Alle inzendingen van W.

Wanneer ben je voor het eerst verlegen langsgegaan? Wanneer raakte jij mij voor het eerst voorzichtig aan? Wanneer streelde je en kusten wij elkaar spontaan? Wanneer, wanneer was dat ook al weer? Wanneer heb je voor mij iets aardigs gekocht? Wanneer heb je mijn warmte voor ’t laatst gezocht? Wanneer gaf jij mij de laatste keer…

Wie of wat is toch een held? Die verricht een daad die telt, groots en zonder zelfzucht. Die slaat niet op de vlucht als angst het hart verlamt, maar moed in hem ontvlamt. Een held hijsen we op het schild, door bewonderaars hoog getild. Maar wie zijn toch die kleine lieden die dagelijks in hun vakgebieden zonder zeuren zware, saaie taken…

Water stroomt alles omlaag, spoelt het bergafwaarts naar de zee. ‘t Snijdt door landen als een zaag en neemt diens sedimenten mee. In de tijd gestolde resten mengen zich in dit geklater in de loop het allerbeste met het vallend hemelwater. Het valt, versnelt en stroomt dan traag en zoekt klotsend zijn bestemming, meanderend door…

Bloem sonnet Als verwoorden verbloemen van verdriet en verlangen gevoelens van verlies dichten betekent, rangschikken en verlichten rijmende ritmes dit in een somber lied. Als woorden voor ons bloemen zijn die niet bestaand toch zijn geplukt waarbij hun ziel is weg gerukt, dan zal ik knielen bij jouw schrijn. Als alleen bloemen kunnen…

Wie durft? Als je verdwaalt in je hoofd, als jezelf niet meer gelooft, als je elke dag opnieuw begint, als je niets nieuws meer verzint, wie ben je dan nog? Wie durft? Als je gedachten blijven dolen in onpeilbare, diepe holen vergeefs zoekend naar een doel, vergeefs zoekend naar gevoel, wie ben je dan nog? Wie durft? Wie was je…

Aan verdrietig zaad ontsproten zijn deze woordelijke loten en ontvouwden droeve bloemen om gevoelens te benoemen. Letters als messen in een scherpe tekst kunnen ten diepste gewetens kwetsen, door ideologen tot waanzin behekst als voorgangers die gewetenloos zwetsen. Bloemen verbloemen het verdriet en de pijn. Een jonge bloem gesneden…

In woorden als water omwentelt de waarheid de slordige prater zijn niet weten tot feit de werkelijkheid wordt gewelddadig verdraaid zijn waarheid een fort zo vol leugens gezaaid Zijn woorden zijn daden die ons openbaren ze zijn zwaar beladen vervormen het ware hij belijdt zijn moraal en ethiek van de tijd in een droevig verhaal…

Kampvuur Hij was die jongen met die gitaar die zingend de sfeer zou verhogen. Hij beroerde ieders gevoelige snaar tot de avond voorbij was gevlogen. Zittend bij het dansende vuur speelde hij romantisch repertoire en vertolkte tot het laatste uur de passie van hem voor haar. Hij was die jongen die ooit alleen, als de anderen waren…

Het is niet te versmaden Dit bloedeigen smachten Het evenwel verbeiden Gezond en o, zo zoet Dat de stilte het bedekt Want dit duurzaam besef Draagt een zacht moment in Vertraagde eindeloosheid…

Slechts even raakte ik bevangen En zag dat het ook jou bewoog Het betrof zorgzame aandacht Die van jou voor mij raakte me diep Maar die van mij voor mezelf Bracht me stilletjes van slag Alsof ik een oeroude honger voedde Een vergeten kind de hand reikte Jij gaf me dit, door mee te gaan En mij met moed te bestendigen…

In jou zie ik mij Weerspiegeld Als jij daar bent Constante stroom van esprit Lachen diep van binnenuit Wij spelen met levenslust Dartelend over de toppen Van jouw en mijn kunnen Spitsvondig, elkaar te slim af Samen opgenomen in zonlicht Jij was weer even thuis Nu pas het besef van stilte Kun je zo eigen worden met de ander? Ik…

Soms loop ik in het duister Dan weer in het licht ik voel de koude regen Verfrissen mijn gezicht Kijk ik dan omhoog En aanschouw ik dan de maan Wil ik roepen, lieve mensen Zie dan aan Dat in dit duister Een lichtstraal neerdaalt Zodat een ieder Nimmer meer verdwaalt Volg daarom met vaste tred Het door Hem verlichte pad Pas dan…

Trof onlangs een boek, onder het stof, onherkenbaar als mijn ijver, na het laatste schoolbezoek. Nog hoor ik de leraar als toen, met een geeuw staarde ik naar buiten, nooit was de sneeuw witter dan in die ruiten. En in de zomer, het was om te stikken, geen enkele kennis bereikte mijn brein, vlinders vlogen laag over het schoolplein.…

