inloggen

biografie: Harmen Wind

[Leeuwarden,1945]

 

Harmen Wind, woonachtig in Doesburg,  studeerde Neerlandistiek aan de Universiteit van Amsterdam. Hij was als docent verbonden aan de Educatieve Faculteit Iselinge te Doetinchem.

Hij schrijft poëzie en proza in de Nederlandse en de Friese taal. Als Nederlandstalige dichter debuteerde hij in 1989 bij zijn uitgever De Arbeiderspers met  Het gesticht .

Voor zijn autobiografische  roman Het verzet (2002) ontving hij de Debutantenprijs 2003.

In 2005 verscheen de roman Meesterschap toegekend85) ontving hij de Fedde Schurerprijs.  weinig.j geloof vooral metsch Godsbeeld. ijver mee bezig bent. en in februari 2006 komt zijn dichtbundel Aardewerk uit.

Voor Harmen Wind is schrijven een levensvoorwaarde.  Al doende wordt hij zich bij zijn ontdekkingsreis door de dagelijkse werkelijkheid  bewuster van zijn innerlijke ervaringswereld. Via geschreven taal wil hij die wereld kenbaar, beleefbaar en bewaarbaar maken.

© i.boulonois


Inzendingen van deze schrijver

10 resultaten.

Verloren voorwerpen

gedicht
3.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 6.316
Hazenschedel. Zonder oren. Tot het bot teruggebrachte waakzaamheid. Onvindbaar verstopt aan een slootkant. Herinneringetje van zilver. Kristallen druppel hemel. Logeerliefde. In het zwembad van mijn pink gegleden. Eeuwen ongezien onder het tuinpad: munr.Zeelandia. 1872....

SLAAPSTER

gedicht
2.0 met 69 stemmen aantal keer bekeken 17.384
Waar heeft ze dit geleerd, zo licht te ademen, lippen gesloten, ogen dicht? Elk vleugje lucht van buiten beurt van binnen haast onmerkbaar buik en borsten even op. Wat komt en gaat verenigt zich in regelmaat. Waar heeft ze dit geleerd, zo vredig mee te deinen op een zuchtje wind? Wie...

De drinker

gedicht
2.0 met 444 stemmen aantal keer bekeken 69.792
Hij groet zijn hand: klein glas. De trage kamer groet hij, het vertrek van zitkuil, eethoek, suite, tot hij ze niet meer ziet. Hij sluit de ogen, wacht. Hij groet de zachte nacht, die langzaam, langzaam, hem de laatste tonen van gedachten horen doet. De leegte groet...

Vrouw

gedicht
3.0 met 40 stemmen aantal keer bekeken 13.562
Ik zie haar nog zitten: een simpele bank met een simpele vrouw met twee simpele handen omhoog naar de lucht, voor het rood van de tuin in de zon, als een meisje zo rank, als een kind zo verwachtingsvol, ondanks haar jaren. Ze neuriede zacht en ze lachte daarbij in geboeide vervoering. Ze...

Opdracht

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.937
Schrijf je nog wel eens jongen?, vroeg mijn moeder mij. Je maakte van die mooie verzen vroeger en verhalen. Ik vraag mij af: in wat voor wereld leven wij. Moet je nog thee? Ik bedoel: dat banale, ze schrijven over dingen waar geen woorden voor zijn. Ze keek omhoog. Begrijp jij hoe men zich zo...

Wereld

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.280
Nooit een orka gezien in de dorpsvaart, nooit een zebra in een weiland ontmoet, geen kokospalm in de boomgaard, maar wereld was er in overvloed. Boer Bethlehem had een Duitse herder, in de stal stond een Belgisch paard. Het Guinese biggetje zonder staart woonde op Elba, een steenworp...

Plaatselijke tijd

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.941
Hier is het morgen. We schrijven een datum, kijken het raam uit, smeren een snee brood en vrezen het ergste zonder dat het ons bedreigt. Een ochtend aan de rand van een gelaten stadje op de oever van stromend water. Een kerkklok, een scheepshoorn: het is tijd. Altijd. Dit roepen beweegt ons,...

Weerzien

gedicht
2.0 met 187 stemmen aantal keer bekeken 39.602
Je bent er nog. In deze zachte vreemde heb je op mij gewacht. De deur staat aan. Mijn lippen raken je. Ik neem de stille bewijzen waar van je bestaan. En naar de dood getekend door de jaren hervinden wij met onze ogen dicht het leven in eenvoudige gebaren. De eerste merel zingt het donker...

De bewaarder

gedicht
3.0 met 19 stemmen aantal keer bekeken 10.620
Hij gaf geen krimp. Hij had de tijd steeds aan de lijn. Hij ging zijn gang onaangedaan en zonder onderscheid werd toegewijd zijn leven lang al wat hem overkwam bewaard. Niets ging verloren. Hij vergat zorgvuldig alles wat in kaart gebracht een codenummer had. Zo vond zijn leven plaats....

Remedie

gedicht
3.0 met 35 stemmen aantal keer bekeken 9.997
Tegen de angst. Al wat ik schrijf weerstaat mijn wanhoop, elke zin waaraan ik ademloos begin jaagt mij de stuipen van het lijf. Want op papier ben ik niet bang. Hier gelden vastgestelde wetten die mij uit razernij ontzetten en redden van de ondergang. Kunst zet het leven naar zijn...