Alle inzendingen van Trudie

Ik voel me Vervreemd Van mijn familie Ik voel me Vervreemd Van mijn Eigen kinderen Afspraken Worden Vastgelegd Zodat de Feestdagen Geregeld zijn En ik Voel me Steeds Op een zijspoor Staan Nu dat de Afspraken staan Geeft wel Rust Maar mis De connectie Voelt alléén En voel me Wazig…

Vind zelf Je weg naar binnen Naar de diepe Ontvankelijke scheppende Ik Dan opent je hart zich Voor anderen Voor het andere Nieuwe Vreemde Wonderlijke Van alles…

Heb de moed Om niet te weten En stel je open Voor het wonder Van alles En iedereen Heb de moed Om naar Je eigen hart Te luisteren Je eigen Weg te gaan Zonder de leiding Van een ander Autonomie Een handelen Dat wordt gevoed Door zowel Je eigen verstand Als je hart DURF TE WETEN Heb de moed Van je eigen verstand Gebruik…

We wandelen In het kabouterbos Met mijn dochter Haar partner En mijn kleinzoon Van 2 en een half jaar Op een moment Loop ik Hand in hand Met mijn kleinzoon Dan zegt Mijn dochter opeens Mam hij kan wel Alléén lopen hoor Voelde als Mam doe dat niet Pijnlijk Direkt hield Ik zijn handje los Maar mijn kleinkind Pakte gelijk…

Door de werkelijkheid te vermijden Hou je jezelf voor de gek Ben je niet eerlijk naar jezelf Hierdoor staat Je leven stil en verlies je Je zelfrespect…

Zeggen hoe ik ergens over denk voelt het minst veilig bij de mensen die dichtbij mij staan Dit te realiseren Is erg pijnlijk…

Er zijn In het Dal van Over-leven En op De top Van leven Er Zijn…

Sorry Voor mij Mijn onderrug Mijn bekken Geknakt Met vallen Mijn basis Mijzelf Niet gehoord Niet gezien Niet serieus genomen De ander Geleerd Dat ik Er niet toe doe Sorry Nu op weg Naar genezing…

Alles Is een Spiegel Een spiegel Hoe ik Met mezelf Om ga Beschuldigen Oordelen Kritiek Zonder respect Behandeld Worden Dat Doe ik Mezelf Vaak aan Mezelf met Liefde bijstaan Daar begint Het mee…

Gevallen En pijn En niet Serieus Genomen Worden Dat laatste Is het grootste En pijnlijkste Noodzakelijk is Mezelf eindelijk eens Serieus Te nemen Die weg In gaan Zal genezing Brengen…

Pijn Gevallen Bezwaard Alléén Nog Meer Pijn Nu Echt Niet meer Kunnen Bezwaard Altijd Bezwaard Voelen Ik probeer Het te Begrijpen Ik heb Zo een pijn Voel me alléén En tot last Ik probeer Het te begrijpen Mezelf te Begrijpen En te Ondersteunen…

Pas Geboren Baby Is Liefde De Kracht Van Zijn Liefde Is Dat wat Echt Is…

Binnen In mij Ben Ik Alléén Ik Binnen in jou Ben jij Alléén Jij Wees stil Daal af naar binnen als je het even niet meer weet…

Een lijntje naar elkaar Lijkt zoek Ik wil haar graag weer vinden…

Mijn deur is gesloten niemand kan naar binnen Ik zit binnen met mijn deur gesloten Zo zit ik gevangen in mijn eigen gemaakte gevangenis…

Durf je binnenwereld te betrekken in je buiten wereld Van binnen Naar buiten Dan kan er intimiteit ontstaan en je elkaar echt leren kennen Je binnenwereld gesloten houden maakt intimiteit onmogelijk…

Ik ben zo juist weer lid geworden van de bibliotheek Als een kind op zoek in een koektrommel keek ik in het rond en vond wat Juweeltjes Nu thuis Aan de koffie Heerlijk in mijn Uitgezochte schatjes Aan het Neuzen Het maakt Me blij En het zonnetje Schijnt weer Binnen…

Ik doe de deur open en ga naar binnen Jij bent er alles gesloten Dat voelt zo eenzaam…

Zie jij in mij Zie ik in jou Kunnen wij elkaar wel zien Of blijven wij alléén…

Mijn Eigen Leven leiden Is helaas Niet Gewoon Het is Nu nog Vaak Lijden Voor mij Is het Een groot Gevecht Mijn Eigen weg Te kunnen Gaan De prijs Van Het lieve Meisje zijn…

Laat mij Zelf Zijn Laat Mij Vrij Dan Kan ik Mijn weg Begaan…

Hoe Kom ik hier Uit Alles Zo Onwerkelijk Niets Lijkt op Wat het is Zo Onwerkelijk Ik kom Er Even Niet uit Alles Voelt Zo ver weg Weg Van mij Verwijderd Van mijn Innerlijke Wereld…

Was ik maar dichter Dichter bij jou Was ik maar dichter Dan kon ik dichter zijn Bij jou…

Ik wandel Over het Zanderige Duinpad Het is Stil Alléén de rustgevende geluiden van de wind en af en toe een andere wandelaar die langs Loopt met hond Ik sta Stil op het hoogste punt in het duingebied Kijk de diepte in van de helder blauwe lucht en Laat me erin verdwijnen…

Mijn Eigen Gang gaan Staan En gaan Waar ik wil Niet Aan staan Gaan Zonder Te beven Niet Aan staan Mijn eigen Gang gaan In het Leven Mijn Vrijheid Leven…

Te vaak Liet Ik mij Voor het karretje spannen En nu Denk ik Te vaak Dat ze mij Voor hun Karretje Willen Spannen…

Ik zit alléén Niemand Om me heen Ieder sociaal Gebeuren Kost me Zoveel Inspanning En verkramping Van te voren Ik voel me Zo vaak verloren En verborgen In Sociale Contacten Verdwijn Zelfs Soms Het voelt Voor mij Dan zo Zo alléén…

Wij Zijn Liefde Dat wat Echt Is Zonder Liefde Geen bestaan Wij zouden Allen Vergaan…

Weer Leren Vertrouwen Na Onrecht En pijn Weer Leren Liefde Toe te laten Vrij Het leven Te kunnen Leven Ik moet het Weer Leren…

Wikkel dat Ingewikkelde Los En Ontwikkel Verder…