Alle inzendingen van Jan

luidruchtig zoemend landt de steekmug op mijn gezicht in een reflex haal ik uit game set and... bloedneus…

mijn rechterhand gaat onbewust doelbewust naar de linkerelleboog tast het ruwe oppervlak af voelt of er een velletje los zit even gaat het mis de huid is dun mijn zakdoek stelpt het bloed de rest van de plekken is rood kaal afgezocht cellen delen snel mijn linkerhand gaat onbewust doelbewust naar de rechterelleboog herhaling van het voorafgaande…

de dermatoloog wrijft over de wreef een enkel velletje achteloos terzijde de ellebogen hebben afgedaan de heupen en billen jeuken beide de rechterenkel ziet er mooi uit mooier dan de linker het haaronderzoek geeft voldoening geen plekken daar maar die wreef is andere koek de dokter aait nog eens de rechtervoet adviseert andere elastische…

woede is niet opportuun emotie compliceert een fijnmazig proces van denken en doordacht handelen stappen verpakt in voortschrijdend inzicht met rationeel verwachtingspatroon perspectief door karig woordgebruik expressieloos gelaat en gortdroge uitspraak advocaat op voorgrond en achterhand troeven achteloos op tafel gegooid haast nonchalant…

het hoogtepunt in de Griekse arena is de honderd meter mannen hard volgepakte tribunes zien op schermen wat er in het echt gebeurt officials gepakt en gestropdast controleren of de atleten aan alle eisen voldoen (twee benen neus aan de voorkant genummerd en voorzien van schoeisel) de lopers bereiden zich grondig voor op de harde baan en…

woede verengt tot rode draad bepaalt woord en daad handelen in eendracht laat onmacht kantelen het evenwicht is zoek de schaal die doorslaat balanceert onhandig gedoe houdt de voeten paraat vluchten kan niet zonder plan gaat in rook op vuur negerend woede, verengd tot rode draad…

het koningsnummer in Athene is de honderd meter hardlopen of moet het toch het honderd meter hardlopen zijn Gatlin wint en gaat compleet uit zijn dak weet niet meer waar hij is dwaalt verdwaasd rond gekleed in sterren en strepen en krans de commentator ziet een ander winnend over de streep gaan hij herstelt zijn fout keurig bejubelt ook…

naar buiten kijkend zie ik een betraande tuin plantenkoppen hangen deemoedig naar de grond waar slakken actiever zijn dan ooit in het raam weerspiegelt het televisiescherm zwemwater in Athene tranen van geluk onze Inge is voorzien van goud kroonprinselijk goedgekeurd gemascotteerd door oranjegekleed orakel van gewicht voorheen atlete…

de postduif soleert naar zijn thuishonk en wordt tot vleeskroket verwerkt…

ik heb hem gezien de man met de hamer vormloos van gedaante onherkenbaar gezicht ik heb hem gehoord de man met de hamer zijn sluipende treden voortdurend aanwezig ik heb hem gevoeld de man met de hamer blauwgeplekt beursgeslagen mijn hoofd muurvast klem ik heb hem geproefd de man met de hamer de smaak van lauw water zoute drop…

negeren van veelzeggende blikken begeren van een gave huid Volendam als ijkpunt niets te klagen het kan erger dooddoeners van formaat…

Meppen is mijn lust en mijn leven slaande hou ik me staande in dit onvolprezen land hier een tik daar een klap al is het enkel voor de grap ja, meppen is mijn lust en mijn leven Meppen doet de adrenaline stromen geweld als gewild artikel op de schaal mag het een ietsje meer zijn? hier een wesp daar een vlieg it is war es ist Krieg ja, meppen…

De AZG-afspraak is om half twee. Ponskaartje paraat. Goedemiddag. Kijkt u even mee op het scherm? Nog iets gewijzigd? Nee? Gaat u maar zitten, u wordt zo spoedig mogelijk opgehaald. De Volkskrant van gisteren boeit me niet. De koffieautomaat lonkt. Meneer B? Gaat u mee? De assistent noteert serieus de beginsituatie. De klachten? En…

Bezuinigingen keer op keer: De armoe slaat als hagel neer. De oogst van honderd jaren strijd Zijn wij straks allemaal weer kwijt. Hoe ging dat strijdlied ook alweer…!? ------------------------------------------------------------- (Eerder o.a. geplaatst in Weekblad Spijkenisse 2 juni 2004)…