Vrijheid is een kwestie van de juiste afslag gaan, niet in nog meer woorden, niet nog verder hier vandaan. We dwalen rond, meestal in dezelfde hoek, zonder erg op zoek, naar bevestiging van hetgeen we toch al wisten. Trek jezelf terug, stop met benoemen, laat anderen praten, de wereld draait wel door, bevrijd jezelf, uit je eigen zijspoor…

Het vermogen tot Klank in de ruimte Die zich aanpast Naarmate de inhoud Meer of minder gevuld Reageert op resonans Die warm klinkt Of hol de leegte absorbeert De schrik of streling van gehoor Onzichtbare verbinding Die terstond dood slaat of Levende trillingen schept Die het luiden schenkt Aan wie zich laat horen Geschreven compositie…

Hij kijkt.... maar niet als ik kijk, ontwijkt mijn blik, geeft me kleine gelukjes.... gebaartjes, zinnetjes, maar onthoudt me dat ene grote. Zegt, maar niet met zoveel woorden, dat hij me missen zal. "Maar ik ga toch niet emigreren?" Nog één afscheidskus, zet me er dan zachtjes uit. En heel langzaam zak ik dan in een diepe zwarte put. Waarvan…

Hoofd vol herfstwind. 't Leven is op zijn mooist in zijn kwetsbare tijd.…

Het is waardevol Een goede vriend te hebben Waar je terecht kan.…

De herfst zet vroeg in. Een kleurrijk pallet zet mijn hart in vuur en vlam.…

Meer wil ik niet zien. Bang om de teleurstelling Die het zal geven.…

We komen thuis dus sluit ik de ramen Langzaam kruip jij bovenop mij Ik pak jou vast bij je dij Een diepe zucht en wij smelten samen Kreten van genot muziek in mijn oor Ik ken verken jou van binnen Wij willen alleen maar door Elkaar intiem beminnen Harder dan ik hebben kan Moet door want ik ben de man Hijgen en puffen komt tot een stop…

Wat onzichtbaar is kun je zien, in de ogen van haar die je lief is Wat je niet kan aanraken, is te voelen aan haar hartslag Wie ben ik? Ik ben liefde die spreekt door haar ogen Ik ben liefde die voelbaar is bij elke hartslag Ik ben liefde die er altijd zal zijn Open je ogen Leg je hand op haar borst Laat haar ogen spreken Laat haar…

Mijn hoofd is verdoofd Mijn gedachtes staan uit Mijn gevoelens gaan voort Er klinkt een akkoord Een gevoel komt naar boven Een chaos komt los Wie gaat dit ordenen Ik ben de klos Ik orden en orden Kijk wat waar past Ik geef ze een plek Maar loop even vast Blijf denken en peinzen Moet even grijnzen Ik ga weer van start Muziek van…

dromen herinneringen een beeld voor mijn gezicht gedachtes flarden alles aan het licht beloftes die mij zijn beloofd waarin ik vroeger heb geloofd ruzies situaties gesprekken in mijn hoofd filosofische gedachtes die mij hebben verblijd gelukzalige eenzaamheid…

Is er wel leven op Mars? Zijn er daar misschien geen witte paarden te verkrijgen? Of heeft zijn raket gewoon pech?…

de professor zoekt een veilig heenkomen onder het bed. maar hij moet slapen gaan, hij mag niet meer roepen, beveelt een boze stem, er is niets aan de hand, het licht van de overloop blijft aan. alsof dat beschermt tegen het duivelgezicht Olrik verraderlijk verankerd in het vertrouwde; zelfs dekens en lakens spannen strak samen en branden zijn…

Als je naar me lacht, Gaat m’n hart open Als een soort klokje dat slaat, Maar dan beetje harder Als je naar me kijkt, Voel ik je warme blik Als een soort vlinder die landt, Vlak op m’n schouder En terwijl je lacht en kijkt Hoop ik dat je in me ogen leest Wat ik denk..…

Een spuitje en nog een, nee het is niet goed je krijgt er echt problemen van, hoe je het ook doet. Een trekje en nog een, van papa's sigaret, zachtjes, heel stiekem...paps ligt nog in bed. Een slokje en nog een, uit het glas van ome Jan, "hou er toch mee op, je krijgt er echt problemen van!" "De jeugd van tegenwoordig" dat hoor je nu heel…

Het woord alleen is nooit alleen, er staan altijd andere omheen. Een mens alleen is ook nooit alleen, altijd is er iets omheen. Alleen de gedachte alleen is heel alleen, nooit andere om zich heen. Nooit iemand die het goed begrijpt en die echt sprekend op hem lijkt Niemand die alleen kent, alleen kent zoals jij het kent. Niemand die alleen…

Er was eens een hondje, zijn naam was Duck die was door een auto omvergereden. Wel ernstig, maar nog net niet overleden was de hond toch nog behoorlijk stuk. Het beest werd 'total loss' verklaart. Krijgen huisdieren nou ook een groene kaart? ...nadat een verzekeringsmaatschappij een hond na een aanrijding totall loss had verklaart.…