742 resultaten.
Triest
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
1.138 bliksemsnel verdwijnen je woorden
ze ebben weg als beeldsporen
achter de geslotenheid van je gezicht
ik durf het niet te vragen
wat je nu precies hebt gezegd
ook al verstond ik je niet zo goed
ik verloochen niets
maar ik heb geleerd dat
stenen en sterren niet opdringen
en bloemen stil zijn
de wind blaast mijn verlegenheid wel weg
ik…
Grijs
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
510 ik loop de ondergaande zon tegemoet
de mist plakt aan mij als natte lucht
mijn haren hangen als slierten zeewier
langs mijn vermoeide gezicht
mijn kleren wapperen als zeilen in de wind
wolken hangen uitgerafeld
in een stille schemering
de lucht een baldakijn van grijs
in 't westen een smalle strook oranjerood
met een vage streep blauw…
Verdriet
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.031 het blijft bij ons wat eens
in kwaadheid werd neergegooid
wanneer niemand de moed vindt
om ook maar iets van vroeger op te rapen
ze doen of alles gewoon is
maar dat is het absoluut niet
de schakels van het verleden
vormen een ketting die tegenhoudt
maar ook één die niet af te breken valt
daarom kan ik enkel het raam openen
om zonlicht…
Botsing
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
413 de emoties botsen met elkaar
als de golven onder het staketsel
in mijn hart baart een woeste binnenzee
van bittere ongezouten woorden
de vuurtoren knippert zijn licht
over het strand
aan uit
aan uit
mijn omega
maar ook mijn alfa
mijn voeten zijn verankerd
in deze wereld
met een zekerheid
die onnatuurlijk lijkt
maar het wel is
de…
Gezien door de ogen van een kind
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
489 de wind kwam van over de zee
met de nacht in zijn vleugels
maar het wordt dra zomer
dus droom ik
van warmere lucht
en bergen van licht
terwijl ik vaar
over waters als spiegels
over hopen schelpen
en duizenden papieren strandbloemen
gezien door de ogen
van een kind…
Blauw en groen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
418 wittte nevelen hangen
boven zwarte polders
nacht en dag over elkaar
de regen spoelt de hemel schoon
wat later legt het land
zich in de zon te drogen
plots is alles opgefleurd
in vrolijke kleuren
blauw en groen…
Ardens intermezzo
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
420 ver van het grote loze stadsgedoe
waar de lege zielen door de massa worden meegezogen
waar de vele kroegen als oude kerken openstaan
in de uitgestrektheid van de bossen
waar meer koeien dan mensen zijn
en de honden nog los kunnen lopen
daar telt het wandelen de kilometers niet
alleen de stand van de zon is belangrijk
's avonds daalt de stilte…
Licht ontwaken
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
423 de nacht is af
de lucht verbleekt al
de maan legt zich ten ruste
ik ontwaak in een zee van gedachten
hijs mezelf in een bootje vol koffie
zeil het licht tegemoet
er is immers beweging genoeg
in mijn gedachten
ze wegen ook bijna niets
het varen door de dag
gaat dus behoorlijk vlot…
Blind
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
512 de wind huilt door de avond heen
het laatste gouden licht
zinkt weg over de daken
mijn ogen branden van vermoeidheid
de rust ligt buiten onder de bomen
maar dat zie ik niet meer…
Het seizoen der liefde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 ik fluister in de schelp van je oor
op je gelaat verschijnt een glimlach
met gulle hand strijk ik de verlangens open
ik raak je verder
tot in de geheime plooien
verbreek de stilstand van je bloed
nu zijn alle vogels vrij
ligt de zomer open…
Melancholische morgen
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
927 een vochtige ochtend
na een nacht vol regen
de koude wolken hangen veel te laag
de koffie is te flauw
de bloemen zijn teneergeslagen
zelfs het gras heeft geen zomerse gedachten…
Het strand van juni
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
448 ik wandel tussen licht en land van zand
het water bekijkt mij met zijn grijze ogen
ik kijk terug naar haar tijdloze bewegingen
het strand loopt heerlijk nu
de wind is er de enige hindernis
maar hij waait wel in alle kleuren
de vlucht der vogels volgt de lijnen van het water
er heerst een oude bekende stilte
een korte schaduw van zon op je…
Zomerhitte
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
427 de duinen liggen in warme plooien
zand brandt onder onze voeten
wind brengt als warme adem
goven van zout vanuit een hijgende zee
lichamen geven zich gewillig bloot
verhitte zinnen vloeien druppelend
openen een bezweet verstand
maar vinden enkel zomerhitte…
Nog even geduld
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
465 van de minuscule zaadjes
die ik in de vroege lente zaaide
oogst ik nu de eerste vroege klinkers
de medeklinkers volgen binnen korte tijd
dus nog even geduld…
