Alle inzendingen van M.

Hé wil je graag een tijdje afstand nemen Gewoon eens even lekker op de vlucht? Bekijk de aarde dan vanuit de lucht Maar waag het niet om een retour te claimen Zo´n krappe shuttle is vaak geen genoegen Hij barst dan van ellende uit zijn voegen…

Veel mooie woorden worden hem gegund Hij heeft zich voor Europa ruim bewezen Zijn inzicht wordt vandaag alom geprezen Juist nu de dood het op hem heeft gemunt Zal Gretta het establishment nog stangen Door de verkeerde vlag halfstok te hangen?…

Wie dood wil en graag voor een trein wil springen Komt niet meer zo eenvoudig bij het spoor Daar staan steeds vaker grote hekken voor Toch weet ik iets voor depressievelingen: Je trekt een dikke jas aan met wat draden En rent naar een station en roept: 'Bin Laden'…

Het leven aan een zijde draad je weet wel hoe dat gaat Even weer niet opgelet en dus op mijn plaats gezet Leven weer eens overhoop weet dat ik er niets voor koop Moet beter op mezelf gaan letten puntjes op de i gaan zetten Anders gaat het verder mis weet nu dat het nodig is Wil nog even door dus ik ga er nu weer eens voor…

Gelukkig heb ik deze maand vakantie Zodat ik in de sfeer van strijd en kilte De tijd heb voor de twee minuten stilte Die ik in acht neem ter condoleantie Misschien dat ik wat minder doden mag? De stilte past al lang niet in één dag…

Ik wil nog wel graag aan mijn trekken komen Zonder gestuntel en gezichtsverlies Vandaar dat ik altijd Viagra kies Maar ’t is gevaarlijk: ik voel me genomen! “Trek ik dat niet?”, vraag ik vol ongeloof “Ik zie nog goed, maar ben hartstikke doof”…

Al zijn er in ons land veel geestverwanten Wie vindt dat hij teveel wordt uitgeknepen Heeft de regering weer niet goed begrepen De kloof, vindt Hoogervorst, komt van twee kanten Maar wie graag wil dat de regering kapt Is meestal iemand die haar heel goed snapt…

Zou Alex, net als Bernhard heeft gedaan Steeds weer proberen om een prins te maken En pas zijn driften en zijn daden staken Als er een mannelijk lid is opgestaan? Kom op nou en steek opa naar de kroon En maak, bij wie dan ook, een leuke zoon…

De thee op bed is letterlijk gelukt Daarna een luchtje, net als vorig jaar Een tekening, de oude hangt nog daar En dan naar zee, kom kinders, ingerukt De file was, net als vandaag, heel lang Alleen nu is het leuker, ben ik bang…

Er wordt mij vaak gezegd: ‘Je bent gestoord’ Ik reageer dan meestal onvolwassen Daarna wordt, in mijn psychische impasse Mijn laatste stuk sociaal gevoel vermoord Nu blijken mijn problemen haast banaal: Ik ben gewoon alleen maar geniaal!…

Dat Belgen dom zijn leek ineens ontkracht Ze blijken heel erg goed in observeren En in onze premier analyseren Ze zijn dus toch heel anders dan ik dacht Totdat excuus kwam, toen dacht ik: waarom? Dat vind ik nou gewoon weer heel erg stom…

De Fransen hebben met hun ‘nee’ gescoord Nu wij nog, dan de Ieren en de Denen Omdat al ons vertrouwen is verdwenen En niemand onze stem ooit heeft gehoord Zo samen tégen, met hetzelfde doel Dat geeft mij pas een Europees gevoel…

Met filibusteren kun je voorkomen Dat wordt geluisterd naar de meerderheid Vertel maar onzin, praat de hele tijd Tot geen besluit meer kan worden genomen Dat mag dan in de States veel opzien baren Hier doen we dat al vele, vele jaren…

De kunst van relativeren Je eigen pijn verzachten Onvermogen maskeren Problemen ontkrachten De kunst van relativeren Hoe slecht je er ook voor staat Vedriet proberen te reduceren Er is altijd iemand met wie het minder gaat De kunst van relativeren Zeg:"Als je maar gezond bent" De kreet die je dan moet hanteren Ook al heb je geen ene…

Dit weekend is er sprake van een wonder Niet door de Geest die neerdaalt, maar een kind Dat in haar val een stoere buurman vindt Geen nood, hij zet er graag zijn schouders onder Gelukkig valt de peuter op de man Wat andersom vaak zonder straf niet kan…

