inloggen

biografie: Hans Verhagen

Nederlands dichter en journalist (Vlissingen 1939 - Amsterdam 2020).

Hij volgde een opleiding in de muziek en in de journalistiek. Werkte voor het Algemeen Dagblad en de Haagse Post. Was medewerker aan televisieprogramma's van de VPRO, o.m. Hoepla en Het gat van Nederland.

Als dichter was Verhagen mederedacteur van de neorealistische tijdschriften Gard Sivik en De Nieuwe Stijl. In zijn eerste cyclische bundel, Rozen & motoren (1963), neemt hij afstand van de experimentele poëzie van de Vijftigers. De nadruk ligt bij hem op de combinatie van het onpoëtische en het romantische, zoals dat uit de titel spreekt. In zijn geserreerde, compacte verzen maakt hij gebruik van een weinig poëtische terminologie, vaak ontleend aan de techniek, waardoor deze het karakter krijgen van de `ready made'. Dat geldt ook voor zijn bundel Sterren cirkels bellen (1968), waarin bovendien vervreemding en de korte, soms verbroken zinsbouw opvallende elementen zijn.

In zijn derde bundel poëzie, Duizenden zonsondergangen (1971), blijkt Verhagen zich ontwikkeld te hebben tot een veel romantischer dichter. De thematiek sluit aan bij de traditie (liefde, moederschap, verlies) en ook de zinsbouw is traditioneler (de grammaticale volzin). Bovendien zijn er tal van allusies op Roland Holst, Achterberg, Lucebert e.a. Ook uit de archaïsmen blijkt dat deze latere poëzie meer aansluiting krijgt bij de traditie.

In 2008 ontving Verhagen de PC Hooftprijs voor poezie.

In 2017 verscheen een bundel met zijn verzamelde gedichten.

10 april 2020 overleed Hans Verhagen na een lang ziekbed.


Inzendingen van deze schrijver

18 resultaten.

Het was een grauwe

gedicht
2.0 met 37 stemmen aantal keer bekeken 10.597
Het was een grauwe en een gure, een dag waarop ik sterfelijk moet zijn geweest als nooit tevoren, maar ik had geen last van de gedachte aan de dood - en een gedachte, dat was alles wat het was, de dood. Ik herinner me nog goed hoeveel beter ik me voelde opgewassen tegen de...

Dat niemand weet

gedicht
3.0 met 60 stemmen aantal keer bekeken 13.305
Dat niemand weet waar of we ons bevinden en waarom we hier gekomen zijn wordt angstvallig stilgezwegen voor de kinderen Die verklappen niets van ons geheim Er is een plek waar iemand zich ter aarde moet werpen voor één glas oorspronkelijk water en een kop vol stof is alles wat hem...

Gedicht nr. 8 van Citadel

gedicht
3.0 met 26 stemmen aantal keer bekeken 9.135
In de cel zucht... wat u nu hoort is het janken van een rat of acht, hebben we allang gehad, vier vierjarige personen op trompet, onder wie de nieuwe Mozart. Gewaarwordt hij - die grotendeels uit reukorgaan bestaat, gestoken in een dwingender materie dan de wetenschap dat de mystiek...

Domoren en dromers

gedicht
3.0 met 72 stemmen aantal keer bekeken 13.965
De grote roergangers van deze tijd, alle rimpels met zich dragend van de levenszee, vrezen geen verzet van de domoren van het verstand: ´wie denkt, denkt vroeg of laat wel met ons mee´. Maar wie met onvervalste wijsheid van een ongeschoolde en van droom en drift doortrilde hand de hemel...

Terreur

gedicht
3.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.051
Opnieuw laten we de weg bepalen door vreeskwezels en aartsverraders Het zijn de zotte botte bijltjesdagen waarvoor wij de straat opgaan om ons uit te leven in hoe stadgenoten onder onze neuzen doodgaan Als wij er aar voor mogen betalen Terreur door onze voorouders bedreven die iets...

Wraak der lelies

gedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.601
& laat je van je hoge tonen niet ontluisteren die als druiven langs het metselwerk afduikelen tot ze aan de snaren van de basgitaren blijven hangen Zoals zal blijken zitten we gevangen , zolang we in dezelfde richting blijven kijken De permutator*) stookt zijn snelheid op (Waar de...

