Alle inzendingen van Wim Overweg

Na één dag werd de bultrug al gemist, De bultenaar was zo te zien vertrokken. Was Quasimodo zich een bult geschrokken? Dat moet maar eens goed worden uitgevist. Door voor de soort zo fnuikende gebruiken Begrijp ik dat zo ’n vis gaat onderduiken.…

Nog méér voortschrijdend inzicht bij het plassen: Waar manlief ouderwets er stoer bij staat - Hij nu moreel verplicht de pot op gaat - Is hurken nóg gezonder bij het sassen. Maar als dat móét dan stop ik wel met drinken, Wim Overweg kan niet nóg dieper zinken.…

Een hersenziekte trof mijn eigen lief, En eerder in de tijd mijn arme moeder, Alsook mijn schoonzus en mijn tweelingbroeder, Geef aan de Hersenstichting asjeblief. Onnodig mij nog méér te motiveren Om deze week eens flink te collecteren.…

Instanties en de Grote Maatschappijen Creëren uit het niets soms een probleem: “Meneer uw zaak past niet in ons systeem” Zodat ik vaak ten hemel zit te schreien. Als er iets goed gaat lijkt het haast een wonder, We gaan nog eens aan ‘Het Systeem’ ten onder.…

De vakman die zijn kennersoog liet glijden Herkende in het schilderij meteen Een werkje van de kunstenaar Jan Steen, De schilder die geboren is in Leiden. Geweldig toch, experts die erin slagen Een ‘Steentje’ aan Jans oeuvre bij te dragen.…

De Groningers zijn jaren voorgelogen: “Uw veiligheid staat, logisch toch, voorop”, Maar stiekem opent men nog meer de knop, Ze zijn besodemieterd en bedrogen. Gepapt en natgehouden en bedonderd, Maar wie nu, is daarover nog verwonderd?…

De Hilversumse hekken hingen vol Met knuffels, zoals lieve teddyberen. Dat moet de creatiefsten inspireren Tot maken van een knuffelprotocol. Eerst zoenen en dan strelen door de haren, Een knuffelprotocol heb ik al jaren.…

Ze kunnen bij de FIFA vast niet tellen, Het aantal spelers in een team is elf. Maar zie de foto en beoordeel zelf - Dat krijg je door gebrek aan hersencellen. Corruptie, machtsmisbruik en geld witwassen, De FIFA moet echt op zijn tellen passen.…

Veel Zwitsers maken vreselijk misbaar Nu koeien met te zware bellen zeulen: Het geeft geen pas een koe zo af te beulen, Zij lopen ver voorop met hun bezwaar. Zij zijn de eersten die dat bullshit vinden, Vandaar dat zij de koe de bel aanbinden.…

Een vleermuis had men er nog nooit gezien, In theorie zou die er kunnen wonen: “We geven ze de kans zich te vertonen, We slopen dit nog in geen jaar of tien”. Zo ‘n arme vleermuis doet men wel wat aan: Wie biedt een vleermuis nou zo’n woning aan ?…

Eens heb ik geprobeerd om blind te dammen Zoals Ton Sijbrands onlangs heeft gedaan. Het kostte mij geen moeite om te slaan: Mijn tegenstander had zijn kop vol krammen. Geblinddoekt sloeg ik vaker raak dan mis, Ik weet nu ook dat dammen oorlog is.…

Mijn ‘levensvraag’ wordt simpel opgelost: Ik laat mij niet begraven of cremeren, Mijn lichaam laat ik netjes composteren, Wim Overweg wordt na zijn dood compost. Dan hebt u na mijn dood nog wat aan mij: Ik sta garant voor vele joekels prei.…

Ik heb die ‘show’ van Rothko eens bekeken, De toegangskaartjes waren peperduur, Maar ja, je hebt wat over voor cultuur. Helaas, het wist mij amper aan te spreken. Misschien wordt u van Overweg iets wijzer: Het zijn de nieuwe kleren van de keizer.…

De laatste tijd, als ik een boodschap doe, Doe ik twee dikke watjes in mijn oren. Het woordje “super” kan ik niet meer horen, En van “een fijne dag” word ik doodmoe. Gevaarlijk stijgt de druk dan van mijn bloed, “Komt helemaal –wordt mij verzekerd– goed”.…

Natuurlijk moet je voor racisme waken. Al komt dat in ons land heus wel eens voor, Een minderheid slaat ongenadig door, Je kunt ook overal een punt van maken. Al schuift men Zwarte Piet ook aan de kant, Nu is het sinterklaasfeest zwartomrand.…

