Alle inzendingen van Wim+Dijkhuizen

Geen inspiratie Niets borrelt nog op Gevoelensinflatie Een woordloze kop Dreigende stremming Succes is uit zicht Voel alleen remming De bron lijkt gedicht Geen lekker ritme Niet eens een trochee Och wat kwelt dit me Het zit me niet mee Muze waar zijt ge Dit lijkt anapesten Terpsichore mijdt me Zijt gij me aan ’t testen Geef me…

heb ik het had ik het krijg ik het weer heb ik angst had ik angst en nu niet meer was het echt droomde ik is er verschil is het er merk ik iets houdt het zich stil wil ik het weten wil ik het voelen zwem ik dus in die fuik nee ik weet niets dan het teken als souvenir op mijn buik…

ik stuikeldenk ik stramel ik strotter ik hapsel ik war ik woordzoek vergeefs vergeefse woorden voor het ondenkbare niet te bevatten ontaalbare geen begrijpende zelfhelende leedlossende ontklossende zelfs geen vloek ik eigentwijfel schieten woorden of schiet ik tekort in de kramp in mijn eigen voet wat ik zie wat ik hoor…

Kille stille stenen skeletten Vermoorden verminkten verweesden Gewetenloos wreken en breken van wetten Verpuind als ooit Keulen en Dresden Hier heersen honger angst en dood Geen kans om voor het Kwaad te schuilen In onmacht groeit gewetensnood Ik kan alleen nog huilen…

door de mist geen wolkje geen wolkje aan de lucht ik haal ik haal in ik word niet ingehaald althans voorheen vóór wat mijn lichaam heeft ontstaald nu zet ik been voor been en zucht het mist het is al tijden uit het zicht ik haal ik haal adem in en uit en in en uit niet als voorheen toen ik fysiek nog was gestaald nog onverslijtbaar…

er lijkt mij haast geen tijd verstreken kwestie van een oversteken van deur naar weg naar groen van hangverlang naar doen waar jaren her de boetsters zaten hun spaan ter dichting van netgaten heerst nu het gele bloemkarpet van teunisbloem en zandraket ik wandeleet de zonnegloed krachtbouillon voor mijn gemoed helmgras kietelt scherp mijn…

heeft een van jullie laatstelijk in gesproken taal een f gehoord hij klinkt niet eens meer plaatselijk het is alsof hij is vermoord hij lijkt of blijkt wel in transitie van een fluitje naar een rund het is toch waarlijk geen additie dat je hem niet meer horen kunt want het stoort mij nog het meest dat op een party meer en meer tijdens…

die ander die ik niet ken ander anders andros man man maar anders dan ik ben die ik onmogelijk begrijpen kan die zijn superieur zijn claimt vanwege huid geaardheid en geslacht zijn denken is mij vreemd dat idee-fixe van kracht en macht is zijn rancune hem gevoed wordt hij ermee geboren zit het hem dus in het bloed of is het angst…

ecce historiam zie de geschiedenis rijmen bruine hemden op zwarte hoodies Sturmabteilung op Defend één land één volk op wij zijn Nederland het vleesgeworden pars pro toto van de onderbuik spuwt megafoonversterkte haatwoorden goedkoop en effectief als kamikazedrones ongegrond oprechte zorgen vlammen op in fakkels ontstoken door hondekoppen…

Als ik nog niet weet hoe jij heet Mijn eigen hand nog niet herken Als ik nog niet weet hoe je eet Nog niet weet dat en wie ik ben Lief leef ik dan al wel Nog vers uit moeders schoot Is het leven dan nog spel En is mijn ego nog niet groot Als ik niet meer weet hoe jij heet Onze zoon niet meer herken Als ik niet meer weet hoe je eet Ben…

in het journaal in beeld in de krant verwoord via Signal gedeeld in de podcast gehoord niet te negeren moord genocide niet meer te keren fascistoïde mijn psyche ontwricht ik neig naar de fles bij elk nieuw bericht Nieuws-PTSS…

Wandelen, door de duinen Wandelen, over stranden Wandelen, door de bergen Zonder ergens te belanden Wandelen, door verleden Wandelen, door gedachten Wandelen, door emoties Zonder ooit iets te verwachten Wandelen is bomen zien Hoe zij grillig groeien Nu eens bekorstmost grijs Dan vol kleur als bloesems bloeien Wandelen is vogels horen…

als ik alles terug kon draaien recht werd krom en andersom dan ging de tijd kapot het avonturenweb op zijn beurt verscheurd kwam los in draden ruimtetijd zelfs Aragog en Sebastiaan zouden niet beginnen aan herspinnen van het wederwaardighedenweb dus laat ik recht en krom zonder spijt, ruimte en tijd accepterend wat ik had en heb…