Ze staan als schimmen in de wind te wachten De Koningin en de premier met plu ‘Waar blijft de president nou nondeju’ Zo lezen wij eenvoudig hun gedachten Bush komt, klopt op de koninklijke schouder En Beatrix toont weer een stukje ouder…

Wat leuk dat Laura over Bush komt klagen: ´Goed Engels spreken ligt buiten zijn range Ook nucleaire kennis is hem strange En elke dag ligt hij al vroeg te zagen´ Vervolgens komt ze stralend tot de kern: ´De president is zelden nog intern´…

Als pluimvee eet je graag een hapje mee Een tijdje later scheid je niet maar schijt je Voor een bevrijde kip is dat een eitje Dan pik je alles, ook ons gft Het mag pas officieel recyclen heten Als ook de kippetjes zijn opgegeten…

Zondagmiddag, stil station Onbepaald vertraagd Al anderhalf uur aan het wachten "Supportersrellen", blijkt desgevraagd De speaker meldt het oponthoud Alsof de wereld doofstom is Geen besef heeft van realiteit En alsof het oponthoud niet erg genoeg is Een groep zwanen vliegt over Onderweg naar hun bestemming Zij komen tenminste ergens…

Torenhoge muren Onstuitbaar verdriet Beklemd tussen twee vuren Het gevoel hypocriet Diepe valkuilen Bewust bedriegen Schaamte doet schuilen Verlangen doet liegen Irrationele uitleg Ongecontroleerde razernij Vluchten is de uitweg Een einde aan tobberij…

Vandaag heeft Ajax fabuleus gespeeld En toonde Feyenoord een prachtig spel Die aanval, die tactiek: echt een duel Nee geen seconde heb ik me verveeld Had u dat niet? Vond u het saai misschien? Dan hebt u de verlenging niet gezien…

De strijd is gestreden Een strijd zonder winnaar Een breuk zonder aanwijsbare reden In gelukkige tijden ondenkbaar De strijd is gestreden Het is nu eindelijk welletjes Tijd om de horizon te verbreden Een einde aan psychologische spelletjes De strijd is gestreden Het afscheid kort en emotieloos De tranen reeds verspeeld in het verleden…

Den Bosch is veilig, ga er maar eens kijken Vanuit het hele land komen agenten Om in te hakken op de delinquenten Waardoor vervolgens de problemen wijken Men vraagt aan Rotterdam te assisteren Precies op het moment dat ze passeren…

In Uden wordt een school in brand gestoken In Venray molesteert men een moskee In Rijswijk gooit men tegels naar benee In Zeist wordt de familieëer gewroken In Groningen, je zou ze toch verdoemen, Daar, in de lente, plukken meisjes bloemen.…

Haar ogen betoverend... Haar lijf magisch... Haar stem bezwerend... Haar karakter...ontgoochelend.…

Ik heb twee idolen. Hun foto's hangen boven mijn bed aan de muur. Mijn hart hebben zij gestolen, ben een fan van het eerste uur. Door hen raak ik geïnspireerd, en lach om hun capriolen. Het jeugdige door mij felbegeerd, het ware talent nog verscholen Ze raken bij mij de juiste snaar, ben blij dat zij bij mij inwonen. Een leven zonder…

Twee moordwijven zijn aan het doe-het-zelven Ze sluiten deur en ramen met veel spijkers Ze houden immers niet van pottenkijkers Waarna ze met cement het lijk bedelven De arme man, het heeft hem zeer verdroten Maar de bekisting zat echt als gegoten…

Gevangen in een web als een vlieg in dat van een spin. Geen kant op kunnen. Heeft dit leven nog wel zin? Het borrelt van binnen als een vulkaan die op uitbarsten staat. Uiterlijk onbewogen, bevrijding voelt als verraad. Geen keuzes durven te maken. Op niemands tenen willen staan. Jezelf herpakken en maar op dezelfde voet verdergaan.…

Daar gaat die verdomde wekker weer af. Ik sleep mezelf naar de badkamer. Elke werkdag weer een straf, als ik hem tegenkom, die man met de hamer. Met de ogen op half zes maak ik een kop koffie klaar. Ben nog lang niet bij de les, en gaap als ik sloom voor me uitstaar. Ik moet nu toch echt naar kantoor en kijk nog even op de klok. Er is…

Ik voel me gevangen als een vlieg in een web. Het leven door toevalligheden laten afhangen, ambities die ik niet heb. Keuzes die ik niet wil maken. Op niemands tenen wil ik staan. Niets dat mij nog kan raken. In de menigte opgegaan. Het borrelt bij mij van binnen als een vulkaan die op uitbarsten staat. Maar ik kan geen nieuw leven beginnen…