inloggen

Alle inzendingen van martin proost

44 resultaten.
Sorteren op:

schrijf

netgedicht
2,0 met 2 stemmen 156
schrijf in woord aan een stijgend beeld dat ons in stenen steedsverdeelt tot mensen die weer verder komen langzaam rustend in de mooiste dromen…

beeldscherm

hartenkreet
3,0 met 1 stemmen 169
op het beeldscherm spreken mensen over tijd en over grenzen die mensen verstrakken tot puntgewijs gestelde lenzen die zich richten op het zijn men breekt het brood en vraagt om wijn…

wanneer

netgedicht
1,3 met 3 stemmen 116
wanneer het leven niet wil spreken zware zinnen diep en binnen breken loopt de gedachten van huis naar een roestig spoor waarop ik koude woorden krakend knarsen hoor…

vinden

netgedicht
2,0 met 1 stemmen 226
vind van zinnen het gekleurd gezag dat gestold in woorden aan de oever lag met het rijmende rhytme van de tijd die de diepste letters uit de golven snijdt…

gebroken vlees

netgedicht
2,7 met 3 stemmen 186
breek de botten van uw wild belang wanneer ik met bloed de muur bezweer de muur behang met de levende kwasten van een lege tijd die ons in rode tekens van de angst bevrijd…

zo weet ik niet

netgedicht
2,7 met 3 stemmen 264
zo weet ik niet wat ik nog moet gedichten gingen liggen en stemde ons met rijmen goet tegen de nieuwe dagen van een zwak bewind ik ben verder in het duister waar niemand wat nog vindt…

breek de zang

netgedicht
3,3 met 3 stemmen 177
breek de zang met het stille woord als de lucht zich opent in een wit accoord dat sneeuwend onze verten ziet op een wit omlijnd en traag gebied…

donker brand het woord

netgedicht
3,0 met 4 stemmen 111
donker brand het woord op zijn stilletroon waar ik wakend zit en dromend woon om u te vatten in een breed gerucht opgeschreven in de woeste lucht…

klagend lied

netgedicht
2,3 met 3 stemmen 141
nu stopt in mij het klagend lied dat zonder schaamte in uw ogen ziet om u te strelen met een slap akoord duister als het laatste licht het laatste woord…

nu

netgedicht
2,0 met 7 stemmen 548
nu weet ik niet wat nu steeds moet als men kleur en kleer weer aan het lichaam doet om dan te versmelten met het zwetsend zijn waarin ik woordenloos met de taal verdwijn…

zo stopt

netgedicht
2,0 met 1 stemmen 83
zo stopt het rijm voor de woorden klinken die als lichten aan de einder blinken om daar te stollen in een lied dat zowel de wolken als de velden in hun verlichte eenvoud ziet…

wij lijden

netgedicht
1,5 met 2 stemmen 155
wij lijden in een kleine taal waarmee ik zin en rijm onthaal om te denken in mijn woord wanneer het zeer mijn lied verstoord…

nu streelt de lucht

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 154
nu streelt de lucht waar woorden verwonden die ons als ketens aan het oordeel bonden over iets dat even was en toch moest zijn als ik al schrijvend in uw koude klacht verdwijn…

verlies

netgedicht
3,0 met 2 stemmen 281
verbloem het verlies in schone zinnen en laat bezieling in uw kamers dringen tot de grenzen van de koude vrees die men in vergeelde boeken leest…
Meer laden...