Het gloeit, het knelt, het zeurt Het klopt, het rekt, het scheurt Het was, het is, het blijft Vermoeit, verkrampt, verstijft Beangstigt, deprimeert Maakt moedeloos, stresseert Wat als het niet meer gaat Als matter mind verslaat Als het maar blijft zeuren Zeu-ren zeu-ren zeu-ren Dán volgt zeuren van het brein Angst, erger nog dan pijn…

hoe schrijf je kreupelhout boomstammen in het gras groenmosbegroeide stammen griezelgrilliggroeiende takken armen uitgestrekt in wanhoop hun scherpe schaduwen op je pad schors als uitgedroogde grond van houtrot afbladderende verf schubben van een oerreptiel hoe schrijf je het okerste oker het diepblauwste blauw groen van mos en blad…

ben jij weg en ik alleen dan ben ik eerstens blij geen aandachtvragers om me heen ik ben volledig vrij actiefilms op de tv bier en whisky, snacks en pret mijn gevloek, geschreeuw van nee en veel te laat naar bed en in dat bed slaat het dan toe ik weet eerst niet wat het is de slaap komt niet al ben ik moe omdat ik voel dat ik wat mis…

Een hoofd vol woorden Ingewikkelde meerlettergrepenwoorden Simpele en domme woorden Lieve, die ooit een lief bekoorden Kwetsende, die niet gezegd behoorden Lege, om de stilte te vermoorden Woorden waaraan anderen zich stoorden Woorden voor een rijm of boek Maar niet de woorden die ik zoek Woorden van het hart Woorden van gedeelde smart…

Oh de verbijstering Schitterend woord gelegd Niet in de woordenlijst Acute nood Intensief voortbrengend Verbumverwekkingswerk Is dus voor niets geweest Woordfoetus dood…

de inkt lijkt zwarter met de dag de letters nauwelijks te onderscheiden waar ik eerder ook het wit nog zag vormen steeds meer schaduwzijden wolken die het nieuws bedekken als een warme isolatiedeken wreedheden aan het oog onttrekken die steeds eerdere doen verbleken natte plekken op papier die gedrukte tekst doen vlekken…

ik trek je aan als oude jas mijn favoriete drieseizoenenschut vertrouwd verwarmend veilig ruim genoeg voor twee ik lees ons als een boek ons rijmen en verhalen van waren zijn en worden van wijsheid en gevoel ik zie mij in jouw spiegel mijn vecht mijn slecht mijn echt mijn zacht mijn kracht mijn lacht ik berg je in mijn taal met en…

Nu haat met kracht uit oren spuit Gaat het oprechte luisteren uit Nu des redens stem op onwil stuit Klinkt slechts de roep der wrake luid Met gigabytes fake news gekruid En stofwolken en dampend kruit Geen olifant met lange snuit Blaast dit drama ooit nog uit…

het viel een eeuwigheid nou ja spreekwoordelijk gesproken uiteindelijk was het verzet gebroken had het verloren van de tijd nog maar een maand of acht geleden sprong het fris en vrolijk open kwam het uit de krap geworden jas gekropen onder perfecte weersomstandigheden sinds gister was het niet meer nodig verkleurd dus nutteloos geworden…

Het komt nooit meer goed Het is gedaan, de woede woedt Het volk, van raad en rede wars, Stampt zijn wij-zijn-tegenmars, Roert verongelijkt de trom En blaat het onderbuikgegrom Van een wolf in schapenvacht Die in zijn rechtervuistje lacht Het blieft geen Trias Politica, Het gelooft in Pias Democratica Een sterke man met rechte rug Brengt het…

op reis naar Hades of Elysion keer ik voor de Styx naar huis voor een nieuwe opkomst van de zon als is het ditmaal nog abuis men komt thuis om weer op reis te gaan een derde keer wacht scheepsrecht mij geen ontkomen is eraan Moira laat geen sterveling echt vrij twee keer gelukkig ten halve gekeerd bleef de levensdraad onafgeknipt het…

moe, onmachtig langer aangeharkt aangehaakt te blijven te zwaar ligt de molensteen van goed willen en doen op mijn maag te zwaar drukt de plunjebaal met gemengde gevoelens en overtuigingen loodzwaar weegt de pet volgezogen van verhit sociale meningen zuur is de boosheid die met angstig lage pH aan mijn hart vreet mijn ziel en dichtader dicht…

woorden worden, worden ze verwekt ontworpen door een woordenarchitect wanneer is een woord geboren wat zijn de succesfactoren worden woorden eerst gebrabbeld uit een woordenton gegrabbeld en als zo’n woord dan wordt gehoord wat maakt dan dat het scoort en wat gebeurt er met de woorden die niemand ooit bekoorden alsof ze nooit hebben bestaan…

ik ben als Schrödingers kat tegelijk kankerlijder en kankervrij slechts eens per jaar ben ik een van beide na scan van lijf en bloed…

Ceci n'est pas une rime Al rijmt het volgens schema En schuilt daarin de kiem Voor het gemiddelde poëma Geen beeldhouwwerk van woorden Rondom diepzinnige gedachten Die des dichters rust verstoorden En diens zielepijn verzachtten Slechts wijsheidjes voor tegels Met één doel aan elkaar gelijmd In inhoudsloze regels Zodat het volgens schema…

hoor daar is het weer het alweerbericht de alweerverwachting een nieuwe Desert Storm na bommenregens zonder doel die met grote precisie alweerlozen definitief evacueren naar de andere wereld het grote niets de alweerspiegeling van toen en toen en toen toen alweermannen zich ook alweergod voelden en alweerklinkt fighting for peace…