Bij toeval liep ik langs zo ’n ballentent Die zich voorziet van schreeuwende reclame. Dat zie je in Lloret de Mar met name, Je schaamt je dat je Nederlander bent. De doelgroep meen ik echter ook te weten: Barbaren zijn het, Hollandse proleten.…

Wim Overweg zal ook een keertje sterven, Op dat moment verzacht voor hem de pijn Dat zij, die door hem uitgekozen zijn, Zijn longen, hart en nieren zullen ‘erven’. Tevreden gaat hij door de hemelpoort: Hij leeft hierna in zijn organen voort.…

Weet u dat het de week van werkstress is? Ik weet precies wat ze daarmee bedoelen Door elke woensdag weer die druk te voelen, Niet altijd is de bovenkamer fris. Dat voelt dan van ‘ik moet…..’ maar ook ‘ik mag…..’, Dit is het dan alweer. Tot donderdag !!!…

Wie scoort geraakt in staat van euforie: -Hij showt tattoos door kleren uit te trekken -Klimt half hysterisch boven in de hekken -Maakt dansjes zonder choreografie. Aanstellerig gedrag is geen gezicht, Na elke goal doe ik mijn ogen dicht.…

Het gaat in Nederland hartstikke goed, We doen het met zijn allen hier uitstekend. Maar daar de ‘EU’ ineens ‘verbeterd rekent’ Heeft ‘Brussel’ ons genadeloos beboet. Wij Nederlanders zijn nu dik de klos, Soms wil je éven van ‘Europa’ los.…

De Vlaamse kunstenaar Dirk Denoyelle Zet het Oranjehuis typerend neer Met honderdduizend steentjes en nog meer, Hij wil de mensen daarmee iets vertellen. De Vlaming legt, wat wij al wisten, vast: Ons Koningshuis, één grote poppenkast.…

De krant, die van de schreeuwend grote koppen, De Telegraaf dus, gaat een beetje laat Ook over op het allerkleinst formaat, Wat op het eerste oog niet schijnt te kloppen. Opvallend en in elk geval frappant, De letters lijken groter dan de krant.…

Mijn beide zonen kan ik niet betichten Van interesse in het werk van mij. Mijn hobby gaat geheel aan hen voorbij, Sporadisch lezen die twee mijn gedichten. Eens kijken of ze hier op reageren, Want anders dan onterf ik beide heren.…

Ik vind het fijn als ze me animeren, En bij doorslaand succes graag keer op keer, En meer en meer en meer en telkens weer, Daar kan ik me enorm mee amuseren. Je vraagt je af waarom een deel der natie Op tilt slaat bij het woord reanimatie.…

Agenten die om zes uur ’s ochtends vragen: “Wilt u misschien de blaastest even doen?” Dat vriendelijke aanbod heb ik toen Vanaf mijn stalen ros maar afgeslagen: "Mijn blaas is al de hele nacht getest, Twee kratjes bier verwerkt mijn blaas nog best."…

Het popidool dat in mijn jonge jaren Garant stond voor een hele serie hits, Rod Stewart dus - in hart en nieren Brits, Zat mij van achter ramen aan te staren. Rod was – te pijnlijk haast om te geloven – Verworden tot het uithangbord van doven.…

Gemeente Haren weert het zwaar verkeer, Geen vrachtwagenchauffeur zal er meer sturen. De villa ’s hadden té veel te verduren, In Harens dreven komen ze niet meer. Kortom, een kloek en krachtig raadsbesluit: Nu zoeken Harens buren het maar uit.…

De topper tegen Ajax ging verloren, Want Feyenoord had vreselijk veel pech. De lat zat driemaal danig in de weg, Hoe kom je dan in vredesnaam tot scoren? Als Fred de lat iets hoger had gelegd, Dan winnen ze met 3-1 dat gevecht.…

Drie wilde zwijntjes dood uit naam der wet, Maar schiet zo ’n jachtopziener niets te binnen? Was er nou echt niks beters te verzinnen… Een ietsepietsje creatief verzet? Drie knuffelzwijntjes stiekempjes verkassen…. Dat varkentje had ik best willen wassen.…

Hij sappelt zich dag in dag uit de pokken, Twee dochters heeft hij en zijn vrouw werkt niet. Nu hoort hij dinsdag tot zijn groot verdriet Dat hij van iedereen het meest moet dokken. De ‘Rede’ heeft hij naar zich toe vertaald: De broekriem is maar weer eens aangehaald.…