onmacht in gevoelsgeweld
het is de zwaarte van niet kunnen
wat mijn hart
het willen meldt
klokken…
Ga maar slapen
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.970 ga maar slapen
doe je ogen even dicht
laat de wereld zachtjes rusten
zet je zorgen uit het zicht
proef de vrijheid van niet wezen
als je in je dromen zakt
om een andere kant te lezen
waar de zon je ziel weer pakt
waar de wind je mee laat rijden
op de vleugels van je geest
ver verwijderd van het lijden
zo ver
van al wat is geweest…
en als de tijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
589 en als de tijd daar is gekomen
dat er niets meer voor ons rest
dat zelfs stilte is vervlogen
als een bel die levens lest
die kleuren draaiend
ver
vervagend
in zichzelf vrede kent
en de zin van wat we waren
als een droom op jouw ziel ent
sluit dan mij nog in je ogen
en neem ons in je wezen mee
omdat er niets meer
meer kan wezen…
Nieuwe kleuren gaan nooit stuk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
613 de straten gaan verloren
bedekken zich in kleurig goud
laten tijd in herfst verkleuren
zoveel moois en toch
vertrouwd
ik staar naar buiten
kijk in jeugd en ideaal
kijk naar morgens die nog komen
die er zijn
in waar ik sta
alles voelt naar nieuw verlangen
ademloos verstopt geluk
in een tel
ontsnapt gevangen
nieuwe kleuren gaan nooit…
de tijd rekt dagen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
577 de tijd rekt dagen
laat seizoenen op elkaar
van mijn jeugd naar ouddom rijken
zo grijs haar
de wind doet strijken
tot een stil verloren herfst gebaar
aanschouw ik jaren voor de kachel
vonken starend naar veel meer
vlammen die niet willen doven
die mij
nog in groei beloven
naar een zomers roodvol wederkeer…