Alle inzendingen over groot

niet wetende waar het is begonnen onder de dieren waar de mensen wonen van de grote steden bij de samenvloeiing van de rivier de stem in de mist tot in ons land waar het coronavirus van nerts op mens is over gesprongen…

Wat is het effect ervan Wat is het plezier Wat heeft Degene die dit voor ons maakt In het vizier Waar gaan we naar toe De mobiel De cel Informatie Razendsnelle communicatie Piepkleine berichtjes Als muizentaal Digitaal Wordt normaal Als god Die gecodeerd wordt En dan te bedenken Dat het allemaal begon Met een vuurtje In een grot…

Geen handjes tastend uit te steken, geen glimlach doet de harten troosten en waar de lichtste adem breekt, rouw-baar rouwen in een ademnood, groot verlangen naar de oerzee van de moederschoot.…

Hij bond de strijd aan met de Saracenen De koene koning uit het Roelandslied Wie van hem afstamt zegt de sage niet Hij liet een harem delen in zijn genen De Christen-koning werd gekroond tot keizer Door zijn minuskel werd Europa wijzer…

Je hebt de melkbus geopend en in de bron gestaard van je dorst; het deksel paste precies op je hoofd; zo zwom je met je tong in het witste dat je waste; je dronk het mooiste vlies, doordrenkt van lucht, opgespaard uit de bus, deed je het wonder dicht; je hoorde hoe de melk getild werd naar de avond toe; op het schelpenpad stond je, zonder handen…

Wij zijn een groot gezin, dat is in deze tijd niet in. 7 kinderen verschillend bij elkaar, vaak druk vaak gezellig en soms wel eens naar. Net als een bos met bloemen, zo'n gemengd boeket in een vaas bij elkaar gezet. Een hoge stevige vaas, dat is veilig dat is de baas.…

Wij hebben een mooi witstenen huis, maar we zijn nooit thuis. We rijden in mijn houten wagen door de dageraad, langs wat getoverd werd uit zaad in het land dat ik ontgang. Stop bij een bron: de wielen branden in de zon. Wil je nog beter zien wat ik met jou begon, dan stappen we in mijn luchtballon. --------------------------------…

Ik sprak mijn woorden niet uit. Ze werden gezegd. Ook ik hoorde ze En, min of meer verwijfeld, probeerde ik de bijbehorende bewegingen. Ongeveer het omgekeerde van hoe een partituur werkt: niet eerst schrift en dan spel, maar eerst gespeeld en dan pijlsnel, vrijwel vergeefs, geschreven. Of een piano: de toetsen bewegen, en mijn handen zijn…

Als een worm aan een haak, voel ik mij doorboort. Dankzij de mens onschuldig vermoord. Ze gooien mij te water, en laten mij zinken. Wat kan het hen ook schelen, dat een worm zal verdrinken? Ik voel mij klein, men kan mij niet verstaan. Als ze me zouden horen, zouden ze me dan laten gaan?…

Weg met die troep die oude jas, dat mooi bewerkte vest daar waar ik steeds mee hangen bleef steeds weer een lus, bij het passeren van 'n haakje opgeruimd weg dat ding, nu snel, foetsie dus dan kom ik bij die volgende kast zie daar van alles rechtstreeks hangen is dat nu echt of is het nep, goed gemaakt... slecht van stof, of was het dus…

Zo gaat het: je hoort een deur bonzen en de schelp van de ruimte bruist open; de werkelijkheid schampt langs en laat een lege weg achter zich heel, terwijl je geschiedenis schroeit er vol van dicht maar de uitspraak wandelt verder omdat je lippen dat afspraken Zo hoort het: de natuur opent je blad na blad zoals een leerboek bladert je door…

Of moeten wij, maar wachten op het "grote" laatste oordeel!…

Verloren de oude tijd opnieuw geboren de nieuwe tijd opnieuw verloren onverwachts door warmte gesmolten door kou gebarsten weg gelopen stuk gebroken je zocht, je vond een begin, een eind de cirkel rond wat rest de schoonheid van de troost de tijd.…

Zag U hem, Gerrit Komrij ..op tv, bij de w.d.d.d zo ongeveer April of in Mei. Met veel passie spreken, over de nieuwe gedichtenwedstrijd. Schrijf een gedicht, een zin aan gevoel of, gedachten gewijd. De inschrijving is vrij; mannen, vrouwen, neven en nichten. Dus niet alleen de profs, en de andere, zwaargewichten. Poëzie, proza, 'n netgedicht…

Misplaatst die schreeuw Een stem die schreeuw angst gevoel gaat door merg en been op het verkeerde tijdstip de verkeerde plek schrik angst paniek nee niet hier op deze plaats. Gepast die schreeuw Maar hier of daar is het misschien niet 'raar' een schreeuw gebaar om hulp voor een onderzoek naar die verdwenen en vermoorden…

handel vlug ik smeek u: geef ons nu snel de gulden terug voor het te laat is: krijgt U 'n waardevaste zoen hij, zij en ik een hard verdiend goed pensioen ik wil onze munt, per expres, super vlug 'n spie, stuiver, duppie, heitje, 'n rooie rug zonder mankeren geen smoes, swalbe of lauloenen ---nu---- terug, mijn dank is groots…