Zo simpel is het

gedicht
3.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 6.491
Zo simpel is het. Jij bent de waarheid waar ik ben de tijd staat stil de klok verstrijkt en wij zijn altijd samen. ------------------------------------ uit: 'Verzamelde gedichten', 2003.

Zinnen

gedicht
2.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.508
Het onbereikbare geeft je reden van bestaan. Jij hebt je zinnen op het onbestaanbare gezet, jou spreekt het onuitsprekelijke aan. Pijnig je geest tot gekwordens toe tot je de ervaring van de dichter evenaart, zich boven zich verheffend in de dreiging der ravijnen, tot hij van extase vrijwel...

In alle onschuld

gedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.068
In alle onschuld verloopt alles volgens even eeuwenoud als misdadig plan. Waar het geld vandaan komt laat zich raden. Zijn we neergestreken in de nepschaduw van nep, waar het samen zalig roken is geblazen, kunnen we niet anders dan mekaar onthalen op de pret die niet op kan. De...

Die ochtend

gedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.112
Die ochtend was zij doodgewoon van huis gegaan in een metallieke limousine met een rozenkrans van schedels en trompetten stekend uit edele delen, om ze te bedekken tevens; en ’s avonds was zij nog niet thuis Ik heb die nacht in onze gemeenschappelijke stilte rondgewaard maar ditmaal bleef...

Bleek dat hij haar helemaal niet kende

gedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.624
Bleek dat hij haar helemaal niet kende. Wist ineens niet meer of hij in dit grand hotel van de vermoorde onschuld ooit eerder logeerde. Was zij als afwezige wel bij te benen, met prioriteiten uit het ongerijmde waande hij zich in Atlantis, doof en blind - waar stilte leegte dekt en zwart...
Hans Verhagen19 september 2014Lees meer…

Momentum

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 6.961
Geen honderdste seconde krediet hebben ze ons gegeven nadat we toch de waarheid in transparante regels hadden weergegeven als een plastic kinderspeeltje van plusminus 12 cent dat door de veelkantigheid en equilibrium permanent tot in de eeuwigheid wordt aangedreven, maar toch aan elke...

Zo menig zinnebeeld

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.217
Zo menig zinnebeeld heb ik bespeeld, zo hevig en zo & zo vaak, dat het leven zich niet langer liet bedwingen - tot op het bot gekerfd door krenkingen lag ik lange tijd gedoodverfd, mijn emotionele gronden braak, waar eerder ik als groot sujet...

Ze begrepen er de ballen van

gedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 5.804
Ze begrepen er de ballen van, dat wij geen zin hadden om tegen hen te vechten. Nadat ze alles - dachten ze - van ons hadden afgepakt waren ze verbijsterd dat we lachten toen er door zo'n omgevallen boekenkast werd opgemerkt, dat het erop leek, dat we ons hele leven voor niets hadden...

Interbellum

gedicht
2.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.341
Moeder, languit in een poel van grenadine liggende te dromen van iets heel erg liefs uit het interbellum moest wel uit haar loopholes komen Prompt zag je ze buiten lopen, grienende verdiendieren die nog moesten afleren te overleven Met de militaire tak van meditatie leerde moeder ons ze...

Wie het hevigst verlangt

gedicht
3.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 7.696
Wie het hevigst verlangt naar de ochtend raakt als eerste verstrikt in de nacht. Tot in het holst van de kast loert nageslacht. Zeker eerst vertederd toezien hoe de kindren elkaar op een lentebriesje blazend zich vermakend tussen omgekeerde hoge houten stoelen voortplanten, dan je...

Wakkerschrikking

gedicht
3.0 met 29 stemmen aantal keer bekeken 11.694
De eenzame trams van Amsterdam (het kreunen en het knarsen van) waarin iedereen zich groter voordoet dan hij is, tevens zich zo klein maakt als maar kan. Het ijzer van de lege wielen, fluitend bijna door stokoude bochten, verspreide vrees; wie wakker schrikt herinnert zich allicht de...

Zelfportret

gedicht
3.0 met 35 stemmen aantal keer bekeken 18.925
Stralend-witte vader, in een snorrende wolk hommels op de aarde neergedaald. Lieve moeder in het groen gelegen, brandende van boterbloemen; bunkers. Zing ik als de kindren zongen, bommen, bommen, goede bommen, op de aarde...