Alle inzendingen van Jan

de herfstbladeren liggen smoezend op de grond tussen de eikenbomen sommige hangen lusteloos rond of liggen besmeurd in de goot komen nauwelijks meer tot leven beroerd door de wind een groot esdoornblad houdt tientallen eikenblaadjes in zijn ban andere vrijen achter een bierkrat op een stiller plekje is gezang hoorbaar het dubbelbeukenbladkwartet…

de opwarming van de aarde verloopt gestaag en onzeker de temperatuur wordt hoger de aardkorst weker ik staar naar het woord Kyoto dat mij onheilspellend voorkomt ook al is het ondertekend ratificeren heeft niets met ratten te maken bromt mijn buurman ik weet het nog zo net niet het vernietigen van ons ecosysteem gaat door lees ik in een…

heb jij even aan de vrijheid geroken je handboeien verbroken gespoten: hoop doet leven heb jij even de speelruimte gezien zuurstof gehapt voor tien je gemoed lucht gegeven heb jij even de draagwijdte gevoeld de ovenhitte gekoeld de huid flink ingewreven heb jij even de vastberadenheid geproefd de apathie afgetroefd je hoofd bewuster…

de Boboïne ontbiedt haar vazallen in het Palazzo Grandanuna ontstemd valt zij met de deur in huis krabbelt overeind en staat dan in haar hemd de groep te woord een monoloog verwijzend naar het be(ge)leidsplan dat de Boboïne ijverig ijdel en trots een half jaar eerder presenteerde van haar onderhorigen een luisterend oor: ‘wij hebben even…

De elektromonteur meldt zich correct bij de voordeur. Hij stelt zich voor en stapt binnen met zijn gereedschapstas. Hij legt zijn materiaal en hulpmiddelen op de tafel: doppen, draden, headset, tangetjes, scharen. Ook een maxitrafo. ‘Gaat u maar zitten, dan sluit ik u aan voor een optimale controle van uw bedradingsysteem en contacten,…

nu ik regelmatig ronddraai in een cirkel als een stupide slang happend naar eigen staart zie ik vaag vanuit een ooghoek de rijdende trein in de verte verdwijnen eens zat ik als een volleerde machinist in het bestuurdershok en verkleedde mij af en toe ook nog graag als conducteur om op een fluitje te blazen dat is voorbij ik vond mezelf…

De zwartmakers komen in vergadering bijeen, de gezichten keurig uitgestreken. Kostuums onkreukbaar. Eerste doelstelling: het wit van de ogen maskeren. IJsbrekend opent voorzitter Roet met de verklaring dat iedereen duister verlangend uitkeek naar deze inktzwarte dag. Een vondst van autoriteiten, somberaars en toverleken. Diverse kwasten…

ik ben veelvuldig in contact getreden met het recente verleden de lijnen naar de toekomst zijn vaak overbezet historische gebeurtenissen lijken vandaag de dag ondergesneeuwd retorische vraag is of dat ooit essentieel anders was petite histoire van alledag (en allenacht) boeit mensen verreweg het meest van Al als saus fungeren roddel en achterklap…

te rekenen naar de hoeveelheid eikels die deze herfst voortbrengt wordt het een ouderwetse winter met strenge vorst en sneeuwpret gerekend naar het aantal eikels dat in de categorie –mensen- steeds vaker zijn opwachting maakt zou het winters zijn het hele jaar…

spinnenwebdraden worden omlijnd door glanzend vocht: herfstbekroning…

met grote stappen voortbewegend word ik indringend aangestaard door karakterpanden met hun ramen ruiten deuren als kritische ogen de huizen en andere accommodaties volgen mij stilzwijgend tot het einde van de straat geven uiterst voelbaar commentaar over de manier van voortgaan de kerk bijvoorbeeld bromt iets onverstaanbaars de molen verderop…

Dans hier niet uit de pas Volg het juiste orgaan Verhef uw wassen neus En let niet op de waan Van uw liederlijke droom Het middel is het doel Wanneer u op de maat De protocollen volgt Zoals geschreven staat Sinds de nieuwe maand Vergeet nooit hoe sterk Eén der vele bazen Vecht voor aller welzijn Maar tijdens het razen Het ritme soms…

Nu, je lippen onbewogen En je ogen wit en wijd Zo zie ik de stormvloed dalen Buig mijn hoofd en toon mijn spijt Laat mij met de zonde varen Of verdrinken in de stad Maar geef mij nu geen bezwaren Die je vroeger ook niet had…