De kleinzoon van… ‘Het presidentschap’ zei GW ‘dat móét ik domweg winnen!’ Dus fraude hier en overzee een nieuwe strijd beginnen……

de guldenroede herinnert sterk aan vroeger weemoed geel van kleur…

de insectenzee golft omhoog verstart even en strijkt massaal neer…

Insecten melden zich luidruchtig bij de laatste lipbloemigen. Een huisjesslak is halverwege de opgeschoten venkel. Zuchtend verweert de bamboe zich. De buddleya bloeit vlinderloos. Dagpauwoog en kleine vos ontbreken. Floxen knikken elkaar vriendelijk toe. Als een klamme deken hangt de warmte over de tuin. Ik veeg een druppel zweet van…

ellebogen als verweerde krijtrotsen erosie van huid en psyche schilfers dwarrelend op de grond slagveld waar nagels constant pulken celdeling onverstoorbaar doorgaat op mismaakte knieën aangetaste enkels en steeds die nagels laten bloedsporen na op ellebogen verweerd als krijtrotsen mismaakt ik kijk ernaar en voel de plekken op mijn…

niet de plensbui van vanmiddag noch de miezerige regen van zonet niet de moddervoeten en de zweetlucht of de WC die langdurig is bezet niet de rijen voor de kassa noch de jeugd die ongeordend hangt niet de stugge vissers langs het water of de jonge hond die angstig jankt zelfs niet de timmerman laat op de avond noch de beelden van het Journaal…

's Avonds bij het licht van de maan en de sterren zie je geen bliksem…

wat is dat vraagt het meisje mijn ellebogen monsterend o dat slechte verf bladdert af…

Gevuld met helder water staat er op de tafel in de tuin een schaal. Wie hem daar plaatste deze nacht, geen flauw benul, en het is februari, en het water wiegend zich bedaart. Ster na ademloze ster begeeft zich op het watervlak. Dit kan niet opgetild, of heel het uitspansel gulpt plons naar god, gebogen als hij raakte over haar die tot de rand…

Kom maar bij mij en sluit je ogen. Kom aan mijn zij, ik ga je tranen drogen. Wees stil en luister naar jezelf. Luister naar je stil verlangen. Laat de minuten langzaam gaan. Kom dichter nu en hou mij vast. Laat los die nare stroeve last. Negeer die wurgende gedachten uit voorbije lange nachten. Begeer je eigen blije lach.…

Al die vrouwen die zich verkloten Door liposuctie of borstvergroten: Wat moeten die ongelukkig zijn, om zich dik te maken om zo’n stomme lijn! Aan welk ziek brein is dat ontsproten!? © Jan Bontje 2004…

Een kamer, een tafel, een bed, grillige bloemen van ijs waaieren wit aan het raam - de nacht staat over Parijs. Een oud man weet zich alleen, geen hand die de zijne vindt; zelfs niet eens de goede troost van een enkel glas absinth. De muren zijn verveloos in het armzalige vertrek, waar ik, denkt Paul Verlaine, alleen, als een hond verrek…

Kom tot mij... en passeer me met een schalkse glimlach die alleen de dood beter maakt in tijd dwarrelen gevoelens als een vliegertouw aan een dorre boom vastgebonden en meegevoerd tegelijk, geen eigen kracht zijn het wel mijn emoties? is het plastic van jou? gemaakt uit de zwarte olie van je 'passieve' gedachten? oxymoronisch als…

Van de vallende bladeren kan ik nog veel leren: je gewoon laten gaan, niets kan je nu nog deren de wind bepaalt de plaats waar je terechtkomt laat je meevoeren, maar laat niemand je de mond snoeren zing mee met de wind dwarrel met de bladeren willen kunnen durven weten ervaren zijn adem het leven versla de dood ervaar het…

De manisch depressieve alpinist wist Toen de dood hem plots kwam halen Het noodlot had hem eindelijk gekist Na een leven vol toppen en vol dalen…

Als je weet wat je morgen wacht Hoe zou je vandaag dan leven De toekomst weggegeven Verwondering ontkracht Als de dag de nacht opzij schuift En tot het verleden verklaart Dan weet ik wat ik nog niet wist toen gisteren morgen was…