inloggen

biografie: Alexander Peters

Ik schrijf vanuit mijn ervaringen en gevoelens die zij oproepen. Heldere, duidelijke taal heeft mijn voorkeur..

 

 


Inzendingen van deze schrijver

577 resultaten.

Struikelen

netgedicht
3.2 met 6 stemmen 123
Ik heb je nooit benaderd
ik dorst het niet
jij stond zo ver weg
alleen op een voetstuk...

Onsterfelijk

netgedicht
3.5 met 6 stemmen 247
Ik herinner haar handen
wrijvend over elkaar
alsof ze haar rimpels wilde doen verdwijnen
in haar geest was ze jong...

Minnekracht

netgedicht
3.7 met 6 stemmen 198
Mijn hart ging voor je open
ik voelde je binnen treden
je bent gebleven tot heden
sterren aan de nachthemel...

Mijn leven ben jij

netgedicht
3.8 met 6 stemmen 134
Ik heb lang miskend
dat jij mijn hart mijn ziel mijn hoop bent
dat lijkt veel
maar in alles schuilt van jou een deel....

Alsof

netgedicht
4.0 met 6 stemmen 156
Ik breek elke avond het sterrenstof
alsof het mogelijk is
want wat je overhoudt is gewoon stof
dat met een zuchtje wind...

Water

netgedicht
3.3 met 7 stemmen 94
De schaduw op de muur
vreet aan haar lichaam, haar hoofd
hij slaat zijn tentakels uit, trekt ze dan weer terug
het zweet staat op haar voorhoofd ...

Bellen

netgedicht
4.3 met 7 stemmen 213
Ieder gedicht heeft iets van een veertje
dat naar het licht zweeft
hij is zo frêle dat hij niets van een schaduw heeft
zijn woorden gaan door de ijle lucht...

Gedachte

netgedicht
3.8 met 10 stemmen 170
Scheer je weg
met je verhalen van ellende en pech
hoorde jij die lijster niet
die floot en die deed dat niet van verdriet...

Deal

netgedicht
3.8 met 5 stemmen 195
Dood had zich al aangekondigd
maar staat nu te wachten op de hoek
hij heeft zich gekleed
als een zakenman iedere ochtend weer...

Omdat

netgedicht
4.0 met 5 stemmen 159
Omdat ik van je hou
verzet ik bergen zowel als zware metaforen
zwem ik tegen woeste golven
om bij jou te horen...

Oma

netgedicht
3.8 met 6 stemmen 317
Een kluwen wol, twee breipennen
een glimlach die maar niet verdween
koffie zwart, twee zoetjes
bij haar had wederom de zon geschenen...

Mannetje

netgedicht
4.0 met 3 stemmen 113
Heel even was ik dat verlegen mannetje
dat altijd wachtte op zijn beurt
in moeders keuken dronk ik uit het chocokannetje
ik had er nooit om gejengeld of gezeurd...

Vrede

netgedicht
3.0 met 6 stemmen 100
We kunnen de vrede laten bloeien
haar hoeder zijn
en samen het onrecht uitroeien
zij is de roos die wij koesteren en bewaren...

Geur

netgedicht
3.9 met 7 stemmen 101
Aan mijn oude fiets
hangt de geur van vrijheid
eigenlijk is het niets
of het moet die roestige ketting zijn...

Vederlicht

netgedicht
4.5 met 2 stemmen 130
Een veertje door de wind gedragen
valt neer op mijn hand
na een zwerftocht van vele dagen
is zij bij mij beland...

Kerst en moeder

netgedicht
4.4 met 5 stemmen 645
Mits ik mij niet vergis
is het zo kerstmis
lampjes overal bewijzen het al
ik heb snel voor haar een boom versierd...

Winnaar

netgedicht
4.2 met 5 stemmen 123
Heb mijn ziel onder de arm genomen
en dans door de straat
droom de dolste dromen
kijk wel hoe het verder gaat...

Plaats

netgedicht
3.8 met 4 stemmen 153
Weet je hoe het eens was
hoe groen was niet dat gras
eikenbomen die tot de hemel reikten
paddestoelen oneindig veel...

Weer

netgedicht
4.0 met 2 stemmen 108
De donkerste duisternis
omringt het ruige land
het is een herfstige dag
zoals het vroeger wel vaker was...

Gezicht

netgedicht
3.8 met 5 stemmen 114
Dat was eens onze woning
in die lange smalle straat
het dak lekte
dat kon onze pret niet drukken...

Laat mij

netgedicht
4.7 met 6 stemmen 188
Laat me de wollen wanten zijn
die je zachte handen
beschermen tegen de ijzige kou
laat me de bron zijn...

Eenheid

netgedicht
4.0 met 4 stemmen 134
Zolang ik me kan heugen
zwijgen wij onze stiltes weg
het lawaai een uitgedrukte sigaret
stank van rook...

Oorlog

netgedicht
4.4 met 5 stemmen 337
De herfst gewapend met donder en bliksem
verjaagt het zonlicht en de warmte
winter zijn handlanger bereidt zich voor
het land binnen te vallen met zijn vorst en sneeuw...

Taal van verdriet

netgedicht
3.6 met 5 stemmen 154
Hij ziet gordijnen fladderen door de wind
stoelen staan door elkaar heen
niet kleur aan kleur
verdriet staat aan de deur...

Gum

netgedicht
3.3 met 3 stemmen 225
Je hebt jezelf weggegomd
zo was je er
zo een schaduw van bestaan
met het ondergaan...