Alle inzendingen over souterrain

dag en nachtmerrie en de vermenigvuldiging eindeloos klonen het is niet mijn lichaam maar dat van een ander zonder tuit of fluit een bel etage waar is de verborgen trap naar het souterrain overmorgen is het collectieve geweten weer groter geworden een zwarte noordzee we staan vast in een file voor een diep gat -…

Het is donker in het souterrain. Ik sleep mijn leunstoel naar het raam. Water ruist in buizen om mij heen. De tuin is groen. Zo was het vroeger. Ik oefen dus voor oude man. De bel staat af. Ik hef mijn glas. Adieu, ik schrijf nog wel. ------------------------------- uit: Van het balkon (1983)…

de meester van bel nummer twee wil om drie uur negen stipt zijn honingzoete kamillethee de dame met de migraine dat is bel vier geeft om een ontbijt à la carte geen zier dan heb je mister culinair onder bel nummer zes die eet pasta met een steakmes en de meid in het souterrain kan dit alles wel aan zolang er verse oesters en…

Ik keek vanuit het souterrain, ’t was laat, naar buiten langs het hekje met de stangen. De ochtend kwam: met roodgekleurde wangen stond ik met overjas en muts paraat.…

onvermoeibaar voor volk en vaderland over de noodzaak kinderen te behoeden voor het kwaad zondags draag ik trots mijn koninklijke onderscheiding voor mijn jarenlange inzet voor de speeltuinvereniging mijn beste vriend is een ex-pater uit een ver internaat met eenzelfde liefde voor de schoonheid van de wereld elke avond dalen we af naar mijn souterrain…

opgespoten auto die goedkoper en vrolijker was met een tekening van een zwarte kat die met een zweep in de poot muizen dresseerde en een fluitspeler gevolgd door hordes ratten de muizenman had katten bij zich die hij aan lange lijnen leidde “natuurlijk” liet hij ze de ruimte doorzoeken onder het aanrecht in de meterkast en in het kleine souterrain…

We daalden dikwijls diep af in ons gewelf van zelfgenoegzaamheid Zochten zuchtend naar de graal van het leven Terwijl onze hospita, een schuwe schaduw van een vrouw, Onhoorbaar aan onze deur klopte met haar zwabber van zorgzaamheid De keldergang moest geschrobd, de voetstappen uitgewist De toekomst duldt geen verleden   Soms betrapten we haar…

Hij woonde in een souterrain, heel bijzonder, vond Elske; ze had nog nooit een souterrain gezien. De inrichting was sober. Enkel een tafel, een paar stoelen en een boekenkast. Een tweepersoonsbed domineerde. Voor het raam had hij roodbruine gordijnen hangen, doorzichtig, zo dun als muskietengaas.…

‘Zoals beschreven in onze brochure en op internet staat het gehele pand te koop, inclusief het souterrain. Naar mijn mening precies wat u zoekt; maar dat is uiteraard mijn mening, ik hoef het niet kopen. Ik kan u echter verzekeren dat het niet eenvoudig zal zijn in Amsterdam een grachtenpand in het centrum te vinden tegen deze prijs.…