28590 resultaten.
iglo
netgedicht
3.2 met 240 stemmen
38.813 als geblazen glas
een baarmoeder van sneeuw en ijs
warm en koud gelijk…
geheugenverlies
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.507 zolang zijn geest aarzelt
op de grens van weten en
vergeten, cirkelt hij rond
in huis, zoals de goudvis
in zijn glazen kom die
in de voorkamer op de
tafel te pronken staat
door het water glinstert
een goud vlammetje van
koudvuur met een kort
geheugen van maar drie
seconden, dus achter
elke ronde wacht een
heel nieuw avontuur
vreugde…
Zandsculptuur
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
5.629 Ik heb je
als zandsculptuur
opgebouwd
vanuit droge korrels
gaf ik je jouw gezicht
met mijn vingers
miljoenen verwerkend
vormde jou vanuit
een loze massa
je belijning
ragfijn
door kosmos omhuld
steeds dieper
groef ik
in mijn binnenste
haalde jou eruit
liet de wereld je zien
totdat de storm
je ondermijnde
en ik moest toezien
hoe jij…
Kleinbedrijf
gedicht
1.9 met 52 stemmen
30.452 Computergestuurd begint feilloos
in de ochtend mijn molen
aan de oude partijen trieste rijst
stop go stop go stop go stop,
Terwijl ik goed weet, met ziel en lijf
dat ik wilde, en zachte haver
leveren moet, heden dagelijks.
een ongezond bedrijf.
----------------------
uit: 'Retro', 2001.…
Een berg van emoties
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
7.060 De pieken waren zeer heftig,
De dalen ontzettend diep,
Nooit meer zal ik met jou op een recht pad lopen!…
Wortels in mijn ziel
hartenkreet
4.0 met 26 stemmen
1.170 Berust in mijn gedachten
achterwege de lange nachten
van achter de coniferen
mijn hoofd aan het verweren
wortels in mijn ziel
verstrikt als een debiel
verweven in lange melancholie
was ik maar als A. Jolie…
Treurwilg in het nauw
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
1.291 Treurwilg in het nauw
grauw staande in de sombere nachten
lachten zij vroeger of niet
ziet zij nog immer het heden
steden in vuur geeft haar oogkleppen
zappen naar een andere tijd
spijt van haar toekomstig vertrouwen
rouwen wil ze slechts alleen
heen naar die andere morgen
zorgen voor haar alleen
veen haar sappig fundament
kent haar als een…
de stilte lengt
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
652 de stilte lengt
de dagen nieuw
naar zomers vol
gevoel
klein
zoals intens
geluk kan zijn
het vijverwater
valt in druppels nieuw uiteen
schittert lucht als bellen
vol plezier
klettert leven
slechts tot hier
in mij
gaat alles
verder
met vleugels
als verlangen
water als
gezangen
voor mij
en wie
het hoort..…
Ik heb het vaak gedacht, maar nooit gedaan
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.823 Ik weet het nog goed
Onze eerste ontmoeting
Ik kon me ogen niet van je afhouden
Ik was verliefd
Mijn allereerste liefde
Ik wist niet wat me overkwam
Ik kon uren naar je kijken
Zonder ook maar iets te zeggen
Te doen, alleen maar kijken
Elke keer weerr verbaasde me het
Hoe mooi je was
En nu is het over
Je verliet me waar je een eigen…
Vrijheid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.005 door het venster van mijn ogen
glijdt een zwaluw door de lucht
heerlijk zwevend op haar vleugels
waar de wind naar adem zucht
waar een blauw geverfde hemel
met een zon die warmte straalt
in een wolkenloos beloven
al mijn hoop naar boven haalt
het leven geurt naar vers verlangen
naar het kennen van een zin
naar het stoppen met…
De laatste uren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
614 de laatste uren
zoals er veel nog zijn
en zullen gaan
ze sterven in mijn adem weg
zo mijn stappen even klinken
hol weerkaatsend om mij zingen
in het rusten van de nacht
tel ik de kaarsen
één voor één
zie ze vuren
branden
rook verkringen
als de tijd die smeltend leeft
als de nacht die langzaam dag wordt
en ons zo momenten geeft…
Een mens?