Tijd tekort druk, dit nog, dat nog de klok tik in haar rug tijd tekort vijf voor.. tien over.. zij rekt de tijd zij rekt de tijd zo eindeloos dat zomertijd en wintertijd compleet zijn uitgerekt de tijd die zij dan overhoud laat Magere Hein volkomen koud!…

Joh... die Job daar stond hij nou, met al die leiders samen die Haagse meute met bekende namen een vraag meneer, voor U, voor en haar in ronde kring ja, zegt U het maar hoe denkt U over dit, en dat hoe gaat dat in die grote stad na jaren van besturen althans zo moest het lijken komt hij nu hier eens kijken meneer Cohen kunt U mij zeggen…

(zie mijn de schreeuw van 07-05-2010 hartenkreten,) Mijn schreeuw gehoord mijn vraag verwoord mijn schreeuw klonk als een vuvuzela door ik vroeg/vraag om een onderzoek naar die machten en geheime krachten die verbergen dat wat wij niet mogen weten. Om de waarheid te onderzoeken door een sterke tegen kracht,en tegen macht.…

Een kindsoldaat krijgt het bevel, te schieten op zijn volk een vrouw verwacht haar eerste kind, komt dan voor zijn vizier hij knijpt zijn ogen stevig dicht, zijn gezicht en zijn gevoel verblindt hij vuurt, een harde knal, daar ligt zij voor hem op de grond een moeder en haar kind ….dood maar niet…. gewoon. Een man tot op het bot verknipt,…

Van Mei tot mij ziel met corrosie een darm die blind is mijn kaak is van slag een hart met een tik mijn arm is lastig een voet met een angel op vingers groeit er een plant een nagel onder dwang mijn bil krijgt van jetje een naald in mijn oog mijn oor heeft een wurm haar op mijn tanden een neus op de loop mijn huid heeft 'n schimmel…

Opeens een klik vanuit het niets verschijnt er in mijn geest een beeld nooit eerder hier geweest ik focus mijn gedachten scherp verbaasd hoe kwam dat in mijn lens niet tastbaar maar toch echt. Nooit eerder zoiets meegemaakt getroffen door een flits geen twijfel mogelijk ik weet dat het er is een zonnestraal in mijn vizier…

Even weg geweest van hier naar daar paar dagen maar stilte gedachten komen gevoelens stromen plomp starend in die grote zee 'k zie die kring daar viel hij naar omlaag je droeg 'm altijd graag dat ding nu zomaar in een ogenblik gedumpt, geen spijt of schrik niets dat 'm ving eens het symbool van liefde alsof…

Of is het ochtenddauw weg is mijn spiegelbeeld ik zie het niet niks, waar ben ik nou? Ik wacht....ik zal 't zo wel zien weet zeker, komt wel goed als de dampen zijn vervlogen gewoon zoals dat ging voordien Ik wacht, maar wat er ook gebeurt geen enkel zicht doemt op ik poets, ik wrijf, nee niets, geen kop zie niks, geen blik die…

Een Gedichten-site gaat sluiten Dichttalent.nl, kwestie van duiten dan denk je toch verrek waar vind ik nu een nieuwe plek. Met z'n allen bij elkaar of, ik hier, en die andere daar verhuizen ja, maar niet echt boos een dichter is toch nooit dakloos!…

Onder Dak, Ja ze komen nu echt binnen echt, ik zag het eerder goed schrijvers hier, veel nieuw bloed mooi, Uw gedichten, en Uw zinnen.…

Je kunt je ziekte niet ontlopen dus, moet je straight doorlopen ontsnap je die ziekte...maybe blijven staan is geen optie je vraag...toch niet onterecht een kans in de tijd, die voor je ligt blik vooruit, vertrouw, en zie ja doorgaan is je enige optie!…

Niet gemerkt dat je iets miste altijd gedacht, alles is tof met mij de dag ging, zo hij kwam voorbij je plicht goed en gelaten deed steeds geweten, alles is kompleet wist altijd feilloos dit, moet ik doen ring..ring, het sein gewoon op groen. Het leven heeft zo zijn verplichting zo als het komt, vandaag dit, morgen dat volgen van de regels…

Van niets tot iets, kan zo gebeuren zomaar hier gedumpt voor jou geen hersencel die 'dat' bedenken zou van diepzwart naar heldere kleuren niets kon het bevroeden en niets deed het vermoeden Getroffen door een donderslag jouw tijd leek al verstreken maar uit 't niets, in 'n paar weken de ommekeer, die jij beleven mag niets kon het…

Je hart ontploft, door nieuw geluk door krachten van een hoog kaliber warmte gloeit, helder als glasfiber niet te verdragen die liefdesdruk. Die straling valt echt niet ontlopen geluk stroomt door je lichaam heen niet te geloven het is nu “wij” alleen moet mijn hart dat straks bekopen Spanning, hoge volts, niet te verdragen een mens…