Platitudes
netgedicht
Hier sta ik, mijn krakende
botten geleund
tegen een marmeren witte pilaar
op een eeuwenoud plein aan de rand der boulevard
ten dode vermoeid maar niet opgegeven
na een dagen en nachten gevaarlijke passage
door onstuimige woelige baren
zwaar en kortademig en onbedaarlijk
mijn krachten niet sparend
met enkel de schikgodinnen
voor ogen…

Bezig met laden