Alle inzendingen van Cor van

De plooien in je gewaad maken je schoot groot ruimte geef je volop aan wat in je armen ligt de plek waar jij snikkend schonk zijn lieve leven is ook de plek waar hij nu rust na deze gruweldaad nu jij hem kust in diepe eenzaamheid zie ik aan je gezicht zo jong zo mooi zijn leven was maar even het marmer lijkt zo hard maar dat is buiten…

De rust vroeg aan de klok waarom raak ik je kwijt wat is het dat ons scheidt het was de klok die schrok stond waarachtig even stil zei rust weet je wat ik wil iets meer van jouw vrijheid jij hebt altijd de tijd…

(voor een moedige dominee) Niet van buitenaf bepaald kan ik in het goddelijke geloven in dogma of leerstellingen vertaald oorzaak van kerkelijke kloven maar van binnenuit gevoed zal ik het goddelijke beleven die vonk geeft mij de moed om liefde door te geven…

Niets bijzonders toch na het eten een boswandeling halfuurtje opgelegde therapeutische bewegende handeling maar terwijl het zonlicht tussen boomkruinen stroomt lijk ik alles te vergeten levendiger zijn de kleuren bomen en struiken zijn bloeiend aanwezig geluiden en geuren maken mij even los dit is zo mooi en fijn ik heb het nooit…

God wil zich zo verrassend weten in ons menselijk bestaan wil zijn zoals een goochelaar die doet alsof het is vergeten dat hij het konijn zelf in de hoed heeft gedaan…

Die de kinderen van hoop zijn woede over iets wat je niet wil daar loop je niet mee te koop maar eenmaal blootgelegd die pijn geeft moed om te veranderen dat hou je echt niet stil…

Hij zingt een liefdes melodie maar er is geen adres hoort in zijn eigen stem woorden die vals klinken op een kromme notenbalk eenzame tranen glinsteren met de zuiverheid van diamanten maar te ruw om mooi te zijn er moet geslepen worden gepolijst gepoetst dan kan ik je helder zien jij je geheimen voor altijd prijsgeven door te leren…

Hoe krijg je me in de stal kijk de deur is al open o je duwt aan m'n kont denkt bij jezelf nu zal die ezel wel gaan lopen ik heb een eigenwijze blik of wist je dat nog niet dan ben je net zo dom als ik zorg dat ik weerstand bied duw eens aan mijn ezelshoofd wel zachtjes aan beginnen ik hoop wel dat je me gelooft want ik loop zo naar…

Ja zeg van harte met de campagne weet je wat haal de champagne drink maar op je succes haal nog maar een fles waar de geest volledig uit is gegaan wat heb jij met je stem gedaan…

Ik stond oog in oog in de kleine stille kapel van de kathedraal zag alleen je ogen neus en mond je handen en voeten heel vertrouwd dat wel een lichaam had je niet stil werd ik even was in gedachten bezig een moment van inleven bij de bedoeling van de kunstenaar er kwam iemand binnen ging voor het kunstwerk staan vanaf dat ogenblik…

Gek of geniaal om zoiets te bedenken zoveel mensen komen gaan en dromen in eigen beeld en taal proberen te leren mee te beleven wat jij toen voelde dacht jij soms God speelt met mij is dat wat je bedoelde in absurde vormen zonder normen speel jij ook met God ook met de natuur een boom word pilaar de slak wordt een trap maar je…

Zonder water zal het niet gaan mijn wortels moeten in aarde staan met licht als zekering voor mijn leven dan pas kan ik bloemen geven Die kleur die ik ooit mocht ontvangen als antwoord op mijn diepst verlangen groeien door de adem van Zijn Geest mijn hele leven pinksterfeest…

In zonde ontvangen en geboren grote woorden voor een weerloos kind ik wil die woorden niet meer horen al schuldig voor het leven nog begint natuurlijk zijn we niet af en onvolkomen maar loopt het bij geboorte dan al stuk dit kind bevestigt al onze dromen we zijn zo blij zingen van geluk de kerk moet stoppen met dat drammen over zonde en schuld…

Ver voorbij aan wat ik zie weet jij, kijk jij voor mij een zien niet zoals ik ooit waarnemen zal maar vol beweeglijke bewogenheid zo nabij als jij, zo kan ik nooit bij mezelf komen De spiegel van mijn ziel is in jou handen hou die maar vast voor mij zal nooit in scherven vallen je fluistert en luistert naar mijn diepste zijn zo ben jij…

Ik kon het nauwelijks een feest noemen verweesde verwarring weemoed en verdriet leegte door eenzaamheid niet te verbloemen waar is mijn doel een huiverende kilte nu ik niets meer voel Hem niet meer zie Ik bid om warme stilte in mijn ontheemde hart dat ik daarin Zijn Geest als een zachte bries mag horen fluisteren steeds mag ontdekken…

