Alle inzendingen van m

Met de kop in het zand, geloven we in illusies. Ik ben mijn bezit. Ik ben wat jij zegt. We zijn wat we doen. Laten we het zand, uit onze ogen wrijven. Schud vijanden de hand. Geef geliefden een zoen.…

Letterkundigen zijn muggenzifters. Fictieschrijvers zijn artiesten. Dichters zijn scheppers naast God.…

Wanneer letters dansen konden. Wanneer woorden konden zwaaien. Wanneer zinnen konden spreken. Dan zouden blinden kunnen zien. Dan zouden doven kunnen horen. Yuri, balancerend, aan strakke koorden. Epke, staand, na zwaaien aan een stok. Hans, belevend, met schone woorden.…

Elk schip waarmee ik heb gevaren, blijft zwerven door mijn ziel. Hartverwarmende ontmoetingen, worden nooit meer uitgewist. Wat van waarde was, is waardevol gebleven. De Lofoten langs de Noorse kust. Het noorderlicht en de noorderzon. De mist die over de Wadden trekt. De liefde in het land van Avalon. De liefdes van mijn leven. Herinneringen…

Wie een ander mens heeft overwonnen, is een winnaar. Wie met hart en ziel gestreden heeft, en moedig heeft verloren, is een kampioen.…

Een turner glorieert. Van Gelder valt. Yuri staat op. Gaat dóór! De 'Lord of the Rings', wordt gekruisigd. Kruisigt zichzelf. Ecce Homo, zie de mens. Wie oordeelt? Wie vergeeft? Wie zonder zonde is... werpt de eerste steen!…

Woorden geven aan een toetsenbord. Harmonie aan gespannen snaren. Ritme aan een grote trom. Verbaasd kijk ik om me heen en luister. Iemand klopt ritmisch op mijn deur. Ik ben nieuwsgierig als een kat. Is het een dichter? Een drummer? Een gitarist? Een kater?…

Zoals alle mensen samen onze mensheid vormen, vormen alle levende katten een onsterfelijke kattenziel. Sinds mijn wijze kater dood is, groet ik alle onbekende poezen, omdat elke eigenzinnige poes de kater voorstelt die ik mis.…

Breng de Olympische Spelen, naar Uw Olympus. Breng Uw Olympiade terug, naar Uw oude bron. Eindig de competitie, tussen landen en culturen. Laat onze beste sporters, echte wereldburgers zijn. Geef het oude Griekenland, een nieuwe kans. Breng onze Zomerspelen, naar de Olympus. O machtige Bach, O componist van deze wereld. Geef een…

Het is al meer dan een eeuw geleden. Twee Zeeuwse jongetjes, Jan en Stoffel, leren na schooltijd sigaren roken. Zo leren zij ontspannen leven. Wie heden ten dage géén sigaren roken, zijn meestal depressief. Sigaren moeten op recept verkrijgbaar zijn, en door artsen worden voorgeschreven. Jan en Stoffel waren pionier! In de hemel rookt men…

Vannacht. De wind wakkert en begint te razen, zoals schreeuwende meeuwen doen. Boze vogels vliegen af en aan. Vanmorgen. De wilde wind is uitgeraasd. Ik denk aan een kwaadgeworden kind, dat boos gaat spelen, en de lieve vrede vindt.…

De Laanstraat is een oude winkelstraat, met boekenzaken en een fotograaf. Met winkels waar mensen koffie, kaas en brood gaan kopen. Mijn dag begint pas goed bij Boot, met espresso en een fijn sigaartje. Jongeren zie ik rennen. Ouderen zie ik rustig lopen. Bij Kuiper ga ik een broodje kopen, om daarna weer aan het werk te gaan. Zomaar voel…

Wanneer moslims zijn uitgeraasd. Wanneer christenen verstillen, zoals boeddhisten dat verstaan. Ja dan, pas dan bestaat er een kans, dat de drie wijzen weer verschijnen. Ja, dan komen ze ons eensgezind vertellen, de grote liefdesprofeten en de verlichte Boeddha, dat de mensheid hen niet heeft begrepen. Ja dan, komt er een einde aan de misleiding…

Gotallejezussen, wat een kolerezooi is het hier. Ouwe jongens zitten op hun krent, smoken stinkende walmsigaren, ouwehoeren over mooie wijven, en zuipen vals trappistenbier.…

Ik kan godsdiensten niet belijden, die geloven in afgoden, die ons misleiden. Ik ruik de zoete geur van lentebloesems. Ik proef de smaak van zomervruchten. Ik zie donkere herfstwolken drijven. Ik streel de huid van mijn geliefde. Ik hoor kille stormen razen. Ik geloof in Uw heilige intuïtie, die al Uw, onze zintuigen leidt. Mijn, ons aller…

Mijn lichaam heeft me gewekt. Het is vier uur in de nacht. De slaap kan ik niet meer vatten. In het aardedonker daal ik af. Over de trap bereik ik onze kamer. Het is donker hier. Het is stil. Wonen wij hier wel? Daverend tikt onze klok seconden, over het landschap van de tafel. Ik hoor geluiden in mijn oren, die ik overdag nooit hoor.…

Jouw goede nieuws van vandaag, gaat onze wereld niet veranderen. Mijn kleine nieuws voor morgen, zal niemand gaan schokken. Een bakker die onze taart gaat bakken. Een kind dat graag naar school toe gaat. Een chirurg die een gezwel verwijdert. Een politievrouw die helpt op straat. Moeders die hun zonen corrigeren. Werklozen die mooi werk…

