(Aan Johnny van Doorn)
De dichter een tovenaar,
een derwisj een ziener
een zegger van zijn
kabbala van klanken
Een zachte stem in
een struikelende cadans
De hal der kennis
die slechts toegankelijk is
voor wie door de stilte zijn gegaan.
Een magistrale
stralende zon.…
Kabbala is al lang mijn blokkendoos
waarmee ik boven als beneden
in stilte bouw aan de mystieke roos
des harten.
-------------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1981.…
uit het niets bedachte woorden
die leiden om de tuin naar buitenboorden
waar ik meer dichter ben dan
wat ik heb
Geïnspireerd door lappen aan de laars
die afwijkt van de standaarddeviatie
van doorsnee nono's op het world wide web
Waar verzenbouwers zich in alle vrijheid
uiten mogen in de vaart der volken
onder het fnuikend oog van de kabbala…