De schrijvers van literatuurgeschiedenissen zijn niet alleen de beheerders geweest, maar ook de scheppers van de literaire traditie. Merkwaardig is dat lange tijd de literatuurgeschiedenissen weliswaar hun ontstaan te danken hadden aan een vorm van historisch besef, maar dat de literatuurhistorici hun eigen positie in dat historisch besef niet problematiseerden…
Hoe ziet een literaire jury er uit, hebt gij daar enig denkbeeld van? Iedereen kon het zijn, behalve dan de ober en de hond onder de stoel. Aan de andere kant moet de jury zich afgevraagd hebben: Hoe ziet een schrijver uit het Zuiden er uit?
Zo kwam het dat wij aan dit tafeltje zaten en de heren van de jury aan het tafeltje er naast, en dat we met…
Ik vind in onze literatuur, met uitzondering van de jongste perioden (die ik natuurlijk nog niet met de nodige rust beoordelen kan) van werkelijk grote betekenis alleen: Van den vos Reinaerde, Multatuli en Gorter. Bij de rest is vrij veel dat aanspraak kan maken op grotere of kleinere mate van waardering, de middeleeuwse geestelijke en wereldlijke liederen…
Poëzie is een sociaal phenomeen in zoverre dat zij een vorm van communicatie is, doch datgene wat zij communiceert is per definitionem strijdig met alle maatschappijprincipes. Vandaar dat de samenleving, van haar standpunt volkomen terecht, de dichter in haar eigen, d.w.z. practische, financiële, termen, lager waardeert dan de man van de vuilnisdienst…
Een tijdje geleden deed een net benoemde hoogleraar moderne letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam een opmerkelijke uitspraak. In een boek dat hij besprak bezoekt de hoofdpersoon de rechtzaak die was aangespannen tegen een schrijver die in die tijd actief was, omdat hij in een bepaalde passage het katholieke volksdeel zou hebben beledigd. Tot…
1
Bezig met laden