Alle inzendingen van Cornelis

er lopen een paar mensen door het park op eerste kerstdag met hun honden en ze praten over van alles en nog wat en ze wensen elkaar een gelukkig leven bijna niemand loopt daar maar zij wel, je huilt bijna…

het verhaal is nogal kort: een timmerman en zijn zwangere vrouw op weg naar Bethlehem en geen plaats meer in de herberg en dat werd later: de zoon van God, om onduidelijke redenen en dat vieren we nog steeds…

ga ik naar de schaatsbaan het zal regenen en het ijs zal zacht zijn maar hard genoeg als je valt dus je wilt niet vallen en kijk je om je heen zie je haast niemand en in de verte de huizen waar iedereen samen is behalve jij maar recht je rug, weet wie je bent en let op dat je niet valt en iets breekt en er komt echt wel weer iemand…

We hadden er op gehoopt dat de wereld zou vergaan. Please Wereld! Verga! We hebben genoeg van je gezien! Maar nee, hoor niets, kon het hier nog, was het in Australië inmiddels te laat. En zo zaten we wat te kletsen in de kroeg wie weet toch een beetje extra blij. Normaal denk je niet elke dag aan het leven terwijl het mistig is en de…

Dat de wereld vergaat, is tot daar aan toe, gebeurt een keer of je nou wilt of niet, denk aan de zon. maar dan wil ik wel graag weten hoe laat, want heb nog zoveel afspraken. Welke moet ik afzeggen en welke niet ? Om maar een dwarsstraat te noemen…

geen zin in doodgaan dus dat valt dan weer mee op een winteravond…

Els, hoe gaat het ? De hoofdpijn inmiddels verdwenen hoop ik ? Wat ga je doen met Kerst en zo ? Ergens jammer dat je er niet bij bent in de Ardennen, maar begrijpen doe ik het wel. Roos gaat in ieder geval de eerste drie dagen mee, gelukkig. En de Oudejaarsavond zal ik zeker weer een quiz doen, maar middernacht toch…

Nu hoor ik die tune bij het huwelijk van Maxima, die moeten we er ook in hebben en daarna van Lionel Ritchie : we played the games that people play, so many dreams that flew away. Gecombineerd met die Afghaanse lijn. Maar ja, wat praat ik, jij vergat gewoon dat we het er vandaag over zouden hebben. Ik had afgelopen weekend er nogal…

zeg iets een paar woorden en kijk daarna wat er verder nog te zeggen valt misschien wel niets haal dan opgelucht adem en treur en beetje achteraf…

het slechte weer komt het is er onmiskenbaar ja, een depressie…

naar huis gelopen naast m'n fiets ik probeerde nog ergens aan te denken maar ik weet niet zeker of dat is gelukt, missschien wel misschien ook niet…

ik wacht op een paar woorden ik kijk er naar uit woorden kom en zeg wat je bedoelt maar sinds wanneer ik heb een bedoeling de woorden niet dus wat zijn woorden en wat kan ik nog zeggen eigenlijk kiss me terwijl ik wacht op een paar woorden misschien wacht ik niet meer waarom zou ik wachten toch ik hou van woorden…

ga ga maar ik zal je nooit meer zien ga ga maar geef me nog een zoen voor je gaat…

wat moet ik nu ik weet dat je nu eenmaal doodgaat en waarom is dat niet eerder tot me doorgedrongen het is alsof je in de regen loopt en denkt dat het droog is…

Wat is er allemaal geschreven over mist? Maak een inventarisatie en je zult je verbazen. Maar als ik in dichte mist op de pont sta over het IJ zie ik alleen deze mist en ben ik een beetje bang. Want er zou zomaar een schip kunnen opdoemen die elke poezie vernietigt, maar gelukkig is de stuurman wel wat gewend. Dus als de pont…

vandaag was het crisis volgens elke krant was het zo dus zal het wel weer zo zijn maar het was ook crisis bij mij toen ik op moest staan en niet met m'n grote blote voeten op het koude zeil wilde staan inmiddels tapijt en vloerverwarming keek ik met dikke ogen naar de mist en ik dacht even later: de crisis is een soort mist…

ik was zo verdrietig vandaag en eerst wist ik niet waarom maar opeens was het weer duidelijk mijn vriend, een goede vriend van mij is dood gegaan een tijdje geleden en niet eens speciaal op deze datum maar evengoed was ik verdrietig vandaag eerst kwam het verdriet en toen dacht ik aan hem…

kijk eens naar de maan die is er niet vanavond dus teleurgesteld…

miezer en regen denk ik de zoveelste keer: altijd november…

Hij zei: of je nou dit bent of dat, wie je ook bent, hier in dit land kun je er iets van maken. Is misschien niet echt waar maar even had ik tranen in m'n ogen, waarom eigenlijk die tranen terwijl ik beter zou moeten weten. Maar hij zei: weet het even niet beter en denk en hoop en dan wonen we allemaal in Amerika of je nou gehandicapt…

I miss you like the deserts miss the rain hoor ik op de radio Ik ben eens in woestijnen geweest en daarom begrijp ik hoe je iemand kunt missen alsof je een woestijn bent die de regens mist. Het was in Egypte in de bloedhitte van de zomer. Daar miste ik haar op een verzengende manier.…

Zo vroeg zondagochtend in Amsterdam op de fiets. Echt niemand op straat bijna in die leegte van die lege straten. Was ik op weg naar het huis van Kees, helemaal leeg omdat hij dood gevallen is. Onderweg dacht ik daar nog niet zo aan, het was een beetje vroeg en ik moest fietsen. Tot ik in zijn huis kwam en het weer wist: Kees ik zal…

ik heb pijn en ik weet niet wat ik moet doen ja, ik moet iets, maar wat, zeg mij, zeg ! in hemelsnaam, zou je haast zeggen maar niks meer…

Bernlef overleden lees ik net. Hij zei pas een keer tegen mij: "Het doet me genoegen iemand te ontmoeten die Tranströmer gelezen heeft." En toen gaf hij me een hand en ging weg. Nou ja, dat was alles, maar ik mocht hem ergens wel.…

de bladeren weten niet dat ze daar liggen want ze denken nog aan vallen…

als het even kon bleef ik nog een nacht bij jou, altijd bij jou als je ergens ver weg bent en misschien wel begraven zal ik je blijven zoeken en alsjeblieft ga niet dood…

de slingeraap was helemaal verguld met al die slingers in zijn kooi hij wist niet dat hij jarig was weet hij namelijk nooit…

terwijl van alles doodgaat wordt mooi weer voorspeld kan eigenlijk niet…

ik wandel een weg dan kan ik naar rechts of naar links in de regen…

Bij Kaapstad is een boot gezonken. De boot was op excursie naar Duiker Eiland, waar onder meer zeehonden leven. Het schip was een catamaran met de naam Miroshga.…