Aan alles wat zinloos lijkt, geven creatieve mensen zin. Dichters kunnen uit onzin zinnen kneden. Pottenbakkers vormen zin uit natte klei. Van geluiden maken muzikanten tonen. Van poëzie worden sombere mensen blij. Menig mensenleven verloopt zinloos. Wie geen zin heeft om zin te geven, loopt zinloos in de weg. Loopt zinloos door dit leven…

Jarenlang heb je op me gewacht in mijn boekenkast, totdat ik kon begrijpen wat je schreef. Je hebt ons voorgesteld om ons verzet te staken. Om te aanvaarden, al wat ons overkomt, in voor- en in tegenspoed. Je hebt ons laten zien dat we geen slachtoffers zijn, maar dat we gedachten kunnen leiden, van kwaad naar goed. Je hebt ons geleerd…

Niet langer ben ik ziende blind. Steeds beter kan ik door tijd en ruimte zien, waarom ons leven zijn eigen wetten kent. Leven, dat ik met hart en ziel wil leven. Wetten, die ik zonder ze te kennen, dien. Ik zie hoe liefde blinde haat verdringt. Ik onderga mijn laffe tegenstrijdigheden, in een wereld vol contrasten. Ik zie schaduwen vluchten…

Mijn vingers laat ik ritueel dansen, boven mijn hoofd, in bed, tijdens het wakker worden. Elke morgen weer ben ik getuige, van een wonderlijk wonder, dat Adam al heeft gekend. Een idee komt gedachteloos in me op. Mijn vingers beginnen met bewegen. Gaf ik de opdracht aan mijn spieren? Zijn het mijn dansende vingers wel, die worden voortbewogen…

Mensen worden ongevraagd geboren, zoals druppels ontstaan, middenin een zee van tijd. Regenbogen verschijnen, wanneer licht wordt gebroken, zoals ook mensen breken. Zo groeien wij dankzij het levenslicht, dat de bron is van eeuwigheid. Door vallen en opstaan leren mensen leven, leren wij de taal van tijd verstaan.…

Het wordt al stiller in onze straat. Buurtbewoners zijn met volgeladen auto's, van hier naar daar getrokken. Velen zijn op zoek naar groener gras, sommigen naar de stilte. Kuddedieren zijn ver van huis gegaan. Wat rusteloze mensen elders zoeken, is in alle rust thuis gebleven. Stil werd onze zomertuin. Vredig ons bestaan. .…

Als kleinkind wilde ik zo graag, groter dan mijn grootvader zijn. Als oudste zoon moest mijn opa, na de dood van zijn vader, kostwinner worden. Moeder verkocht heet water en vuur. Opa werkte in een stinkende fabriek. Twee oorlogen en de grote crisis, heeft hij moedig overleefd. Nu we even oud zijn besef ik pas goed, dat ik onverdiend…

Vijfenzestig jaar geleden, keek ik tegen mijn opa op. Vandaag de dag, ben ik net zo oud als hij. Gelukkig is mijn oude hart, dat van een kind gebleven. Mijn opa maakte zelf sigaren. Met smaak rook ik ze nu ook, zoals de grote opa's van toen. Ik hou van kinderen en van opa's, die gedurfde dingen doen.…

Onze oude kater is uit de tijd, maar toch is hij gebleven, in mijn ziel en zaligheid. Wat ik van hem geleerd heb, kan niet meer verloren gaan. De buitenwereld krijgt minder vat, steeds minder vat op mijn bestaan. Hij leerde ons wat ontspanning is, temidden van de wanen van de dag. Hij leerde me wat aandachtig kijken is, naar de kleine…

Geleerden hebben ontdekt, wat nooit heeft bestaan. Tijd. Mensen kunnen niet ontdekken, wat altijd al bestond. Eeuwigheid. Vissen weten niet, wat water is. Vogels beseffen niet, wat leven is zonder lucht. Alleen kunstenaars weten. Alleen kunstenaars maken. Levensgenieters leven. Dichters dichten. Van niets maken zij iets.…

Het is half vijf en ik luister. Een vroege merel begint te zingen. Voor dichters is het nog te vroeg. Ik blijf zwijgen in het duister. Het wordt vijf uur en ik kan weer zien. In de kamer wordt het langzaam lichter. Een schilderij zwijgt nog aan de muur. Woorden komen spelen met de dichter. In mijn hoofd zie ik woorden samengaan. Wat nog…

Leer ons begrijpen, wanneer onbegrip ons omgeeft. Bied ons inzicht, wanneer we niets meer kunnen zien. Breng ons weer samen, wanneer we elkaar loslaten. Houd ons vragend verstand bijeen, wanneer niemand ons antwoord geeft. Laat iets van U horen, wanneer niemand iets te zeggen heeft. Leer ons liefde geven, maar laat ons niet met lege handen…

Stel je eens levendig voor, dat je je ego verliest, en nooit meer terug kan vinden. Je zou dan werken als een organel, in een weefselcel. Je zou stromen als bloed, dat lichamen liefde geeft. Je zou dan zelf een lichaam zijn, dat verbonden is met al wat leeft. Je zou dan weer blij worden als een kind. Stel je eens levendig voor, dat je…