Terwijl ik daar sta als aan het zand genageld denk ik, trek ik naar jou of jij naar mij het zachte zand wordt harder nu we elkaar naderen voor even, vaste grond onder mijn voeten Maar ik probeer verder te kijken dan wat ik wil achter me mijn volle leven voor me het nog in mist gehulde van wat me toekomt in me de zekerheid van pure…

Sofies zee is heel groot want zij is nog zo klein pas twee. Samen lopen we er op af ze aarzelt kom maar zeg ik ga maar mee ze is echt bang en zegt ik ben verdwaald opa haar manier van verwerken Mijn zee is ook heel groot want ook ik voel me zo klein pas achtenvijftig. Ik aarzel niet het lijkt wel of de zee mij roept kom maar ga maar…

Vertrouwen liefde en kracht drie zegen schakels van het leven draag ik als halssnoer dag en nacht ze zijn aan mij geregen…

Zo lang mijn liefdesadem ingehouden steeds was ik met haar in gevecht totdat ik jou ontmoette in je ogen las ik het is altijd sterker echt! vanaf vandaag zuig ik het door mijn longen voel ook je liefde door en door zing ik liefliederen nog nooit gezongen ja het is sterker je hebt gelijk hoor…

Als een ijsberg in het water, koel bewust van je kunnen alles wat je hebt of nog wilt alles wat je bent of wilt zijn inzichtelijk overzichtelijk Maar vandaag wil je de diepte in weg van alles wat je waarneemt vandaag wil je ingaan in het diepst verlangen meer van jezelf te mogen zien Vandaag de verfrissende duik in het diepe…

We dragen beelden met ons mee soms in een fel laaiend vuur of juist een rustig kalme zee die beelden ze blijven op den duur Verbeelding wat je graag wil kan heel lang blijven hangen of beelden waarnaar je stil met liefde blijft verlangen Die beelden, foto's van ons leven met schaduwkanten of overbelicht koester dit geschenk want het gegeven…

Die koele ochtendmist kan nooit verhullen wat zich vandaag ten volle met lichte warme liefde zal vervullen. Dat je in die liefde groeien mag als je dan maar wel beslist je gezicht naar Hem te draaien dus jij tulp jij narcis en hyacint en mensen kind straalt op Zijn gezag het is vandaag jouw dag.…

Ik heb gewacht op deze dag wist wel dat hij zal komen. De dood verliest voor goed gezag nieuw leven is gekomen. God gunde ons het laatste woord in een Mens van licht en leven totdat die liefde werd gesmoord die Zoon aan ons gegeven. Verlosser, Vriend, Heiland en Heer Naam boven alle namen. Die vrijdag spraken mensen weer God moest zich…

Blijvend ontmoeten door kijken en bekeken worden ben ik veilig. Je treurige ogen volgen mij weg of onderweg je bent me heilig. Steeds mag blijken dat in zoeken, lachen, huilen ik jou steeds zal blijven wees gegroeten.…

Dat onverdiende geschenk waar je voor knokken moet soms zo moeizaam investeren zonder voelbare opbrengst. Maar gedreven door die sterke lieve kracht ben je bereid een kloof te overbruggen groter dan jezelf. Daar aan de overkant weet je dat loslaten de hoogste vorm van liefde is omdat jij die kunst verstaat krijgen anderen die je lief…

Dichten is vrijen met taal kussen en strelen van woorden gedreven door passie vooral niet te snel. Omhels en bemin je verhaal laat klanken van liefde klinken met zoete en zachte akkoorden. dichten is vrijen met voorspel…

Ze stond bij het graf en boog was met de dood oog in oog er was niets anders meer gekruisigd was haar Heer hoe kan ze nu nog leven wie nu nog uitzicht geven In haar ziel brand er een traan wat hebben ze Hem aangedaan waarom huil je klinkt het dan omdat het echt niet anders kan Het lege graf brengt nieuw gezicht het is nu vol met engelen…

Stil zijn zal ik want de dagen die komen heb ik nodig om te leren begrijpen waarom. Nu zoek ik nog naar antwoorden. Wie ben Je blinden zien doven horen verlamden staan op. Geef me een paar dagen om te ontdekken wie Je bent. Stil zijn wil ik maar wel voorlopig zoals een geheim dat straks onthuld wordt. Stil staan wil ik bij het…

Loof en groen in onze handen opgaan naar Jeruzalem. Verwachting in ons hart misschien zien we Hem. We roepen mee of kijken uit daar komt Jezus! Hij lijkt moe. Hosanna klinkt het luid wachtend op respons. Maar dat gezicht is niet van een koning. Meer een van ons!…

Nu even wel die rust een kleine cel een stoel en een bed de stilte die mij wakker en welterusten kust. Daar in de abdij denk ik nu even wel weten, vooral voelen. Straks opgeladen, opgetogen weer naar huis gaan met een gevoel wat ik allang wist maar daar weer steeds opnieuw zich voltrekt…