biografie: Halil Gür
Halil Gür (1951) kwam naar Nederland in 1974, alwaar hij zich, na uiteenlopende baantjes, ontwikkelde tot schrijver. In 1984 werd hij de eerste immigrant die in Nederland debuteerde met een verhalenbundel (Gekke Mustafa en andere verhalen), die prompt bekroond werd met de E. du Perronprijs. Het zou niet bij die ene loftuiting blijven, want Gür sleepte voor uiteenlopende werken ook de Jenny Smelik-Kiggenprijs (1987) en de Halewijnprijs (1991) in de wacht.
Naar de nieuwste gedichtenbundel van gevierd migrantenschrijver Halil Gür is reikhalzend uitgekeken. Gürs eerste dichtbundel, Wakker het vuur niet aan, werd unaniem enthousiast ontvangen en smaakte naar meer.
In Gevecht met spiegels werkt hij de thematiek van zijn eerste bundel verder uit. Gür laat de lezer Nederland zien vanuit een andere invalshoek: die van de migrant die worstelt met een gevoel van ontheemding. Voor de migranten betekent zijn werk herkenning; de Nederlanders biedt Gür een vernieuwde kijk op hun eigen land. Ook onze taal heeft in Gür een aanwinst: door zijn Turkse kijk verrijkt hij deze met vernieuwende beelden.
Halil Gür is een veelzijdig persoonlijkheid. Naast de literatuur beoefent hij de beeldende kunst.
Inzendingen van deze schrijver
9 resultaten.Voor dat de wolken wenen
gedicht
3.5 met 14 stemmen 
6.177 Als de zomer zich terugtrekt
komt de herfst aan de deur,
- de vogel die een veer laat -
neerslachtig
Een windstoot werpt mij omver
ik voel mij ontredderd
koorts op mijn voorhoofd.
De wind spuugt als een slang,
giftige kou
in verlaten grachten
Zwarte wolken trekken langs de hemel
de geest is dwalend
Breng mijn zon terug
ik heb haar…
Gevecht met spiegels
gedicht
3.7 met 19 stemmen 7.136 Wat doet daar deze woede, wat dit
gevecht op leven en dood, wat
dit stuurs gezicht, wie
is hier nu eigenlijk de leugenaar?
Is het waar
dat ik een gevecht met spiegels voer?
De oorzaak van de strijd,
dat gezicht van mij,
zal ten slotte, dat weet ik,
mij tot dichter maken.
Waarom dan, o waarom
heb ik toch steeds dat stuurs gezicht?
-----…
de ban
gedicht
3.2 met 41 stemmen 13.235 schrik is een valse spiegel
trap er niet in
als de schrik je om het hart slaat
blijf er niet in steken
het is jouw plicht
de ban te breken
-----------------------------------------------
uit: 'Wakker het vuur niet aan', 1994.…
geef leven en bezieling
gedicht
3.0 met 8 stemmen 6.626 laat vliegen, laat haar vliegen
de witte sluier met blauwe kraaltjes
naar het luchtruim van mijn geliefde Anatolië
laat gaan, laat zweven naar verre landen
met brandend verlangen
de geur van tijm, de geur van mint
de wilde rozen van het Taurus-gebergte
omhul mijn witte sluier met blauwe kraaltjes
met de sfeer die je meebrengt uit Ephese…
dood, ik ben niet bang voor jou
gedicht
2.7 met 36 stemmen 11.294 Dood.
Besta jij eigenlijk wel?
Ik daag je uit,
't is maar dat je het weet,
ik ken geen angst.
Jou vrees ik niet,
dood.
De hemelkoepel,
de sterren,
hun flonkering
ze hebben het me verteld.
Ik geloof in onsterfelijkheid.
Negen kinderen met negen diploma's.
Zoals mijn moeder rotsvast
dáárin geloofde,
zo geloof ik in de onsterfelijkheid…
al het groen is van ons
gedicht
3.3 met 48 stemmen 22.462 manen van het witte paard
dat hinnikt aan de rand
aan de rand van wat ik ben
wie ik ben
vervreemding
stilte
eenzaamheid
Tegen de bergen omhoog
geruisloos - wat een moed!
Gesel van zorgen,
woedende stem die stamelt,
hakkelt, schreeuwt,
makker, kameraad!
In de donkere spelonken
van dit vreemde oord.
Daar gaat het witte paard, ervandoor…
dood, ik ben niet bang voor jou
gedicht
3.3 met 33 stemmen 16.187 Dood.
Besta jij eigenlijk wel?
Ik daag je uit,
't is maar dat je het weet,
ik ken geen angst.
Jou vrees ik niet,
dood.
De hemelkoepel,
de sterren,
de flonkering
ze hebben het me verteld.
Ik geloof in onsterfelijkheid.
Negen kinderen met negen diploma's.
Zoals mijn moeder rotsvast
daarin geloofde,
zo geloof ik in de onsterfelijkheid…
de vlam der liefde
gedicht
2.2 met 67 stemmen 18.661 wat heb ik moeten lachen vandaag
over de diepten van mijn lijden
zo blij was ik
van binnen
uit het diepst van mijn hart
terwijl mijn stille geest
klapwiekt over de oceanen
zonder te botsen
tegen de deur
tegen het raam
het plafond van mijn woede
zonder voorstelling van de dood
zonder na te denken
over de verslaving van de luxe…
Verlost van al mijn zorgen
gedicht
3.6 met 29 stemmen 14.934 ik heb niet gekozen voor deze eenzaamheid
evenmin voor deze angst
als balling te leven in Amsterdam
om mij heen, ballingschap
in de palm van mijn hand
zie je nu maar te amuseren,
als een kind in een leemte,
ontheemd
ach, vriendschap door dik en dun,
ik ben bereid te versmelten met jou
in de stilte van de nacht
eerst zal ik hymnen zingen…