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.461 Getatoeeerde kaalkop,
ringen in zijn oor.
Een mens, zo zeggen ze zachtjes,
maar ik weet het niet zeker, hoor.
Echter, als ik stiekem luister
naar alles wat hij zegt,
ga ik toch weer twijfelen
en lijkt hij bijna echt.
Wel van een andere wereld,
van een planeet in verre baan.
Uit een koud, wreed universum,
hier lichtjaren vandaan.
Totdat…
stamceltransplantatie
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.135 fel steekt hij af
tegen de witte hemel
een wolk van rood omkranst
door zilveren slangen
als een druppel langs het raam
glijdt de rode cel
gedreven door de zwaartekracht
langzaam naar beneden
het eindpunt nadert snel
vol ingehouden vreugde
brengt hij nieuw leven
in het oude lijf…
en de grond verliest
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
914 en
de grond
verliest
verkiest
de morgen
dag
na
dag
wolken
schrijden
haasten
mijden
vastheid
die
niet
is
de grond
verliest
en kent
slechts
waarde
in
de
droom
die
ons
beziet
en
laat
voor
wie
we
zijn…
Waar de sneeuw de morgen legt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
831 de nacht valt in de stilte
oude vormen tonen vreemd
in zichzelf onherkenbaar
als de tijd
het donker weent
snelle stappen dragen haastheid
dragen ver van mij vandaan
en ik kijk in het verleden
waar de tijd zich
laat vergaan
oorlog, honger
onmacht in gevoelsgeweld
het is de zwaarte van niet kunnen
wat mijn hart
het willen meldt
klokken…
Ga maar slapen
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.970 ga maar slapen
doe je ogen even dicht
laat de wereld zachtjes rusten
zet je zorgen uit het zicht
proef de vrijheid van niet wezen
als je in je dromen zakt
om een andere kant te lezen
waar de zon je ziel weer pakt
waar de wind je mee laat rijden
op de vleugels van je geest
ver verwijderd van het lijden
zo ver
van al wat is geweest…
en als de tijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
589 en als de tijd daar is gekomen
dat er niets meer voor ons rest
dat zelfs stilte is vervlogen
als een bel die levens lest
die kleuren draaiend
ver
vervagend
in zichzelf vrede kent
en de zin van wat we waren
als een droom op jouw ziel ent
sluit dan mij nog in je ogen
en neem ons in je wezen mee
omdat er niets meer
meer kan wezen…
Nieuwe kleuren gaan nooit stuk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
613 de straten gaan verloren
bedekken zich in kleurig goud
laten tijd in herfst verkleuren
zoveel moois en toch
vertrouwd
ik staar naar buiten
kijk in jeugd en ideaal
kijk naar morgens die nog komen
die er zijn
in waar ik sta
alles voelt naar nieuw verlangen
ademloos verstopt geluk
in een tel
ontsnapt gevangen
nieuwe kleuren gaan nooit…
de tijd rekt dagen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
577 de tijd rekt dagen
laat seizoenen op elkaar
van mijn jeugd naar ouddom rijken
zo grijs haar
de wind doet strijken
tot een stil verloren herfst gebaar
aanschouw ik jaren voor de kachel
vonken starend naar veel meer
vlammen die niet willen doven
die mij
nog in groei beloven
naar een zomers roodvol wederkeer…
Lente 2006
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 kinderen spelen
met jong verworven
idealen nog niet klaar
delen groeien tot meer wezen
blozen zonlicht in elkaar
een accordeon weerklinkt
laat de buren
muren breken
tot een tuin die voelen zingt
stemmig
zonder dat er
echt iets spreekt
of het moet de lente wezen
die de zomer in zich leegt
rustig zit ik in mezelf
te wachten…
Volmaakt geluk
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
1.516 Ze zijn blind verliefd op elkaar,
samen zullen ze de liefde ontdekken,
dromen van en met elkaar,
Het geluk lijkt niet kapot te kunnen.