Koeman blijkt volgens Derksen een verbastering te zijn van: Go man!…

meisje met je mooie ogen meisje met dat kuiltje in je kin jij hebt mij destijds bedrogen weet dat ik het misselijk vind meisje met die fraaie benen met die lach op je gezicht waarom ben jij toen verdwenen werd dat godvergeten wicht meisje met die fijne handen meisje met die golfslag in je haar in gedachten naar verre landen niet met mij…

zwart gemaakt kan hij als geen ander één worden met de duisternis…

ik heb je stem herkend uit duizenden onmiskenbaar het Twentse accent vertrouwd het timbre dat weliswaar verzwakt wordt opgevangen nog steeds rillingen veroorzaakt een sterk gevoel van verlangen magnetische krachten verzaakt je zingt hoewel ondermijnd een eigen wijs straalt uit wat vele idolen node missen sympathie niet uit te wissen…

Donquichotterie is als vechten tegen de bierkaai: hopeloos…

typisch herfstgeluid: dorre bladeren onder zware voetstappen…

herleefd verleden heeft een gezicht onder vele vage haarscherp gesteld jouw ogen dwalen mij tegemoet oren in luisterstand je mond vertelt het verhaal van jouw wedervaren je vingers schrijven de brieven die ik kreeg in de afgelopen jaren en niet meer kreeg wel verwachtte beiden hebben we het hekwerk van onze eigen werkelijkheid op slot…

Aan de oever van het Tjeukemeer Stortte een ooievaar dodelijk neer Wat de oorzaak was Zag men later pas 'n Babyterrorist met een geweer…

Vol afgrijzen zie ik muggen en bromvliegen in en uit mijn oren vliegen. Een kruisspin kijkt toe, haalt zijn schouders op, herstelt het web dat gehavend tussen kin en haarlijn zachtjes heen en weer deint. Mijn mond opent zich. Een vlieg verlegt zijn koers en zweeft elegant de geopende ruimte binnen. Ik slik.…

De zwart-witte kat van de buren van onze buren is een ware plaag voor alles wat vliegt en fladdert. Het jagende beest roeit gestaag de merels in onze tuin uit, neemt tussendoor een spreeuw te grazen, bijt het winterkoninkje dood, zit genoeglijk, terwijl ik sta te razen. Getergd, gewapend met een vol glas water, laat ik de vierpotige furie…

Bush en Kerry doen mij denken aan soepsoorten niet aan staatslieden…

vechtend rollen de cellen over de straat die leidt naar het bewustwordingsplein kleine en grote wijze en idiote grijs gekrioel hersenvat vol venijn de dienstdoende hermandad staat passief met zijn gummistok in de hand geschikt voorwerp tot zelfkastijding in deze wirwar allerminst een probaat middel om effectief erop los te slaan plotseling…

Nostalgia gaat gewillig met ons mee een kijkje nemen bij de Blauwe Stad. Via de Hoofdweg (garage Blaauw ligt plat) naar de Niesoordlaan met sportpark MOVV. Nostalgia kijkt mij nadrukkelijk aan. Ze ziet de herinneringen zich verdringen. De bal in buurmans tuin en and’re dingen die glashelder door mijn gedachten gaan. Vol van gemoed komen…

het is een zooitje in mijn hoofd oude gedachten liggen weg te rotten ruimen van peinsafval wil niet vlotten de humor is van zijn bron beroofd het is een vieze troep in mijn kop de ideeënontwikkelaar is overjarig de geheugensterkte veel te karig het wordt dementerend zelfs een flop het milieu in mijn bovenkamer is grondig verstoord de lucht…

De Grote Man komt rijkelijk gefronst stevig stappend de centrale hal binnen. Zijn weg wordt enigszins versperd, twee met zwaarden gewapende kinderen beginnen een schijngevecht. Verstoord omzeilt de Grote Man het gebeuren en stevent af op het hersencentrum van het unieke kinderontwikkelingsoord. Het optreden daar van de Grote Man doet denken…

Ik heb wat kilo’s blijdschap besteld, maar de leverancier blijft in gebreke. Geen voorraad meer is zijn verweer, het vrachtverkeer blijft in de files steken. Ik wil zo graag wat ouderwetse vrolijkheid, heb ook gezocht op marktplaats.nl. De uitgestalde waar is klip en klaar voor mij het summum van overtolligheid. Een doosje vreugde vind…

mijn wreef ligt open de huid is stuk vocht loopt eruit ik kan slechts hopen op betere tijden gebruik nu een doekje voor het bloeden laat er niet in snijden smeer regelmatig zalf leg een gaaskompres knip stukjes leukoplast geloof half en half dat Balkenendes voet tegen wil en geweten mistroostig doeltreffend mijn wreef beïnvloedt…