inloggen

biografie: Hans van de Waarsenburg

Johannes Paul Richard Theodorus van de Waasenburg, Nederlands dichter (Helmond, 1943 - Maastricht, 2015). Hans volgde een opleiding aan een katholieke kweekschool en werd in 1966 onderwijzer in Maastricht, waar hij op politiek en cultureel gebied uiterst actief was.

In 1965 debuteerde hij met de bundel Gedichten. Hij was redacteur van het tijdschrift Kentering vanaf 1966 en van 1970 tot 1976 secretaris van het pen-centrum Nederland, een functie die hij sedert 1981 opnieuw vervulde. Hij was medewerker van het kunstprogramma Het Geheim van de Regionale Omroep Zuid en van het literaire programma Literama van de ncrv.

Aanvankelijk schreef Van de Waarsenburg vooral geëngageerde poëzie, waarin echter vanaf het begin ook de ontoereikendheid van de taal om verandering in de werkelijkheid te bewerkstelligen doorklinkt. Zijn Keuze uit de politieke gedichten van Hans van de Waarsenburg (1978) zou men als een afsluiting van deze poëzie kunnen zien. Daarna kwam het accent te liggen op thema's als de zee, waarin vooral de eeuwigheid wordt gesymboliseerd tegenover het verval, de vergrijzing en de dood. Deze thematiek komt ook tot uiting in de titels van zijn bundels poëzie: De vergrijzing (1972), De dag van de witte chrysanten (1979) en Zeeschappen (1981).

Met Willem M. Roggeman stelde hij de bloemlezing Vijftig na '50 (1973) samen, een keuze uit de nieuwe poëzie sinds de Vijftigers. Voorts gaf hij enkele omvangrijke interviews met bekende auteurs uit: A. den Doolaard (1982) en Voetsporen door de tijd. Theun de Vries (1984).


Inzendingen van deze schrijver

10 resultaten.

Winter 1.

gedicht
Het bleke gezicht van deze maanden
waar vorst ooit heerser en blauw
van kilte het licht onderhuids deed stralen
Ach, hoe zeer hangt nu het natte grijs...

Afscheid

gedicht
2,7 met 3 stemmen 8.797
De ochtend in doorzichtig glazuur, nog bauw van dauw en
Hoofd dat naar adem hapt. Een steenworp van de boeg
Verwijderd: Ik was je nog niet vergeten. Zo innig blijft
Geur in het hoofd hangen. Zo teder de gebaren van het...

Schaduwgrens

gedicht
Heuvels die glooiden zie ik en soms zwemmen er
Vissen doorheen. Mooie vissen die naar me zwaaien.
Sluiers van gordijnen als het raam openstaat en de
Wind naar binnen waait. En hemels de geur van verre...

Toulon

gedicht
1,8 met 9 stemmen 3.094
Geluid dat uit de foto's stijgt
Kale plekken binnen het hoofdgordijn
Wie er allemaal verdwenen zijn
Tegen de lijmstokken van de dood gevaren...

Bahía Blanca (Argentinië)

gedicht
2,4 met 27 stemmen 9.201
Je danst om de dorst te behoeden
Het golvend haar en geur die vergaat
Een horizon voor het grijpen
Een hut die kantelt in het hoofd ...

VADER

gedicht
2,3 met 59 stemmen 16.462
We zijn vele jaren en enkele maanden verder.
Ik ben nu die man, die jij geweest had
Kunnen zijn, levend. Hetzelfde buikje,
Golfslag op het nauwelijks kalende hoofd, ...

Rimpel

gedicht
2,5 met 19 stemmen 8.945
Hij pakt zijn oude handen vast. Een rimpel naar de dood.
Nooit meer wordt hij groot. Nooit meer wacht zij om de hoek.
Ieder woord raakt zoek. Alles was, is waar gebleven? Wend
De steven nu voorgoed en paai de gondelier. Drink wijnen....

De dameskapper II

gedicht
3,2 met 26 stemmen 22.117
De watergolfslag van ambities
liet hem niet onberoerd
In de weekenden reisde hij
met modellen door het land...

Dan, langzamerhand dronken wordend

gedicht
3,5 met 18 stemmen 25.323
Dan, langzamerhand dronken wordend
van pop, powezie en pils
staat hij uit zijn stoel op
zijn tikmasjiene duvelt op...

ik zie haar nog wel eens

gedicht
2,8 met 76 stemmen 25.789
ik zie haar nog wel eens
blond en aangepaste lippenstift
verkreukeld perkament van dichtbij
een vrouw met bontjas in een bus...