Alle inzendingen van B.

Bid en werk. Een leven als een kerk. Een leven met contemplatie. Een leven met een lach zonder die behoefte aan enige sensatie. Een leven dat gaat voor het hogere goed. Een leven voor de Schepper die ons dagelijks leven doet. Een leven van het meelijden met het brood des levens. Een leven dat ons vanuit dat meelijden een zinvol bestaan…

Vrij en verdraagzaam zijn; een mens blijft hopen dat die zo met zijn medemens verbonden kan zijn. Twee niet vanzelfsprekende verworvenheden, die een mens menselijk doen zijn waar een leven niet altijd in het gelijk behoeft te treden. Vrijheid en verdraagzaamheid staan niet altijd als synoniemen naast elkaar. Vrijheid leidt niet altijd…

Aanwezig zijn en waar mogelijk niet verlegen. Vind je weer kracht voor een nieuwe start. Worden er weer mogelijkheden aaneengeregen. Maak je weer deel uit bij een heldere dag die niet verwart. Presentie houdt de tijd niet tegen. Levensdrang drijft voort langs de wijzers van de klok. Je voelt die drang bij wind en regen. Een weervrouw of…

Doofstommen spreken niet. Doofstommen horen niet. Toch luistert diep in hen een lied, dat alleen de ware vriendschap ziet. De stom geslagen momenten van dat prentenkabinet van isolementen. Een stuurloos wiel in de maatschappij, die geen luisterend oor heeft tussen de burgerij. De onbegrepen mimieken uitgesloten van te duiden replieken…

Je bent wat je eet wordt wel eens beweerd. Een schrokkop houdt van veel, vaak en veelal verkeerd. Een macrobioot staat achter zijn verantwoorde voedingswijze. Zoekt zijn balans tussen het ying en yang. Eet tussen zoet en zout zijn leven in balans als het even kan. Keurt zijn eiwitten op gepaste wijze. Zal niet altijd bij zijn warme maaltijd…

De naakte waarheid draagt geen kleren. Verhult niet de feiten van een vrouwelijke buitenkant; die zich in lijnen en vormen kunnen presenteren in een mindere perfectie uit de eerste schildershand. De schildershand kan soms van Rembrandt zijn; die de werkelijke vrouwelijke schoonheid nimmer verfraait; die de vrouw op het doek geeft wat haar…

Vloeken is een papegaai die niet wil dat u dat doet. Vloeken is kracht- taal, maar van alle respect ontheven. Vloeken is vaak Godslastering als je eigenlijk voelt; 'ik zit niet goed'. Je eigenlijk normaal gesproken vindt dat je ieder woord dat je zegt op een schaaltje zou moeten wegen. Vloeken is vlerkentaal; felle kleuren die ver afstaan…

Nocturne voor een droevig hart. Een slaapmuts met romantische noten overgoten. Wanneer het leven soms zwaarmoedig rust en je weer graag door een lichtvoetige ochtend wenst te worden wakker gekust om met nieuwe levenskracht niet van het zonlicht te worden afgesloten. Nocturne een romantisch snarenspel. Somtijds vrolijke vioolmuziek, maar…

Een loper of een klimmer die van zijn leven een marathon maakt; kiest voor het lijden, dat van tragiek naar een uiterste vorm van genot gaat. Een extase die zich opbouwt over vlakten of over berggrenzen. Een mens die loskomt van eigen luchtspiegelingen of dagdroomwensen. Tweeënveertig kilometer vlak of vier kilometer berghelling op.…

Passendale is de oorlogskreet die nagalmt na 100 jaar. Bijna al vergeten, maar vijfhonderdduizend doden hebben wortels in de ziel van het West-Vlaamse land; waar geen genade gold tussen Europese broeder- volken voorbij het prikkeldraad en de greppels voor een tijdelijk nieuw oorlogsbestand. Passendale de doden huilen nog wier bloed zo rijkelijk…

Wat niet te koop is, dat is echte vriendschap. Vriendschap dat spel van overleg met zachte emotionele waarden. Zonder verzuring blijft er ruimte voor begrip. Elk stap is nimmer één te veel. Ziet niet neer op de levenspech. Kijkt bij voorkeur terug op de goede dingen die zich in herinneringen bewaarden. Wat is geld waar het hart klopt…

Waarom heb ik niets gezien van dat verdriet verborgen in jouw ogen? Oh, waarom ging aan mij voorbij, die wenkende vraag om warmte tot aan de morgen? Waarom heb ik niet gedacht aan jouw gebrek aan kracht verdronken in onvermogen? Oh, waarom ging aan mij voorbij een waarachtige nacht te hard om hem te gedogen? Waarom, oh waarom is een…

Paradijsvogels door een sleutelgat in schitterende exotische kleuren, treuren om het even wat, over de harteloosheid van een mensenhart; dat vaak het leven niet op de juiste waarde placht te keuren. Door dat sleutelgat zou men hebben kunnen zien; dat dat paradijs eens vrede had voordien. Tot op die dag dat men vergeten was dat een schoon…

Het kwade met een oog loenst over de akker waar de galgen staan; waar de wind stormend raast en het leven geen reden meer heeft voor een vruchtbaar bestaan. De dood zich kan gronden uit tandeloze monden. Kraaien de boodschappers zijn van de zwarte pest. Die Magere Heyn stuurt op zijn laatste ronde en de mens doet terugkeren tot aardse…

Surrealistische dromen hebben de nacht in hun macht. Zij lijken een uitleg te geven waarmee de realiteit niet lijkt te kunnen leven. Zij geven aan de psyche een magische kracht. Soms verklaren zij een noodzakelijkheid van het leven dat aan zijn eigen angsten lijdt; zich te ontdoen van een eigen strijd met de tijd. Een tijd waarin…

