Met lichte drang en schuchter
kraakte de tuinpoort in haar oude voegen
Toen ik haar op een kier zette.
Verborgen bloemperken
richtten vol verwachting hun bloemknoppen op
dronken van de goudgele ochtendstralen,
koesterend en vleiend
in de warme rondingen van moeder zon.…
Als ’s avonds de tuinpoort sluit en we naar binnen gaan, loopt zij hautain voorop en in het passeren hoor ik haar murmelen: “Een koninklijk Britse Korthaar, rood - zilver gemarmerd, dat ben ik.” Nadien zit ze binnen haar hoogdag úrenlang gelukzalig te herbeleven.…
532
Bezig met laden