Maar hun dromen knappen als een zeepbel
de twijfels kwamen
De wegen scheiden hier.
Ze loopt weg
Hij blijft even verslagen staan, kijkt haar na
en ziet haar gaan op zoek naar het volmaakte geluk
wat…
Verlangen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
594 als de wind die speels
haar adem op de zomer legt
bewegend, zoekend naar plezier
als de zon die
hoopvol door de wolken schiet
en in alles toch weer warmte ziet
daar
en hier
verlangen
een woord
zo voelbaar in mijn hart
als dauw zo breekbaar
zacht, en teer
en als de dag
haar licht verliest in zwart
leg ik mij
in haar mantel neer…
Alleen
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.553 met alles
wat jou in mij draagt
met alle liefde
die om ons vraagt
alleen
in hier
in mij
vrij
om hart
en ziel
te voelen
zonder doelen
zonder jou
alleen
als een roos
verloren in haar groei
in krachteloze bloei
zonder zonlicht
zonder jou
is alles
als een morgen
weggeborgen
zonder jou
-…
en zo
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.731 verglijdt het leven
achter stappen
die weer klinken
in de stilte van mijn geest
dromen die
illusies waren
die intens vergeefs
in al ons voelen spaarden
weg
in pijn
en smart verstorven
en zo
verglijdt het leven
als een leegte die niet kiest
die alleen in houden
van zichzelf verliest
zomaar, ongemerkt
weg
en al wat dan…
verstilde tranen
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
2.108 het zijn de tranen die verstillen
in de echo van jouw zin
die een dak van wanhoop maakte
met een eindeloos begin
hoe kan ik jou ooit zeggen
dat mijn liefde in jou bloeit
dat het voelbaar door blijft stromen
en verloren weder vloeit
geen woord zal jou nu raken
geen zin zal blijvend zijn
slechts de echo zal nog resten
als een steeds hernieuwde…
Stilte
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.574 Ik wil schreeuwen,
wil roepen naar diegene
die boven over ons waakt.
Waarom moet ik dit allemaal nog geloven?
Misschien is het wat wij hebben verdiend.
Waarom moest het leven van een kind
als een kaars langzaam doven?
Ziet U het verdriet niet
dat er nu is.
En de tranen van verdriet
en onzekerheid blijven komen,
omdat het enige wat van…
liefde is
hartenkreet
3.6 met 17 stemmen
2.715 je ogen die mij spreken
door het donker van de nacht
als de schaduw laat verbleken
wat jij als een stilte dacht
liefde
een storm die blijft razen
rond de naaktheid van jouw ziel
waar mijn wezen als een glazen
bel van puurheid in jou viel
alleen
de dag zal ons ontwaken
als het licht dat zich verlegt
mij de stilte laat verzaken
in…
ik zag je woorden naar me kijken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
590 zinnen makend tot een nieuw bestaan
de dag en nacht in ons verrijken
elke weg als nieuw te gaan
geen ogen die al in me dwaalden
geen lippen nog naar eerst gevoel
slechts woorden die in ons verhaalden
wevend, ragfijn tot een kloppend doel
liefde was een vreemd gegeven
voelbaar blauw tot zon gewelfd
blind verloren in jouw leven
was jij al…
Dementie
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.071 je kijkt
ontwijkt
de dag die er nog is
vergeten
in de tijd
met een sluier van niet weten
draag je stiltes in me op
kijk je blind naar ons verleden
alsof de dag is afgegleden
tot een wereld
die je mijdt
maar soms
verlicht de helderheid je ogen
schittert kleur tot regenbogen
zie je wat ons samen maakt
dan ben jij opnieuw de moeder…
Vrienden
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.622 ze zijn er voor elkaar
staan op elk van de uren
altijd voor je klaar
ze weten als geen ander
hoe moeilijk het kan zijn
om tranen te verbergen
herkenning
van de pijn
ze willen je graag steunen
als baken in de zee
en drijf je daar verloren
dan drijven ze ook mee
ze helpen op te bouwen
ze zijn de basissteen
ja een echte vriend te…