inloggen

biografie: Huub Beurskens

Het eigenlijke debuut van Huub Beurskens als dichter was in 1975 met Blindkap, gepubliceerd in België en ontsnapt aan de kritiek. De eerste bundel bij zijn vaste uitgever Meulenhoff verscheen twee jaar later, in 1977: Cirkelgang. Sindsdien volgden vele bundels die in 1997 in één band verzameld werden onder de titel: Bange natuur: en alle andere gedichten tot 1998.

In die tijd maakte zijn werk een duidelijke ontwikkeling door van hermetische naar open poëzie en van 'talig' naar persoonlijk. Hij schreef ook geëngageerde gedichten over milieuvervuiling. Uit veel gedichten blijkt zijn grote belangstelling voor beeldende kunst, vooral de schilderkunst. Hij is zelf ook werkzaam als schilder en volgde een opleiding aan de kunstacademie. Behalve dichter is hij ook werkzaam als essayist en romanschrijver.

Zijn werk is breed geschakeerd: vol geuren en klanken, zowel ernstig als speels en voor zijn gedichten gebruikt hij neologismen als 'zoemgeruchten', 'bloesembloeien', 'vollekleurenstraatje', 'hoorspelstudioblik' en 'nimfenverschijnen'.


Inzendingen van deze schrijver

5 resultaten.

Tederheid van wolven

gedicht
4,0 met 2 stemmen 5.921
Wij liggen in het gras Op het Wolvenveld boven Vršac Men zegt Dat hier alle wolven Zijn doodgeslagen Tot op de laatste Levend bleef Alleen hun naam Een soort dierlijke tederheid dringt Vanonder opgeschrikt gras En beroert onze ledematen Lippen en bloed Wij beminnen elkaar...

In het paradijs

gedicht
2,5 met 2 stemmen 4.851
Mijn ziel – stel, ik had je, en stel, je moest niet naar de hel -, ik stel me je na mijn dood voor als een rare sijs, natuurminnaar, verloren in het paradijs, waar, op een open plek, een wilde engel sluimert, half pauw, half meisjesbengel. Bekijk dat opgewonden, raak het onder- zoekend...

Alleenspraak in de herfst

gedicht
4,0 met 1 stemmen 2.549
In de warme oktoberzon in een stadspark gezeten met schrik beseffen hoeveel najaren voordien je al wist dat, in tegenstelling tot jij nu, geen wesp die zwermt het zwermen der wespen van de herfst tevoren mist, geen kruisspin zich kruisspinnen herinnert, daar zij er niet waren in hun...

Als er geen licht meer door linnen dringt

gedicht
4,5 met 2 stemmen 4.553
‘Weet je hoe je kunt zien wanneer iets goed geschilderd is?’ vroeg mijn oom in zijn hobbykamer, waar hij zijn Meer bij zonsondergang met de voorkant tegen de middagzon hield. ‘Als er geen licht meer door het linnen dringt.’ Ik draaide de ansicht om die als voorbeeld had gediend:...

Eerste vraag

gedicht
3,6 met 7 stemmen 3.921
'Waartoe ben ik eigenlijk hier?' vroeg ze telkens weer, in haar negentigste, rood omrande oogjes vanwege het gebrek aan traanvocht. 'Waartoe ben ik eigenlijk hier?' Amper nog in staat overeind te komen, weinig eetlust meer: 'Waartoe ben ik eigenlijk hier?' Hoe ik ook geduldig...