inloggen

biografie: Hans Verhagen

Nederlands dichter en journalist (Vlissingen 1939 - Amsterdam 2020).

Hij volgde een opleiding in de muziek en in de journalistiek. Werkte voor het Algemeen Dagblad en de Haagse Post. Was medewerker aan televisieprogramma's van de VPRO, o.m. Hoepla en Het gat van Nederland.

Als dichter was Verhagen mederedacteur van de neorealistische tijdschriften Gard Sivik en De Nieuwe Stijl. In zijn eerste cyclische bundel, Rozen & motoren (1963), neemt hij afstand van de experimentele poëzie van de Vijftigers. De nadruk ligt bij hem op de combinatie van het onpoëtische en het romantische, zoals dat uit de titel spreekt. In zijn geserreerde, compacte verzen maakt hij gebruik van een weinig poëtische terminologie, vaak ontleend aan de techniek, waardoor deze het karakter krijgen van de `ready made'. Dat geldt ook voor zijn bundel Sterren cirkels bellen (1968), waarin bovendien vervreemding en de korte, soms verbroken zinsbouw opvallende elementen zijn.

In zijn derde bundel poëzie, Duizenden zonsondergangen (1971), blijkt Verhagen zich ontwikkeld te hebben tot een veel romantischer dichter. De thematiek sluit aan bij de traditie (liefde, moederschap, verlies) en ook de zinsbouw is traditioneler (de grammaticale volzin). Bovendien zijn er tal van allusies op Roland Holst, Achterberg, Lucebert e.a. Ook uit de archaïsmen blijkt dat deze latere poëzie meer aansluiting krijgt bij de traditie.

In 2008 ontving Verhagen de PC Hooftprijs voor poezie.

In 2017 verscheen een bundel met zijn verzamelde gedichten.

10 april 2020 overleed Hans Verhagen na een lang ziekbed.


Inzendingen van deze schrijver

18 resultaten.

Dat niemand weet

gedicht
3,1 met 60 stemmen 12.956
Dat niemand weet waar of we ons bevinden
en waarom we hier gekomen zijn
wordt angstvallig stilgezwegen voor de kinderen
Die verklappen niets van ons geheim...

Gedicht nr. 8 van Citadel

gedicht
3,1 met 26 stemmen 8.961
In de cel zucht... wat u nu hoort is het janken van een rat
of acht, hebben we allang gehad,
vier vierjarige personen op trompet,
onder wie de nieuwe Mozart....

Domoren en dromers

gedicht
3,1 met 71 stemmen 13.761
De grote roergangers van deze tijd,
alle rimpels met zich dragend van de levenszee,
vrezen geen verzet van de domoren van het verstand:
´wie denkt, denkt vroeg of laat wel met ons mee´....

Terreur

gedicht
3,0 met 13 stemmen 1.859
Opnieuw laten we de weg bepalen
door vreeskwezels en aartsverraders
Het zijn de zotte botte bijltjesdagen
waarvoor wij de straat opgaan...

Wraak der lelies

gedicht
3,6 met 10 stemmen 3.466
& laat je van je hoge tonen niet ontluisteren
die als druiven langs het metselwerk afduikelen
tot ze aan de snaren van de basgitaren blijven hangen
Zoals zal blijken...

Zo simpel is het

gedicht
3,6 met 23 stemmen 5.371
Zo simpel is het.
Jij bent de waarheid
waar ik ben
de tijd staat stil...

Zinnen

gedicht
2,6 met 18 stemmen 3.413
Het onbereikbare geeft je reden van bestaan.
Jij hebt je zinnen op het onbestaanbare gezet,
jou spreekt het onuitsprekelijke aan.
Pijnig je geest tot gekwordens toe...

In alle onschuld

gedicht
2,0 met 1 stemmen 1.965
In alle onschuld verloopt alles volgens even eeuwenoud
als misdadig plan.
Waar het geld vandaan komt laat zich raden.
Zijn we neergestreken in de nepschaduw van nep,...

Die ochtend

gedicht
3,7 met 9 stemmen 2.961
Die ochtend was zij doodgewoon van huis gegaan
in een metallieke limousine met een rozenkrans van schedels
en trompetten stekend uit edele delen, om ze te bedekken tevens;
en ’s avonds was zij nog niet thuis...

Bleek dat hij haar helemaal niet kende

gedicht
3,7 met 12 stemmen 3.484
Bleek dat hij haar helemaal niet
kende. Wist ineens niet meer
of hij in dit grand hotel van de vermoorde onschuld
ooit eerder logeerde....

Momentum

gedicht
3,0 met 2 stemmen 6.720
Geen honderdste seconde krediet hebben ze ons gegeven
nadat we toch de waarheid
in transparante regels hadden weergegeven
als een plastic kinderspeeltje van plusminus 12 cent...

Zo menig zinnebeeld

gedicht
4,0 met 3 stemmen 3.121
Zo menig zinnebeeld heb ik bespeeld,
zo hevig en zo & zo vaak,
dat het leven zich niet langer liet bedwingen -
tot op het bot gekerfd door krenkingen...

Ze begrepen er de ballen van

gedicht
3,7 met 7 stemmen 5.649
Ze begrepen er de ballen van,
dat wij geen zin hadden
om tegen hen te vechten.
Nadat ze alles - dachten ze -...

Interbellum

gedicht
2,7 met 10 stemmen 4.210
Moeder, languit in een poel van grenadine liggende
te dromen van iets heel erg liefs uit het interbellum
moest wel uit haar loopholes komen
Prompt zag je ze buiten lopen, grienende verdiendieren...

Wie het hevigst verlangt

gedicht
3,2 met 21 stemmen 7.636
Wie het hevigst verlangt naar de ochtend
raakt als eerste verstrikt in de nacht.
Tot in het holst van de kast loert nageslacht.
Zeker eerst vertederd toezien hoe de kindren...

Het was een grauwe

gedicht
2,8 met 35 stemmen 9.840
Het was een grauwe en een gure,
een dag waarop ik sterfelijk
moet zijn geweest als nooit tevoren,
maar ik had geen last van de gedachte...

Wakkerschrikking

gedicht
3,3 met 29 stemmen 11.622
De eenzame trams van Amsterdam
(het kreunen en het knarsen van)
waarin iedereen zich groter voordoet dan hij is,
tevens zich zo klein maakt als maar kan....

Zelfportret

gedicht
3,3 met 35 stemmen 18.818
Stralend-witte vader,
in een snorrende wolk hommels
op de aarde neergedaald.
Lieve moeder in het groen gelegen,...