Toe, laat je niet vangen vlindertje op de vrije vlucht. Verberg je niet voor de onzekerheden; of de kwaadaardigheid die soms op het leven rust. Laat je behagen om je kleuren. Blijf om de tegenslagen niet treuren. Kleurrijk is iedere zomermorgen in vrijheid die langzaam opkomt onder een gouden zon. Ook jouw leven zit soms tegen. Iedere windzucht…

Naturel en ongekunsteld speelt het leven veelal het bühne spel. Zonder opsmuk doorgaan in het leven valt niet mee, maar normaal blijft men wel. Men tracht mee te doen, maar om mee te doen kan men ook veel van de eigenheid verstoren. Een streven naar toen gaat mee met het weer, maar gaat met iedere windzucht ook weer spoedig verstoren…

Zoveel ogen al jaren uit het hart van hen die uit je leven zijn verdwenen. Schaduwen werden zij in een steeg die je nimmer meer bezocht. Waar geen toekomst was naast een verleden. Mensen, gezichten, ze prikkelen een gevoel waar je niet meer bij lijkt te kunnen komen. Je wilt iets met hen delen van toen, maar hoe onbereikbaar zijn…

Een pettendrager is een aandachtvrager voor een heel gevoelsleven onder de last van een pet dragend beleven. Over wat valt verbergen soms te tergen, maar soms ook vreugde om de arbeid doet geven. Die vreugde om de arbeid wordt beleefd en wordt benijd. Schenkt erkenning aan een drager waar men niemand snel over hoort klagen. Hij…

Trots ben ik op de pauw. En de pauw is trots op mij. Men kent het beest aan zijn mooie veren. In alle variaties blauw heeft deze veel in huis; naast het ook zo gevarieerde groen met zwarte stippen, waarin hij zo feestelijk welbewust gaarne over de dierenweide al zijn charme wenst te manifesteren. Met zijn wijd uitstaande vederbos.…

Een blauwe vogel vliegt niet meer. Het ontbeert daarvoor de kracht telkens weer. Van tijd tot tijd heft het op zijn vleugels om op te stijgen naar de blauwe lucht. De aanzet daartoe verlaat soms de beugels, maar verliest al spoedig zijn verlangen voor een vlucht. Een kwijnend verlangen plaagt het telkens weer, als het kijkt naar de lucht…

Studentensteden bruisen veelal van het leven. Studenten zoeken een onderdak dat voor hen doorgaans niet direct bestaat. Op kamers gaan is voor hen een opstapje naar het volwassen leven. Is het zich overgeven aan een universele kennisbron; terwijl er ook nog zoiets als een sociaal leven met alcohol bestaat. Studentenwijsheid vormt zich bij…

De muzikant bespeelt mijn diepste gevoelens. De trompettist tilt mij op uit de mist. Op de tonen van een blues song raakt die mijn snaren; worden mijn laatste zorgen uitgewist. Is de trompettist een bedrieger? Een illusionist die mij straks terugplaatst op dat schip in de mist. Een eenling zonder fanfare; die zich in zijn doelstelling…

Waar dromen niet kunnen wonen. Is alleen maar plaats voor de werkelijkheid. Daar is het zaak de tijd goed te benutten. Is het zaak dat je aan jouw tijd volledig bent toegewijd. Tijd is geld is het credo van een harde realiteit. Ik wil mij in mijn tijd nuttig maken. Mij niet in mijzelf verliezen; zodat ik mij aan de taken van het leven…

Zo vervliegt een leven als een pluizenbol in de wind. Als een windekind heel jong nog die door een onstuimigheid wordt verblind. Die zijn levens- dagen nog niet moe is; en aan het verpluizen nog niet toe is. Fris zijn positie afperkt tussen alle paardenbloemen en de andere wildgroei in het veld. Meebuigt met alle winden die het onkruid…

Mens erger je niet. Durf te leven. Met twee dobbelstenen duurt het soms heel even. Met twee dobbelstenen gooi je altijd meer dan één. Maar bij iedere worp sleep je je steeds verder door de ronde heen. Ook al zijn de spelers zelf vaak de pionnen. Wordt door hen vaak meer verloren dan gewonnen. Niets behoeft voor een speler voor immer…

Mijn perspectief loopt tussen twee lijnen naar de horizon. Uitmondend in een stip. Zo klein geworden daar waar het eerst groot begon. Weliswaar is er perspectief. Twee vleugels tussen twee lijnen. Soms vliegt het weg heel naïef, dan van het grootte naar het kleine. Mijn perspectief houdt van het leven. En zolang het vleugels heeft zal…

Een recentelijk verleden verdeelde de aardse weelde al wat zij opbracht langs duidelijke lijnen op de wereld- kaart; werd de taart van de welvaart in drieën gesneden; Tussen Noord en Zuid bestond een onevenwichtige grens met een hypotheek bezwaard; werd wat in het Noorden niet kritisch kon worden vermeden in het Zuiden met veel rampspoed uit…

Het gaat toch om het plezier. Een behulpzaamheid dat zoekt naar zijn eigen zegeningen. De afwegingen van het door een samenspel gevoeld vertier; maakt de vriendschap tussen mens en dier één van de betere maatschappelijke verenigingen. Zo is de beschikbaarheid van het paard al sinds het begin van de mensheid zijn gewicht in gouden hoefijzers…

Een openbaar kunstbezit kent bij voorkeur een erkenning in erbarmen. Verlangt naar die vriendelijke ochtendgroet om zich met iets positiefs uit de algemene oordeelsvorming te omarmen. Die oordeelsvorming kan soms onverbiddelijk zijn. Trapt vaak op het hart van die mensen die tot openbaarheid genoodzaakt; niet langer kunnen beheren wat…