Alle inzendingen van D.

Brieven geschreven met een persoonlijke toon voor de verleiding blijft de spatie een rustpunt met mediterend handschrift.…

Terwijl het lied weerklinkt in de schaduw van mijn emoties verlicht het gevoel door jouw gegeven souvenir. De eclips typeert als gordijn van hoop, geduld in afwachting nu de verduistering ons weer verbindt met vertier. Ook nevel in de dageraad of mist op de dag zonder wind kan jouw glimlach van de nacht niet laat verdwijnen. De…

Eén hereniging door warme zachte handen met stralend gelaat die blijven rondcirkelen in een tijdloos carrousel.…

Mijn chic gevuld kristal proost ik tegen een glas met verborgen gevoelens uit het gekleurd verleden. Dromerig met de afdronk Illustreren vele indrukken van onze intense beleving voor mij nog kort geleden. Transparant tekent het licht door de geslepen scherpte haar enorme portret in prisma als schilderij tegen de muur. Iedere…

Het maanlicht weerspiegeld door twinkelende sterren in mijn waterige ogen met herinneringen bedekt aan onze avondwandeling door glans van natte straten. In de sprankelende helderheid wegdromend met het beeld mijmer ik gestaag ingetogen om de kilte te doen weren zoals we gearmd aandachtig het laatste nieuws weer bijpraten.…

Verbonden hartslag in het hogedrukgebied kan beeld verlagen door te temporiseren zonder de metoprolol.…

Ik blijf verbonden met jouw hoop als de sterren schitteren in de nacht de maan op het zwarte doek schijnt of de zon stralend aan de blauwe lucht. Verlicht blijf ik verbonden via je passie verwarmd gewikkeld met herinneringen met jouw voortdurende gloed op canvas continueer jij blinkend de verboden vrucht. Als aanhoudende magneet in het…

Nu de herfst eindigt begint de winter door bevroren gevoelens in de nacht leeft jouw glimlach die mij ontwaakte voor het altaar naar jouw lentedag. Het beeld van kale bomen in de berm toont het kleurloze gevoel dat ik zie met emoties omringd op jouw lentedag dat je het sprookje draagt als een illusie. Al zijn wonderen nog…

Onzichtbaar ontwaakt Ontwaakt in nevel onzichtbaar met een glimlach zingt het ochtendlied in getailleerd silhouet voor het geopende raam.…

In het avondrood onbreekbaar verliefd verpakt doet het tij keren.…

In de kern van cirkels gevormd door één regendruppel vergroot mijn visie door de deining aan de waterkant. Het meer dat zich laat schitteren door het avondlicht leeft jouw warmte op waar ik met gedachte ben gestrand. Draaierig verwateren dromerige belevingen in mijn utopie terwijl jij mij hypnotiseert door cirkels van mijn traan…

Verlichte krachten bundelen in de verte vanaf de boulevard tijdens een heldere nacht waar aan de horizon hoop straalt in een universum. Omarmt met jouw hartstochtelijke passievolle hart deel jij je inzicht vanuit de aard van gevoelens waar ik de openheid ervaar in jouw atrium. Op de boulevard gedurende de herfstavond…

Als een carrousel draai ik om jouw hart waarbij mijn geloof vervaagt in de nacht nu ik met geopende ogen heb geslapen in een utopie waar elk detail tastbaar was. Jouw zucht laat mijn zintuigen ontwaken in de schemering van wegtrekkende mist dat je mij opgewekt toont in ons schouwspel met bewegingen als een theatraal…

Nu de tranen vloeien over de wangen met het beeld van uw man in het hart luister ik naar uitgesproken gevoelens van uw gloriedagen hand in hand. Uw verzonken gedachten leven op met spontaan een brede glimlach met mijn hand teder op uw schoot tijdens de dagbesteding van uw dag. Verdwaald duidt u verborgen ontroering bij emoties met…

