inloggen

biografie: Ester Naomi Perquin

Ester Naomi Perquin groeide op in Zeeland en is sinds dertien jaar woonachtig in Rotterdam. Ze volgde schrijfonderwijs in Amsterdam en werkte vier jaar als gevangenisbewaarder om dat te kunnen betalen. In 2007 debuteerde zij bij Uitgeverij van Oorschot met de dichtbundel Servetten halfstok. In 2009 volgde Namens de ander.

Voor haar werk ontving ze ondermeer de Liegend Konijn Debuutprijs, de Anna Blamanprijs, de Lucy B. en C.W. van der Hoogtprijs en de J.C. Bloemprijs. Ze draagt met regelmaat voor op festivals en in binnen- en buitenland. Begin 2012 verscheen haar nieuwe bundel Celinspecties. Deze bundel werd bekroond met de VSB Po√ęzieprijs 2013.

Ester schrijft naast gedichten ook essays en korte verhalen, geeft workshops en masterclasses en was jarenlang columnist voor De Groene Amsterdammer. Ze co-presenteerde en -programmeerde de afgelopen jaren De Nacht van de Po√ęzie in Utrecht, schreef radioverhalen voor de VPRO en leverde bijdragen aan ondermeer De Gids, Trouw en NRC Handelsblad.

Vanaf maart 2015 is Ester Naomi Perquin de vrijdagnacht-presentator van het VPRO programma Nooit meer slapen op Radio 1.


Inzendingen van deze schrijver

10 resultaten.

Gezocht

gedicht
3.0 met 28 stemmen aantal keer bekeken 12.004
Man met grote handen en dito boekenkasten, bij voorkeur met uitzicht op zee. Veel gerookt mag er worden en films gekeken waarvan ik het einde al weet. Beloftes voor later het liefst onoprecht zodat wat hij vertelt steeds weer uit kan gelegd als een broek die te kort is, een man die...

Housekeeping

gedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.527
Teruggekeerd van een wandeling langs de vreemde markten van de stad, waar ze onder de geurvlag van honing en kaneel levende aapjes en geplukte eenden verkochten, trof ik mijn hotelkamer als volgt aan: De zandkleurige kussens waren geschud, het bed was opgemaakt, de handdoeken waren...

Een troost

gedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 4.288
Mocht het helpen: we bestaan massaal niet. Kijk naar zomers die nooit overgaan, roestvrijstalen keukenmessen, daarnaast bewegen we getalenteerd, feilloos in het niet-bestaan. Er is geen sprake van, dat valt eenvoudig aan te tonen. Wij hebben A) geen tijd en B) geen materiaal. We...

Michael van W.

gedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.987
Wat ze ook willen, die dolle honden in mijn kop hebben altijd honger, altijd dorst. Niet over praten. Het daglicht weet ze te verjagen, voor even – maar zodra ik ga liggen begint het gedonder, ze krabben me steeds uit mijn slaap, piepend om teven of vlees, willen naar buiten gelaten. ...

Kortom

gedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.910
ik herinner me wel de sneeuw, de Karelsbrug in Praag, hoe jij - hoe jij tot op vandaag lacht om iets dat ik niet zag, wat vlokken van mijn schouder slaat. Hoe ieder zinloos ingewikkeld sneeuwkristal op kinderkoppen achterblijft en erger: dat het ons niet daarom gaat. Maar of er een...

Vanmorgen werd ik opgebeld

gedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 8.109
Vanmorgen werd ik opgebeld door een mevrouw die wilde weten of ik Richard was. Dit was nooit eerder voorgekomen. Veel mensen hebben gewild dat ik iemand was, soms iemand die ik was geweest, soms iemand die ik zou moeten zijn - kijk eens angstig, praat als een non, spring op en neer, kun...

Meisjes

gedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 7.019
Zo handig in hun alledaagse praten rusten zij aan zij, een rij van jonge huid en zachte haren in die al te hete zon. Duingras kietelt hun benen en hoog klinkt de pas bedachte lach die meeuwen steeds verschrikt doet overkomen. Van kop tot teen onaangeraakt liggen zij, met allemaal...

Legale activiteiten I

gedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 5.178
Wakker maken aan het begin van de nacht en om dromen vragen. Als ze zeggen dat ze die nog niet hebben gehad omdat je ze wakker maakte: een klap. Als ze beginnen te huilen over hun haren naar beneden aaien tot ze aan hun moeders denken. Dan zeggen dat hun moeders niet meer zullen...

Gesprek

gedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.751
Op straat zegt een man in zijn telefoon nee zegt niet schreeuwt wie denk je eigenlijk, haalt adem, ziet mij staan, wie denk je dat je bent met je goede manieren zogenaamd die rijke vrienden van je met je vol geplande week je goede baan zijn stem breekt het toestel open die vrouw rolt...

Raad eens wie we tegenkwamen

gedicht
3.5 met 24 stemmen aantal keer bekeken 9.093
Er was toch al met tegenzin, dat bleef je zien, een bankje neergezet. Hier dan, harde planken naast een boom, als je zo nodig zitten moet. Maar liefdeloos of niet; het bleef bezet. Een oude vrouw, al in zichzelf gekrompen, half voorover, hoofd onder de takken door en kin vooruit geschoven...