Het kan toch zo schoon zijn
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
526 onder het licht van een zwakke lamp
trachtend de roes van liefde te ervaren
vlindert je adem licht
onder de drang naar vertederingen
talmend traag streel ik de muren weg
het ebbend licht drijft op je waterige stem
onstilbare bronnen ontspringen
uit onpeilbare diepten
van verwildering bevrijdt milderen je zuchten
waarna we slapen in elkaar…
Blind
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
452 de wind huilt door de avond heen
het laatste gouden licht
zinkt weg over de daken
mijn ogen branden van vermoeidheid
de rust ligt buiten onder de bomen
maar dat zie ik niet meer…
Ochtendstond
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
530 al sta ik vroeg op
de zon is me al voor
het warme witte licht
lokt alles binnen naar buiten
kristalhelderheid
de verbeelding verbleekt
bij zoveel licht
ik vind geen zinnen
van beheersing…
Onderzoek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
547 ik zoek in de bibliotheek van mijn gedachten
loop er met stapels boeken rond
ik ken ze allemaal
maar tot herlezen kom ik niet
veel te veel stof
daaronder
dingen die zichzelf bewaken…
Zomerzee
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
467 de zee schrijft rimpels in het zand
de wind speelt ritselend met een krant
witte zeilen schitteren gekleurd zonlicht
de zee zucht en klotst
haar geur vervliegt in de wind
meegenomen door eeuwige meeuwen
schelpen zwijgen nog steeds
honden lopen achter hun fluitende bazen
hier ben ik altijd thuis…
Zoals
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
493 zoals je lichaam in mijn zinnen ligt
je schouders mijn nachten ondersteunen
je driftig bloed de uren sneller laat stromen
tot ze na een kort onsterfelijk moment zichzelf verdoven
zo laat ik hier en nu jouw stem weerklinken
speels en vederlicht maar zonder spreken…
Zomerlicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
419 te midden gulzig zomerlicht
dampt zee over strand en duin
de weiden daarachter
hangen vol zoet gefluister
er zijn woorden nodig
zolang ons hart maar spreekt…
Schuilende zinnen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
482 licht van zee en seizoen
heerser van duin en tuin
plooiend water wit en traag
bewegend zand zacht en warm
bloeiende bloemen bont en mooi
jij en ik gearmd en vertrouwd…
Uitzicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
468 een zandweg in een grassenzee
strandvrij
de duinen zijn hier uitgewaait
er is alleen de glooiing van de beek
een schaterende, schetterende vogel
wat koeien achter een omheining
en weiden met duizenden boterbloemen…
De volmaakte zomerdag
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
550 in speelse zomerwinden fluisteren
de bomen elkaar hun geheimen toe
de zon speelt om ons heen
als een dartel kind
vogels pikken rijpe vruchten
uit het kort gesneden gras
de waterlelie opent zich
in volle schoonheid
konijnen nestelen zich
tot aan onze voeten
bloemen bloeien alsmaar
hoger en uitbundiger
later
het maanlicht ligt al…
Na
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
484 na de schoonheid om stuwend rivier te zijn
wordt de ontroering met een laken toegedekt
er zit nog slaap in de dageraad
nooit heeft de maan de mogelijkheid van avonturen
op zo'n klare manier belicht
nog even en dan verdwijnt dit wonder…
Liefde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
508 liefde is niets meer
dan na een nacht samen
moe weer op te staan…
Totaal
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
503 ik sta voor een getijdentafel
van een woordenzee, moe gereisd
de haren warrig door herfstige wind
mezelf tot taal te ontcijferen
een reis van bergen achter de rug
ook al was die supermooi, fantastisch goed
pas nu mijn hart van eb en vloed weer thuis is
volgt weer het alfabet tot nieuw herschikt gedicht…
Veillsonnaz
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
873 we zijn er weer en hoewel
ze zich eerst in nevels verstoppen
vertonen ze zich na enkele uren
bergen van ongepolijste helderheid
de stappers aangetrokken ondervinden we
geloften van wolken, zon en wind
murmelende beekjes, fladderende vlinders
onopgesmukte beelden omringen ons
de onophoudelijke stil fluisterende schoonheid
schenkt ons zuivere…
Herfst alweer
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
469 september drijft
in regenbuien naar oktober
de wilde eenden zijn er nog
alsook wat schokkend nieuws
als vals getij
licht en donkervallen argeloos
in stervend gebladerte
en wij maar belachelijk doen
in een mengeling van eigenheid
realiteit en dromen…
Herfstspinsels
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
492 een vliegende spin aan een herfstdraad
de tijd om weerkrachtig te worden
ook bij donderwolken en regenpraat
het moment om de windfluister code
aan te leren en te verbuigen
tot woordopwinding…