De hartstocht leefde van dag tot dag terwijl ik de haard blus met rode wijn heb ik nu een excuus bij elke kurk weer met elke slok bij jouw te zijn Zoals jouw portret in het leven stond voelt deze fruitige smaak als een gift het bouquet explodeert in mijn mond zoals het gevoel van jouw lippenstift daar geluk in vuur en vlam stond…

Denkend aan jouw pirouette staar ik naar het afvoerputje waar het water sierlijk invloeit. Geïnspireerd door de paso doble met golven van jouw flamenco jurk kleurt het spectrum in mijn ogen. Het intense afscheid dat cirkelt als een onwerkelijk bestaan met gevoel dat blijft aanspoelen zoals jouw warme omarming met persoonlijke…

Door woorden verpakt in onmacht met strijd tegen je onwetendheid gevolgd door de stilte in het donker van jaren zichtbaar te zijn in de tijd. Nu de dagen jouw voorbij gaan in een huis zonder fundament typeert jouw gezicht in onrust waar in jezelf niet meer herkent. Begin van de dag als zonnestraal zoals een hemelpoort opent…

Met warme nostalgie starend naar de fotolijst voelt de dierendag met dierbaar geluk op schoot als luxueus souvenir.…

Ik sta in het donker om jou in het licht te zien met een glansrijk silhouet van jouw spiegelbeeld omringt met primaire kleuren door de regenboog rollen al snel de eerste tranen tot een regenbui. Met een omvangrijk wolkendek vanuit de horizon is het laatste lichtpuntje als een schitterende ster te voelen door een tinteling van dat sprankje…

Met het geopende boek die elk woord op mijn gereserveerde warme schoot elk detail met leestekens accentueert blijft het vuur in de regel die ik ervaar. Gesloten achter diverse emoties zit ik met een glas rode wijn als brandstof waar de nacht in een film voorleest met haar souvenir in mijn remslaap.…

Transparant spiegelt het gezicht aan een groen blad tot de zon opkomt.…

Condens in het web winter op de achtergrond weer zonnig gestrand.…

Verlegen dwarrelt in dit seizoen tot de grond het blad eindeloos.…

Stilleven tekent dageraad in een landschap waar de mist optrekt met woorden in gedachte in harmonie van stilte.…

Openheid door een ringetje te halen gereserveerd met een goud randje een uitstraling die de nacht verlicht ongekend als de laatste zonnestraal. Melodieus in eigen schulp beschermd als toon met een knipoog van de dag erkent de zekerheid duizeling in sterren vanuit de euforie als een nachtegaal. Gecamoufleerd in beweging op het…

Vreugdevol wakker in beneveld dageraad fris als een druppel dat water laat cirkelen op grond van eerste herfstblad.…

Met een emmer vol verdriet naast mijn fauteuil zit ik met gevoelens zoals afwachtende wolven die huilend hun onrust vergezellen in de nacht onder de volle maan met emoties bedolven. Individueel met tranen van verdriet in de nacht ervaar ik zwijgend al jouw non-verbaal handelen van de passerende normen in jouw gesloten boek…

In stilte omarmd tijdens een winteravond bij de openhaard verwarmd de herinnering schaduw op het schapenkleed.…

Mijn weg naar de stilte was gevuld met bewondering een hartstochtelijk leven die zij duidde in een seconde maar ons contact kreeg een andere voorbestemming door een slingerende weg die eindigde in een rotonde. Haar leven tegen de klok in met ongekende windvlagen met een aantrekkingskracht voor de stilte van de storm begaf ik mij door…

In de schaduw van haar silhouet verdwaald in het blauwe uur tolt mijn gedachte in herinnering Mijn gevoel verlicht de straat als een dansend vuurvliegje gepakt door haar laatste streling. Dierbaar met een vurige obsessie deelt zij haar bezielde gemis gekend in verontschuldiging. Een verlangen dat identiek schijnt met…