Alle inzendingen over kroegverhalen

het is mijn gewoonte allang niet meer zitten op terras van café de zwart ik word zo ontzettend moe van al die toeren en verhalen edoch gister was het raak en daar ging die weer een dame met een klein hondje - yorkshire terriër - ging voor jaren de gevangenis in voor ik haar na drie bakken koffie er weer uit haalde niet dat ze lang genoeg…

In een café in de Jordaan was ik, waar een tot op de draad versleten man, met zijn hoofd op tafel, vredig sliep, naast een jukebox, die op topsterkte een twist voortbracht, waarop twee enigszins verwilderde jongelui en een vader met zijn hooguit vijfjarig dochtertje, aan het dansen waren met de hoekige armbewegingen, die mij altijd doen denken aan mensen…

ogen wankelen richting ingang waar hij luidruchtig binnenlalt hand op het hart staat daar de bard het leed zal onverdraaglijk zijn haar haren hemelblauw zegt hij de wimpers fris en groen, wenkbrauwen geepileerd en oksels onverveerd geschoren heel de kroeg spitst nu de oren maar ik ben bang, zijn adem stokt dat zij wanneer het even waait…