Is die onrust misschien…
Wat zou het kunnen zijn?
Dat ik niemand in m’n armen heb?
Dat ik me voorstel dat ik iemand in ’n armen heb?
Iemand die ik niet eens ken, iemand die ik me slechts voorstel?
Iemand van zo lang geleden dat ik niet eens
meer weet hoe het was om haar in m’n armen te hebben?
Is m’n angst groter nu er niemand is die…
Eens was de Nelly
een schip zo volgeladen
dat ze bijna zonk de Nelly
kon ongelofelijk diep liggen
en rivieren, kanalen, vaarten,
meren en binnenzeeën streelden
haar smalle boorden.
Altijd en overal waar zij kwam
stonden mensen op haar te wachten
waar zij vertrok en voorbijvoer
zwaaiden uitgelaten de kinderen en
vol heimwee de…
Als ik weer buitenkom
en weer oversteek
als het bijna regent
maar windstil is en fietsen
landerig in de rekken hangen
in de verlaten straat, mis ik dan
de vergezichten die opdoemen ?
de woedende menigtes
rennend over het grote plein ?
de grote woorden gezaagd uit
het triplex van de geschiedenis ?
de brandende liefdes
gezongen…
waarin te zijn
wind doet druppels
tikken tegen ruiten
stilte verbreekt
alleen zichzelf
en hierin
ben ik
niet
waarin dan wel
woorden vechten
weg naar buiten
verloren zinnen
zijn gebroken
zou ik hierin
moeten zijn
misschien niet daarin
dat ik zijn zou
struikelend om
waarin te zijn
blues…
Nochtans ben ik reeds
Aan gene zijde op zoek geweest
Wakend voor het Beest
Nimmer de Geest te moede
Mocht Het Zwaard die drift verhoeden!
Geen razernij weerhoudt ‘t Goede
Maar jij en ik en ik en jij
- de liefde hunkerend voorbij -
Leggen bezwangerd af: De Monnikspij
En luide weerklinkt: En gij dan… en gij?…
De gordijnen deinden op de wind
pikten een draad en twintig vlinders
op zijn bureau lagen acht dode vogeltjes
Maar niet voor slechte mensen
die daar inderdaad, ja, niets te zoeken hebben
want hij kon goochelen
Kreeg niet veel anders dan spruiten
en elke avond met een leren lat geslagen
gelukkig weet niemand het van die vlinder…
Hij lag daar zo verloren in zijn kist,
zijn ogen waren nauwelijks dicht,
zijn armen op de borst gekruist.
Een blauwe glimlach om zijn mond
gaf hem de rust die hij nooit vond.
Er heerste doodse stilte in ons huis.
Wel twee uur zat ik naast zijn kist
en voelde me immens alleen,
zag kaarslicht door mijn tranen heen
groeien tot een onbeschrijfbaar…
1.605
Bezig met laden